Pandemia najmocniej uderzyła w osoby niepełnosprawne, budżet 2021 powinien rozwiązać ich obawy

Utrata dostępu do opieki zdrowotnej, systemów wsparcia, edukacji, środków do życia, a nawet podstawowych dostaw żywności to „nowa norma” dla ogromnej większości osób niepełnosprawnych w Indiach.

Wyrok w sprawie Vikash Kumar uznaje, że osoby niepełnosprawne mogą wypełniać swoje obowiązki, jeśli zapewni się im rozsądne usprawnienia poprzez uchylenie wyroku Surendry Mohan

Ze scenariuszem Armana Ali

Alokacja wydatków w budżecie Unii na osoby z niepełnosprawnościami w ciągu ostatnich kilku lat wyniosła zaledwie 0,04 proc.

Nawet według ostrożnych szacunków indyjskiej populacji osób niepełnosprawnych, która według spisu powszechnego z 2011 r. wynosi 2,1 proc., jest to rażąco niewystarczające. Bardziej niepokojące jest to, że alokacje w ramach ważnych szefów budżetów albo pozostały w stagnacji, albo zostały obcięte.

Na przykład, alokacja dla Scheme for Implementation of Persons with Disabilities Act (SIPDA) została zmniejszona z Rs 315 crore w latach 2019-20 do Rs 252 crore w latach 2020-21. Podobnie alokacja dla National Handicapped Finance and Development Corporation (NHFDC) została zmniejszona z Rs 41 crore w latach 2019-20 do Rs 0,01 crore w latach 2020-21.

dwa główne typy roślin

Wydatki zarówno na badania nad technologią związaną z niepełnosprawnością, jak i na Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego i Rehabilitacji w roku obrotowym 2020-21 wynoszą zero (spadek z Rs 20 crore w latach 2019-20). Alokacja na Indyjskie Centrum Badań i Szkolenia Języka Migowego jest również zerowa, w porównaniu z 5 crore rupii w latach 2019-20. Tymczasem pomoc dla osób niepełnosprawnych na zakup (ADIP) / Dopasowanie Aids and Appliances przez wiele lat znajdowała się w stagnacji na poziomie 230 rupii rupii dla całej populacji osób niepełnosprawnych.

Kilka sugestii otrzymało Narodowe Centrum Promocji Zatrudnienia Osób Niepełnosprawnych (NCPEDP), które przeprowadziło ogólnopolskie konsultacje przedbudżetowe (2021-2022) z osobami z całego sektora niepełnosprawności. Tutaj są niektóre z nich:

1. Przejrzystość w budżetowaniu i planowaniu

· Planowanie reakcji na niepełnosprawność i budżetowanie przez wszystkie ministerstwa

· Specjalne przeznaczanie budżetów na niepełnosprawność w ramach różnych centralnych / stanowych programów różnych ministerstw / wydziałów, a także szkół wyższych i uniwersytetów, a konkretnie dla tłumaczy języka migowego

· Oddzielna sekcja w budżecie Unii na alokacje dokonywane dla osób niepełnosprawnych w różnych departamentach i ministerstwach.

2. Uczynienie edukacji włączającej

· Smartfony/karty i pakiety danych dla uczniów niepełnosprawnych w celu uzyskania dostępu do edukacji online.

· Zasoby do rekrutacji i szkolenia pedagogów specjalnych w szkołach

drzewa wyglądające jak wiśnie

3. Skup się na zdrowiu publicznym

· Rozpoczęcie systemu ubezpieczenia zdrowotnego dla osób niepełnosprawnych niezależnie od warstwy ekonomicznej, do której należą

4. Zabezpieczenie źródeł utrzymania

· Zwiększenie alokacji w ramach NHFDC na tworzenie możliwości przedsiębiorczości i samozatrudnienia wśród osób niepełnosprawnych

· Podnieść kwotę państwowej renty inwalidzkiej do 1500 rupii miesięcznie na osobę niepełnosprawną (jednolita stawka w Indiach)

· Zasiłki dla bezrobotnych dla osób niepełnosprawnych, które straciły pracę i środki do życia w wyniku pandemii

pająk z oznaczeniem na plecach

· Nadanie impulsu do zatrudniania osób niepełnosprawnych poprzez zapewnienie zachęt dla pracodawców z sektora prywatnego (zgodnie z sekcją 35 ustawy RPwD z 2016 r.), aby zapewnić, że co najmniej 5 procent ich siły roboczej składa się z osób z wzorcową niepełnosprawnością.

· Osoby z wzorcową niepełnosprawnością z wysokim wsparciem muszą otrzymywać comiesięczne wsparcie (np. odpowiedni zasiłek dla opiekuna) zgodnie z sekcją 38 ustawy o prawach osób niepełnosprawnych z 2016 r.

5. Dostępność

· Wprowadzenie obowiązku tłumaczy ISL (indyjskiego języka migowego) we wszystkich kontaktach.

· Zachęcanie firm, które są dostępne w zakresie projektowania fizycznego oraz technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT), poprzez udzielanie rabatów/koncesji.

6. Programy uświadamiające i uczulające poprzez budowanie potencjału i warsztaty szkoleniowe

· Fundusze na programy uświadamiające i uczulające powinny być przeznaczone dla Departamentu Uwłasnowolnienia Osób Niepełnosprawnych.

· Obniżenie ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi i zarządzanie nimi jest koniecznością. Należy zapewnić budżet na budowanie zdolności personelu i zakup niezbędnego sprzętu.

· Ustanowienie krajowego programu zapobiegania i kontroli głuchoty w indyjskim języku migowym zarówno dla niesłyszących dzieci, jak i rodziców/rodzin.

7. Zapewnienie inkluzywnych środków polityki podatkowej

· Zwiększenie odpisu standardowego na podstawie sekcji 80 U i 80 DD podatku dochodowego dla osób niepełnosprawnych.

co to za roślina

· Brak podatku od zakupu samochodów i wózków sterowanych ręcznie dostępnych na rynku krajowym i międzynarodowym

Będzie to przełomowy budżet, ponieważ nadejdzie po pandemii COVID-19, która najmocniej uderzyła w osoby niepełnosprawne. Pozostają jedną z najbardziej marginalizowanych i zaniedbanych grup w Indiach. Utrata dostępu do opieki zdrowotnej, systemów wsparcia, edukacji, środków do życia, a nawet podstawowych dostaw żywności to „nowa norma” dla ogromnej większości osób niepełnosprawnych w Indiach. Szczególnie w tym czasie, podobnie jak w najbliższej przyszłości, dostęp do wsparcia stał się kwestią przetrwania. W związku z tym istnieje pilna potrzeba interwencji na poziomie polityki, planowania programów oraz interwencji budżetowych dla osób niepełnosprawnych. Nadszedł czas, aby „odbudować lepiej”.

Rząd Unii powinien wziąć pod uwagę główne obawy osób niepełnosprawnych podczas kształtowania polityki fiskalnej kraju na nadchodzące lata Budżet w latach 2021-22 , a tym samym upewniamy się, że nikogo nie zostawiamy w tyle.

Ali jest dyrektorem wykonawczym Krajowego Centrum Promocji Zatrudnienia Osób Niepełnosprawnych (NCPEDP)