Diwali 2017: Festiwal wielu historii

Poezja urdu na Diwali jest pluszowa z obietnicą światła i pokoju

Ludzie zapalają świeczki podczas pudżanu na torze na stadionie z okazji obchodów Dhanteras Festival w Allahabad w piątek.

Rzadko, jeśli w ogóle, poeta pada ofiarą bigoterii, uprzedzeń i ciasnoty umysłowej; może propagandysta lub publicysta, ale nie poeta. A w szczególności poeta urdu zawsze był znany ze swojego liberalizmu i eklektyzmu. Nawet w sprawach religijnych czy religijnych okazjach zawsze przemawiał w imieniu qaumi yakjahati i muttahida tehzeeb, o harmonii wspólnotowej i mieszaniu się kultur.

Poeci hinduscy i sikhijscy pisali z pasją o Eid i Milad un-Nabi, a także wyprodukowali ogromne ilości soz, marsiya, naat i manqabad, podobnie jak poeci muzułmańscy byli elokwentni na Holi, Diwali, Janamshtami, Gurparab, Boże Narodzenie, Basant, Rakhi , nie wspominając poematów o Ramie, Krisznie, Shivie, Guru Nanaku, Buddzie, Mahavirze i Isa Masih.

Diwali zyskało więcej niż sprawiedliwy udział poety Urdu ze względu na przesłanie pokoju i obietnicę światła. Biorąc pod uwagę samą liczbę nazmów i gazali — czy to bezpośrednio na Diwali, czy też z odniesieniami do lamp Diwali — to, co następuje, w najlepszym razie ma charakter próbnika.

Zacznijmy od Nazira Akbarabadiego, XVIII-wiecznego poety z Agry, który namawia nas, abyśmy zebrali wszystkie potrzebne na Diwali ka Samaan wszystkie kheel, batasze, diye i mithai:

drzewo z gładkimi zielonymi kulkami

Znajdź mein jala phir diya Diwali ka / Har ik taraf ko ujala huwa Diwali ka (Lampa świeci w każdym domu na Diwali / Światło rozprzestrzenia się w każdym kierunku na Diwali).

Jest też Ale Ahmad Suroor, który upaja się światłem niezliczonych lamp, które mogą podnieść najcięższe serca:

Ye baam-o dar, ye chiraghaan, ye qumqumon ki qataar/ Sipaah-e noor siyahi se barar-e paikaar (Ten dach i półka, to światło, ta linia lamp/Atramentowa czerń uciekająca przed armią światła).

duży czarny chrząszcz ze szczypcami

Nazeer Banarasi łączy znaczenie religijne z sezonową zmianą zwiastowaną przez Diwali:

Meri saanson ko giit aur aatma ko saaz deti hai / Ye Diwali hai sab ko jiine ka andaz deti hai.. / Mahal ho chahe kuttiya sab pe chha jaati hai Diwali… / ne vachan apna nibhaya tha / Janam din bhala is ka ha ka kya kahna / Yahi vo din hai jis ne Ram ko raaja banaya tha …/ powtarza wiele historii na raz / Diwali obsypuje miłość kwiatami zwycięstwa).
W Yeh Raat, Makhmoor Saeedi mówi nam, dlaczego tak niecierpliwie czekamy na tę jedną noc: saath layi hai (Przekraczanie ciemnego upływu roku/ Ta noc rozsiewa blask / Rozsiewa jasność na horyzoncie/ Ta noc przynosi tyle światła) .

Arsh Malsiyani przypomina nam historię obchodów:

Raghubir ki paak yaad ka unvan liye hue/ Zulmat ke ghar mein jalva-e-taban liye hue/ Tarikiyon mein nur ka saman liye hue/ Aai hai apne saath charaghan liye hue…/ Woh-ja-o-eki jafa raha/ Yeh raat yadgaar hai us nek zaat ki (Niesienie pobożnej pamięci Raghubiru/ Przynosząc blask do domu okrucieństwa/ Niesienie daru światła dla ciemności/ Ta noc przychodzi z rozświetleniem lamp…/ Ram, który był niszczycielem tyrania/ Ta noc przypomina o jego istnieniu).

Harmatullah Karam również poślizgnął się w odniesieniach do porażki Kaikeyi i zwycięstwa Rama w Ramayan, o czym opowiadają lampy: Raat Diwali ki aayi hai ujalon uss ko/ Neend mein kab se yeh nagri hai jaga lo uss ko (Nadeszła noc Diwali, O Jasność/Obudź to miasto, które od tak dawna drzemie).

małe palmy do wnętrz

Kaif Bhopali spogląda wstecz z nostalgią na wielokulturową przeszłość: Woh din bhi hai kya din thhe apna bhi taalluq tha / Dashahre se Diwali se basanton se baharon se (To były czasy, kiedy my też byliśmy związani z Daserą i Diwali, z porami roku basanta i bahar).

Gdzie indziej, jeśli nie bezpośrednie odniesienia do festiwalu, Diwali ke diye znajdują wzmianki na różne sposoby:

Iss tarah palkon pe aansu ho rahe thhe be-qarar / delikatny powiew wiatru w wieczór Diwali).

A jednak, jeśli chodzi o urdu, utrzymują się stereotypy: że jest to język muzułmanów, dla muzułmanów, przez muzułmanów. Bogactwo i różnorodność jego kultury poetyckiej, nie mówiąc już o katolicyzmie, jest pomijane na rzecz popularnych tropów szama-parwana-bulbul.

pająk, czarna głowa, brązowe ciało