Wybrane oferty, aby uczcić wszystkie rzeczy bengalskie

Na wszystkie aspekty tworzenia kultury bengalskiej rzucają światło trzy ostatnie propozycje z Niyogi Books. Przedstawione w oddzielnych gatunkach i stylach, te trzy książki są oszałamiającym przewodnikiem we wszystkim, co bengalskie.

Przedstawione w oddzielnych gatunkach i stylach, te trzy książki są oszałamiającym przewodnikiem we wszystkim, co bengalskie. (Źródło: Plik Zdjęcie)

Ze wszystkich stanów w Indiach Bengal Zachodni wyróżnia się jako bogata i tętniąca życiem kraina ludzi o wspólnych zwyczajach i gustach. Jeśli historia jest świadectwem niekończącego się morza historii, muzyki i sztuki, które rozwinęły się w Bengalu i odcisnęły piętno nie tylko w Indiach, ale na całym świecie, na ulicach tego stanu panuje wspólna miłość do jego dziedzictwa kulturowego.

żółta, rozmyta gąsienica z czarną głową

Nie zapominajmy, że Bengalczycy tworzą trzecią co do wielkości grupę etnolingwistyczną na świecie. Ponad ćwierć miliarda ludzi — silnych i rosnących — społeczność bengalska wydała na świat trzech laureatów Nagrody Nobla, światowej klasy naukowców i niekończący się strumień pisarzy i filozofów. Jeśli Sourav Ganguly aka Dada przez lata rządził na boisku do krykieta, surrealistyczny świat Satyajit Ray wciąż budzi ciekawość wśród miłośników kina. Rabindra Sangeet i macher jhol (rybne curry), niegdyś znaki towarowe w bengalskich domach, dziś przebyły długie dystanse i znalazły miejsce w odległych zakątkach globu.

Kultura bengalska jest zatem wypełniona łączącym poczuciem osobliwości, a jednocześnie jest na swój sposób wyjątkowo zróżnicowana. Bengalczycy byli również jednymi z pierwszych w Indiach, którzy otrzymali korzyści płynące z zachodniej edukacji, ponieważ Kalkuta (obecnie Kalkuta) była wówczas stolicą Indii pod rządami brytyjskimi.

Wszystkie te aspekty, które składają się na tworzenie kultury bengalskiej, rzucają światło na trzy ostatnie propozycje z Niyogi Books. Przedstawione w oddzielnych gatunkach i stylach, te trzy książki są oszałamiającym przewodnikiem we wszystkim, co bengalskie. Razem wywołują satysfakcję z bengalskiego stylu życia, dostarczają drobiazgowych informacji o jego tradycjach, otwierają drzwi do dyskusji o zwyczajach, które wydają się tak stare jak czas, i przedstawiają niewidziane zdjęcia kosmopolitycznego miasta – Kalkuty – w skądinąd bliskiej -dziana społeczność.

Kultura bengalska: ponad tysiąc lat Ghulam Murshid (przetłumaczona z oryginalnego bengalskiego przez Sarbari Sinha) wydobywa autentyczną zapisaną historię ze ścian bibliotek i sal lekcyjnych, czyniąc ją częścią codziennych rozmów nieakademickich czytelników. Książka sprawdza ponadto wchodzenie w przestrzeń intelektualną bezpodstawnych mitów i bigoterii.

Wbrew temu, co myślimy, nie jest łatwo opisać „kulturę”, nie jest też łatwo napisać historię kultury. Pisanie historii kultury bengalskiej jest tym trudniejsze, że społeczeństwo bengalskie jest ze swej natury prawdziwie pluralistyczne, tym bardziej uwydatnione przez swój podział polityczny, zauważa autorka. Napisany dla zwykłego czytelnika, język jest prosty, a styl przejrzysty. Pokazuje, jak poszczególne składniki kultury bengalskiej ewoluowały i znalazły wyraz w kontekście wydarzeń politycznych oraz jak niektóre jednostki kształtowały kulturę. Książka przedstawia przede wszystkim tożsamość i szczególne cechy kultury bengalskiej.

I jeszcze książka obrazkowa zatytułowana Kalkuta: 1940-1970, ze wstępem Gopalkrishny Gandhiego, tekstem Soumitry Das i fotografiami Jayanta Patel. Ten oszałamiający zbiór fotografii, z tekstem pomiędzy stronami, budzi nostalgię, chęć powrotu do miasta z czasów, gdy ludzie żyli życiem w pogoni za przyjemnością i szczęściem. Od błyszczącego widoku Hooghly na tle modlącego się na wpół ubranego Sadhu, uchwyconego w 1943 roku w Outram Ghat, do wolnego wieczoru w 1954 roku w świątyni Ramakrishna w Belur Math, gdzie można po prostu zobaczyć ludzi wylegujących się na otwartej przestrzeni, książka otwiera okno do Kalkuty z przeszłości.

Ale dokładne studiowanie Bengalu nie może być kompletne bez studiowania jego literatury, a ponieważ Buddhadeva Bose, znany bengalski literat, zauważył kiedyś, że największym skarbem literatury Bangla są opowieści dla dzieci i młodzieży, oto trafny tytuł fabularny „Opowieści ponadczasowe”. z Bengalu: Antologia historii Bangla dla dzieci i młodzieży. Kolekcja została zredagowana przez Dipankara Roya i Saurava Dasthakura.

Ta wyjątkowa antologia składająca się z 34 przetłumaczonych opowiadań zaprasza czytelnika na ucztę, która oferuje na talerzu większość podgatunków z królestwa — fantasy, opowieści ludowe i opowieści o zwierzętach, poprzez komiksy, kryminały, historie przygodowe i trzymające w napięciu, aż po historie o duchach. narracje historyczne, narracje sportowe i opowieści o świadomości społecznej.

Ta antologia wzbogacona pięknymi ilustracjami, bionotatkami autorów, słowniczkiem i dobrze poinformowanym wstępem byłaby również pomocna dla entuzjastycznych badaczy.

czy palmy rosną naturalnie na Florydzie