W tym Narodowym Dniu Handloom powracamy do niektórych rzadkich splotów

Z północy na południe, ze wschodu na zachód Indie mają bogate krosna ręczne i tradycje określające kulturową stolicę kraju, utkane z organiczną zręcznością.

Narodowy Dzień Handloom świętuje pluralistyczne tradycje kraju. (Zdjęcie: Getty Images/Thinkstock)

Z #SareeTwitter szturmem szturmem dla Internetu na wystawy podkreślające różnorodność splotów ręcznych, konieczne staje się obserwowanie Narodowy Dzień Handloom , którego celem jest celebrowanie ducha przedsiębiorczości rzemieślników. Z okazji rozpoczęcia ruchu Swadeshi 7 sierpnia 1905 roku główne wydarzenie odbędzie się w Bhubaneswar w Odisha (PIB), stanie znanym z bogatej spuścizny rzemiosła i krosien.

Narodowy Dzień Handloom (7 sierpnia), zapoczątkowany w 2015 roku, celebruje pluralistyczne tradycje kraju. Z północy na południe, ze wschodu na zachód Indie mają bogate krosna ręczne i tradycje określające kulturową stolicę kraju, utkane z organiczną zręcznością. Działają również jako ważne źródło dochodu dla ubogich mieszkańców wsi, przyczyniając się do realizacji celów zrównoważonej konsumpcji i produkcji pod egidą Celu Zrównoważonego Rozwoju nr 12.

Według Handloom Export Promotion Council of India, w kraju jest 4,33 miliona tkaczy ręcznych, a w Indiach zainstalowano 2,38 miliona ręcznych krosien. Ponadto w kraju istnieje ponad 500 wyspecjalizowanych klastrów tkactwa ręcznego (HEPC). Od Champa w Chattisgarh, Sualkuchi w Assam, Patan w Gujarat, Chanderi w Madhya Pradesh, Paithani w Maharashtra, Sambhalpur w Odisha, po Kanchipuram w Tamil Nadu z wieloma innymi klastrami, działają jako epicentra środków do życia i zrównoważonego rozwoju dla wielu kobiet, rzemieślników, drobni przedsiębiorcy i rzemieślnicy.

Rzadkie sploty i rzemiosło

Popularne sploty od splotów Banarasi; jedwabie Muga i Eri; Madurai Sungudi, Pochampally, Kasavu sarees; Jedwabie Kosa, Pashmina i wiele innych to tylko niektóre z doskonałych krosien ręcznych, które utrzymały przy życiu nasz etos kulturowy dzięki tym żywym tradycjom rękodzieła i krosien ręcznych.

W tym artykule rzucamy okiem na niektóre rzadkie, ale wykwintne sploty, tkaniny i rękodzieła pochodzące z tego kraju (nie jest to wyczerpująca lista):

Baluchari sari, Bengal Zachodni

Jedwabne sari Baluchari, tradycyjnie tkane w Baluchar, dzielnicy Murshidabad w dystrykcie Zachodniego Bengalu w stanie, są zwykle znane z pięknych mitologicznych wzorów. Te sari znane z zawiłych i drobiazgowych motywów czerpią inspirację z narracji historycznych, mitologii i architektury. Ta sari ma znacznik Geographical Indication (GI), tj. produkty pochodzące z określonego obszaru geograficznego, które są chronione. Najbardziej osobliwą cechą tych sari jest zawiły palu pracuj nad nimi.

Sari Bomkai, Odisha

Pochodząca z nadmorskiego dystryktu Ganjam, Bomkai ma również oznaczenie GI i jest tkana przez tkaczy Bhulia z dystryktu Subarnapur w stanie, zgodnie z literaturą drugorzędną. Krosna Bomkai firmy Odisha są wykonane z bawełny lub jedwabiu i wykorzystują nici haftowane technikami Ikat. Są to wzory inspirowane naturą, kwiaty, ryby, tradycyjne motywy Rudraksh i inne inspiracje naturą.

Tradycyjne goańskie sploty Kunbi

Te sploty były kwintesencją tradycyjnego stroju Goa, zwłaszcza dla kobiet pracujących na farmach (pola ryżowe). Historycznie i popularnie istniejące w pięknych odcieniach czerwieni z kraciastymi wzorami w kolorze żółtym lub białym, te bawełniane sploty mają jednak bardzo niewielu tkaczy uprawiających tę sztukę. Istnieje pilna potrzeba ożywienia rynków dla tych splotów, co ostatnio podjęli również projektanci.

Szale Kani, Dżammu i Kaszmir

rodzaje kwiatów z nazwami

Jedną z najstarszych form rzemieślniczych z obszaru Kanihama w dolinie Kaszmiru jest szal Kani, który swoją nazwę zapożycza od Kani, drewnianych patyków używanych do tkania tych szali. Misternie tkane z wełny pashmina, proces wykonania tych szali jest bardzo intensywny, przez co są bardzo drogie, a praca skomplikowana. Szale Kani mają również status GI.

Tkaniny Moirang Phee, Manipur

Pochodzące pierwotnie z wioski Moirang w Manipur, sploty Moirang phee zawdzięczają swoją nazwę szczególnemu projektowi „Moirang pheejin”, zgodnie ze źródłami wtórnymi. Krosna Moirang phee są ważnym źródłem utrzymania na wsi dla społeczności w stanie. Piękne obramowania i wzdłużnie rzeźbione wzory są cechą charakterystyczną, a phee Moirang ma również znacznik GI ze stanu.

Karvati Kati sari, Maharashtra

Jedwabne sarees Karvati Kati pochodzą z regionu Vidarbha na Maharasztrze. Są one głównie tkane z przędzy bawełnianej lub jedwabnej; odmiana Tusser jest bardzo popularna. Wzory graniczne tych sarees przypominają krawędzie piły. Według Sahapedii projekty tych sari czerpią inspirację ze słynnej świątyni Ramtek w Nagpur; a także mieć znacznik GI.

Rzemiosło Surat Zari, Gujarat

Rękodzieło Surat zari wykonane jest ze złotych, srebrnych nici zari, misternie używanych do haftu na jedwabnych i bawełnianych tkaninach. Surat zaris są szeroko stosowane w przemyśle tekstylnym, odzieżowym, ręcznym, a także mają oznaczenie GI.

Sploty tirubhuwanam, Tamil Nadu

Sarees Thirubuvanam niedawno otrzymały etykietę GI w 2019 roku. Te sploty są tradycyjnie tkane w zari i mogą pochwalić się eklektycznym rzemiosłem przy użyciu jedwabi filaturowych, według źródeł. Te sari są bardzo ciężkie i mają wyszukane motywy i wzory.

Droga naprzód

Powyższe to tylko kilka z różnych prac tkackich, którymi chlubi się Indie. Kampanie takie jak #Iwearhandloom, promocja „India Handloom Brand”, kulturalne zaangażowanie dyplomatyczne z wykorzystaniem ręcznych krosien, rzemiosło, takie jak dyplomacja sari, oraz rodzime dzieła sztuki to ważne kroki w kierunku promowania tej branży.

Podobnie skuteczne wdrażanie programów, takich jak Make in India promujące krosna ręczne i rękodzieło, program Mudra dla kobiet-przedsiębiorców, National Rural Livelihoods Mission i mobilizowanie SHG to inne podejścia oddolne. Ponadto popularne narzędzia kulturowe, takie jak wydanie „Sui Dhaga” z 2018 r., to inne sposoby na konstruktywną zmianę preferencji konsumentów i zaszczepienie wrażliwości i empatii wobec naszych skromnych rzemieślników.

Aditi Rao Hydari w ręcznie robionym sari na Tygodniu Mody Lotus Make-Up India. (Zdjęcie: Obrazy APH)

W celu cementowania tych wysiłków jednocześnie, rynki internetowe powinny podjąć wysiłki w celu zwiększenia popytu na te tkaniny w dniach o takim znaczeniu narodowym, kulturowym i festiwalach. Mistrzowskim posunięciem byłoby oznakowanie rodzimych sarees i tekstyliów na międzynarodowych platformach, takich jak festiwale filmowe, zachęcanie celebrytów do pogłębiania wskaźników kulturowych w globalnych pawilonach, aby zapewnić dalszy impuls i uczynić te produkty bardziej globalnie widocznymi oraz przyczynić się do rozwoju poprzez i wsteczne powiązania.

I wreszcie, co najważniejsze, oprócz istniejących programów budowania potencjału rzemieślników, które podejmują rządy centralne i stanowe, ważne jest zwiększenie widoczności artystów i ich kontaktu z miejskim interfejsem, zwłaszcza artystkami. Dialogi i kontakty z artystami z tych geografii obciążonych talentami, jak opisano powyżej, powinny być promowane w geografiach miejskich, gdzie koncentruje się popyt na te produkty. Inicjatywy te będą ważnymi środkami budowania zaufania, minimalizującymi przepaść między konsumentami miejskimi a wiejskimi producentami, promując tym samym oddolne zasady zdecentralizowanego rozwoju, jak przewidziano podczas ruchu Swadeshi.