Munshi Premchand, hindi „Upanyas Samrat”, jest wciąż współczesny

Dziś w 136. rocznicę urodzin, spojrzenie na życie i twórczość Premchand

Strona tytułowa powieści Premchanda „Godaan”, przetłumaczona na język angielski. (Dzięki uprzejmości: Google Play)

Bogactwo i pozycja nie mają tu znaczenia. Wszyscy są równi w islamie. Takie piękne zarządzanie, takie piękne aranżacje! Tysiące głów kłaniają się razem z szacunkiem i wznoszą się razem… i to trwa. Taki cudowny widok. Akty zbiorowe, ich ekspansja i wieczność napełniają serce szacunkiem, dumą i szczęściem, jakby nić braterstwa i spinała wszystkie te dusze razem.

duży czarny owad ze skrzydłami

Dlaczego wdowa, nawet jeśli Mani była nietykalna, czy coś gorszego, nadal jest dla mnie klejnotem kobiety. Poszukujemy doświadczonych ludzi, ale jeśli chodzi o wybór partnera życiowego, nie uważamy doświadczenia za coś dobrego. Nie jestem tym, który dławiłby sprawiedliwość. Żadna szkoła nie może przekazywać doświadczenia tak jak przeciwności losu. Osobie, która ukończyła tę szkołę, można łatwo powierzyć wodze swojego życia. W moich oczach bycie wdową nie jest grzechem dla kobiety…

Padma nie była przeciwna luksusowi, nienawidziła zależności, nienawidziła idei małżeństwa. Kiedy możesz cieszyć się życiem będąc niezależnym, dlaczego nie? Dla niej moralność nie przeszkadzała w przyjemności, która była dla niej wymogiem cielesnym. Wymóg można spełnić, jeśli znajdziesz odpowiedni sklep.

Munshi Premchand jako pisarz znacznie wyprzedzał swoje czasy i zawsze pozostawał współczesny. Powyższe fragmenty przetłumaczone z jego trzech opowiadań adekwatnie ukazują zakres jego myśli. W „Idgah” hinduski pisarz Kayasth nieustraszenie hojnie chwalił kulturę innej społeczności. Może wtedy społeczeństwo nie było tak spolaryzowane w kwestiach komunalnych, ale Premchand, biegły w urdu i perskim, widział rzeczy inaczej niż inni. Literat Pre-Independence Hindi również był niezwykle postępowy w przedstawianiu kobiet – czasami podkreślał przekleństwo małżeństwa dzieci/niedopasowanych, czasami krytykował ucisk, a czasami bronił sprawy ponownego małżeństwa wdów. W „Miss Padma” zmierzył się nawet z podejściem wykształconej kobiety do wolnego seksu, związku na żywo i samotnego macierzyństwa.

Kobiety Premchanda były materialne — odważne, silne i obdarzone własnym rozumem. Podczas gdy jego Anandi w „Bade Ghar Ki Beti” był rozsądny, inteligentny i inteligentny, Leela w „Swarg ki Devi” uosabiał cierpliwość, przebaczenie i poświęcenie.

Jednak rodzina była dla Premchanda najważniejsza i uważał, że obowiązkiem kobiety jest utrzymanie stada razem i szczęścia. Dlatego, mimo że pochodzi z bardzo bogatej rodziny, Anandi przełyka swoją dumę, aby powstrzymać podział rodziny, czego pragnął jej mąż, po tym, jak pokłóciła się ze swoim szwagrem, że nie używa rozsądnie ghee w kuchni. W „Suhag ka Shav” Premchand pozwala niewykształconej Subhadrze poświęcić swoją miłość i pozycję, gdy jej mąż znajduje inną kobietę, i umrzeć w imię swojego szczęścia.

Premchand miał w głowie idealną kobietę, kobietę posłuszną, posłuszną i czystą. Był bardzo krytyczny wobec miejskiej i zachodniej kobiety kariery.

nazwy kwiatów różowych i białych

W „Miss Padma” niezależna i beztroska Padma zostaje pokazana w końcu sama po tym, jak jej partner i ojciec jej dziecka zostawiają ją dla innej kobiety. W Shanti protagonistka przyjmuje zachodnie sposoby życia pod naciskiem męża, ale wraca do dawnego siebie, gdy w ich życiu coś się nie udaje.

Historia Kusum miała jednak inne podejście. Porzucona przez męża z powodu posagu, Kusum tęskniła za akceptacją i błagała, by z nim być. Premchand zaakceptował w tej historii, że społeczeństwo zabiło pewność siebie i szacunek do siebie kobiet, nieustannie ucząc je lekcji o obowiązku i poświęceniu. Powiedział w jednym miejscu: Jeśli mężczyzna nie jest zależny od kobiety, dlaczego kobieta miałaby polegać na mężczyźnie?

Premchand równie osądzał mężczyzn, przedstawiając wielu jako nieodpowiedzialnych, egoistycznych i samolubnych.

Dla dzieci ojciec jest przedmiotem luksusu, jak gram dla koni lub „mohanbhog (słodki)” dla babu… Matka to „daal-roti”, powiedział w „Ghar Jamai”. Jasne było, że matka była ważniejsza w życiu dziecka niż ojciec.

Premchand uważał, że obowiązkiem pisarza jest walka o tych, którzy są uciskani i pokrzywdzeni. Podczas gdy cierpienia kobiety najbardziej go poruszały, współczuł także innym słabszym grupom społeczeństwa.

Obejrzyj: Wspominając Munshi Premchanda w jego 136. rocznicę urodzin

ile jest różnych rodzajów kokosów

Napisał „Thakur ka kuan” przedstawiający los nietykalnej rodziny, której nie wolno korzystać ze studni używanej przez ludzi z wyższych kast w wiosce. Nirmala mówi o złu posagu i niedopasowanych małżeństw, które w powieści pochłonęły całą rodzinę.

Kwestie, które poruszał w swoich pracach i poglądy, które za ich pośrednictwem wyrażał, utrzymują Premchand aktualne do dziś. To społeczne zło dyskryminacji kastowej, przedstawione w „Thakur ka kuan” około sto lat temu, wciąż nie należy do przeszłości w kraju, który ujrzał Niepodległość około 70 lat temu. Posag również jest nadal rzeczywistością w społeczeństwie indyjskim.

Dziś są 136. urodziny Premchanda. Urodzony jako Dhanpat Rai 31 lipca 1880 roku w wiosce Lamhi w Uttar Pradesh, Premchand napisał w swoim życiu prawie 300 opowiadań, powieści i esejów.

Niewiele o sobie pisał, ale jego prace czerpią duży wpływ z jego życia osobistego. Jego matka zmarła, gdy miał zaledwie osiem lat, a ojciec ożenił się ponownie. Premchand został wydany za mąż w wieku 15 lat, najwyraźniej za starszą od niego kobietę. Mówi się, że nigdy nie dogadywał się z żoną, która ostatecznie go opuściła i wróciła do ojca. Premchand później poślubił wdowę z dzieckiem, Shivarani Devi, w 1906 roku, w obliczu wielu sprzeciwów. Mieli troje dzieci, Amrit Rai, Sripath Rai i Kamala Devi.

Wiele dzieł Premchanda zostało przetłumaczonych na różne języki i nakręconych na filmy. Podczas gdy „Shatranj Ke Khiladi” Satyajita Raya pozostaje jedną z najsłynniejszych filmowych adaptacji jego dzieł, Nirmala okazała się popularnym serialem telewizyjnym emitowanym w Doordarshan pod koniec lat 80. XX wieku.

Premchand próbował szczęścia w hinduskim przemyśle filmowym jako pisarz. Napisał historię i scenariusz do Mazdoora przedstawiającego biedę i los robotników, a nawet wystąpił w nim. Film został jednak zakazany po tym, jak zainspirował pracowników młyna do przeciwstawienia się właścicielom. Ironiczne było to, że ten sam film spowodował kłopoty w jego własnej prasie Saraswati w Varanasi, gdy robotnicy rozpoczęli strajk w związku z niewypłacaniem pensji.

Autor tekstów i pisarz Gulzar Saturday opublikował format scenariusza do klasyków Premchanda Godan i Nirmala. Napisane przez Gulzara scenariusze były częścią 26-odcinkowego serialu telewizyjnego Tehreer emitowanego na antenie DD. Scenariusze zostały przetłumaczone przez Sabę Mahmood Bashir do publikacji Roli Books.