Fotograf odtwarza słynne dania z powieści: od Alicji w Krainie Czarów po Olivera Twista

Paryski fotograf Charles Roux spędził dwa lata odtwarzając kultowe uczty z różnych dzieł literackich w ramach serii zdjęć zatytułowanej Fictitious Feasts.

Fotograf Charles Roux (po lewej) i przyjęcie herbaciane Szalonego Kapelusznika z Alicji w Krainie Czarów. (Źródło: Charles Roux/Facebook)

Nie będzie błędem stwierdzenie, że Enid Blyton była tak samo pisarką kulinarną, jak kultową autorką książek dla dzieci. Właściwie można by śmiało powiedzieć, że Blyton był w pojedynkę odpowiedzialny za to, że dzieci marzyły o budynkach, truskawkach i śmietanie, maślanych bułeczkach, garnku śmietany i świeżego dżemu truskawkowego, wyczynach kanapek z językiem, konserwowanych sardynek w pomidorach sos, jajka na twardo, marynowana cebula, wieprzowina, pasta z anchois, kiełbaski, czekoladki, tarty z dżemem i eklery… Lista może być długa.

Kto mógłby zapomnieć wystawną herbatę Szalonego Kapelusznika w Alicji w Krainie Czarów Lewisa Carrola i, och, nieskazitelny opis każdego cudownego słodyczy z Miodowego Królestwa przez JK Rowling i kufle kremowego piwa, które smakują jak mniej chorowity toffi w Harrym. Seria o Potterze.

Mad Tea Part inspirowana Alicją w Krainie Czarów. (Źródło: Charles Roux/ Facebook )

Związek między jedzeniem a literaturą jest stary. Tych literatów można nawet nazwać oryginalnymi blogerami kulinarnymi, ponieważ każdy starannie sformułowany opis z powodzeniem tworzy obrazy, które zawstydziłyby nawet najbardziej smakowite zdjęcia. Ale może nie! Paryski fotograf Charles Roux spędził dwa lata odtwarzając kultowe uczty z różnych dzieł beletrystycznych.

Z gry końcowej Samuela Becketta. (Źródło: Charles Roux/Facebook)

Cykl zdjęć Fictitious Feasts opiera się na scenach jedzenia w tekstach fabularnych. Jedzenie jest czynnością niezbędną i łączy w sobie zarówno poczucie przetrwania, jak i funkcje społeczne. Literatura jest często osadzona w obrazowaniu jedzenia, a w wielu przypadkach bohaterowie są zajęci przygotowywaniem lub spożywaniem posiłku. Motyw jedzenia jest szczególnie interesujący, o ile głęboko ujawnia codzienność i jej rytuały lub jest punktem zwrotnym w opowiadaniu historii, wyjaśnia Roux na swojej stronie internetowej. W wywiadzie dla Feature Shoot Roux powiedział, że jako samotny dzieciak wypełniłby swoje życie i pustki literacką fikcją, która również stanowiła podstawę tego serialu.

Z Nędzników Victora Hugo. (Źródło: Charles Roux / Facebook)

Fictitious Feasts obejmuje dzieła literackie różnych gatunków i pokoleń. Od owsianki Złotowłosa i Trzech Niedźwiedzi po Miłość w czasach cholery. Jest herbata od Jane Eyre do rozpowszechniania zgniłego jedzenia dla bohatera Franza Kafki w Metamorfozie. Ożywiając historię, jedzenie może również zdefiniować postać lub przekazać inny motyw: wiąże postacie z jakąś tożsamością społeczną lub kulturową. Można powiedzieć, że pismo, splecione z literackim traktowaniem jedzenia, ujawnia wiele ludzkich zachowań, bo jedzenie nie tylko odżywia, ale jest też pretekstem do dramatycznych wydarzeń czy metafor. Zarówno jedzenie, jak i słowa są niezbędne dla rasy ludzkiej, a sposób, w jaki są one ściśle splecione w literaturze, ma związek z pewnym ludzkim wymiarem, pisał Roux o swoim projekcie.

Z filmu Shirley Jackson Zawsze mieszkaliśmy w zamku. (Źródło: Charles Roux/Facebook)

Ale co dzieje się z całym tym jedzeniem, gdy zostaną zastrzelone? W wywiadzie dla Quartz Roux powiedział, że starał się ich nie marnować. Od kilku miesięcy dokładnie wiedziałem, co jem – powiedział.

Możesz zobaczyć serię Fictitious Feasts na stronie Roux (www.charlesroux.com/albums/fictitious-feasts-1/)