Kluczem jest wzajemny szacunek: pary międzywyznaniowe o celebrowaniu różnic

„Moi rodzice ostrzegali, że jeśli wybiorę to małżeństwo, zerwą ze mną więzi, ale nie wycofałem się z mojej decyzji”

Według badania z 2013 r. 2,21% wszystkich zamężnych kobiet w wieku 15-49 lat wyszło za mąż poza wyznawaną religią. (Źródło: obrazy getty)

Annie Johnny i Satyabrata Rai są małżeństwem od pięciu lat. Para po raz pierwszy spotkała się na Facebooku w 2009 roku. Po kilku latach randkowania, kiedy ogłosili związek swoim rodzinom, początkowo byli nieszczęśliwi. Nie tylko ze względu na różnice religijne, ale także regionalne — jestem chrześcijanką z Kerali, wychowałam się w Delhi, a mój mąż należy do plemienia nepalskiego i pochodzi z Darjeeling. Oczywiście głównym problemem obu rodzin było „Co ludzie powiedzą?”, opowiada 34-letnia Annie indianexpress.com .

Były kłótnie i kłótnie, ale para robiła wszystko, co mogła, aby przekonać rodziców. Rodziny w końcu się spotkały. Widzieli, że związek był dobry; poszczególne rodziny lubiły się nawzajem, więc na szczęście dla nas nie spowodowało to większego problemu.

Annie i Satyabrata

W 2015 roku Annie i Satyabrata związały się w chrześcijańskiej i hinduskiej ceremonii ślubnej, nie przechodząc na żadną z religii. Chociaż religia nie była dla nich wielką rzeczą, lata wspólnoty sprawiły, że para bardziej się akceptowała. Jeśli ktoś wchodzi w związek międzywyznaniowy, musi być dla siebie dużo szacunku. Bardziej niż religia, chodzi o poczucie zażyłości z kulturą, w której dorastasz. A wtedy możesz nie być w stanie dostrzec jej negatywnych lub pozytywnych aspektów w całości, a kiedy twój partner jest w stanie je podkreślić, to faktycznie pomaga w lepszym zrozumieniu, mówi Annie.

wiecznie zielone drzewa zapewniające prywatność

Para lubi adoptować nowe rzeczy ze swojej kultury – od tradycyjnego jedzenia po tekstylia – co pomogło im poszerzyć ich perspektywę, uważa Annie. Jeśli chodzi o rytuały, może to być duże dla wielu osób, ale dla nas nie ma to znaczenia; robimy to tylko po to, by zadowolić ludzi w naszych rodzinach.

Życie z dala od swojej rodziny również pomaga w pewnym sensie — pomaga nawiązać więź i zbudować własne komfortowe środowisko, dodaje.

' Moi rodzice grozili, że zerwą wszystkie więzi, ale zdecydowałem się”

Kiedy Amitabh (imię zmienione) powiedział swoim rodzicom, że spotyka się z nie-hinduską kobietą, na początku nie traktowali go poważnie. 33-latek z Bihar, który należy do tradycyjnej rodziny hinduskiej, został wychowany w przekonaniu, że nie może ożenić się poza swoją kastą lub religią. Ale odkąd przeniosłem się do Delhi, żeby studiować prawo, moje nastawienie się zmieniło. Miałem możliwość interakcji z ludźmi z różnych środowisk religijnych i kulturowych i powiedziałbym, że uczyniło mnie bardziej inkluzywnym, mówi.

czerwone pomarańczowe i żółte kwiaty

Amitabh zdecydował, że poślubi wybraną przez siebie kobietę, bez względu na kastę czy religię. W 2017 poznał Leonę (imię zmienione) na Tinderze i wkrótce zaczął się spotykać. Kiedy poinformował rodzinę, rodzice założyli, że romans potrwa tylko chwilę i wkrótce znajdzie kogoś innego. Moi rodzice ostrzegali, że jeśli wybiorę się na to małżeństwo, zerwą ze mną więzi, ale nie wycofałem się z podjętej decyzji.

Z kolei rodzice Leony nie sprzeciwiali się związkowi. 35-latek mówi: Ojciec dał mi wolność wyboru partnera życiowego. Nie miał nic przeciwko temu, że poślubiłem wybraną przeze mnie osobę, pod warunkiem, że był miły. Chcieli jednak upewnić się, że rodzina Amitabha wiedziała o związku. Podczas gdy jej rodzice poszli spotkać się z rodziną jej partnera w Bihar, ta ostatnia nadal była przeciwna małżeństwu.

W ciągu następnych trzech-czterech miesięcy para w końcu pobrała się w sądzie, nie informując o tym rodziców Amitabha. Dwa miesiące po ślubie poinformowałem mamę. Nie poinformowała mojego ojca aż do ślubu mojej siostry w kwietniu ubiegłego roku. I dopiero po jej ślubie poinformowałem ojca, który nie rozmawiał ze mną od ponad roku, choć byli ciekawi, czy się nawróciłem. Dopiero teraz zaczął ze mną rozmawiać, ale żaden z członków mojej rodziny jeszcze nie poznał mojej żony.

Dla pary z Delhi, która jest małżeństwem od dwóch lat, wymiana kulturalna przebiegała dość płynnie. Religia nigdy nie stanowiła między nami bariery. Jeszcze przed ślubem obchodziliśmy wszystkie najważniejsze hinduskie święta. Święta hinduskie i chrześcijańskie obchodzimy jednakowo. Przed pandemią w każdą sobotę chodziliśmy do świątyni, a w niedzielę do kościoła. Nigdy nie czułam, że wyszłam za kogoś z innej religii, jak mówi Leona.

Amitabh, który po raz pierwszy poszedł do kościoła podczas swojego ślubu, dodaje: To całkiem naturalne, że w pewnych sytuacjach być może będziesz musiał się dostosować, a ja zrobiłem to całkiem łatwo. Nie ma konfliktu jako takiego.

„Robimy, co w naszej mocy, aby nasza córka była wychowywana z obiema wiarą”

zdjęcia różnych rodzajów storczyków

Dla Alishy i Abhiraja Purandare z Pune nie było tak naprawdę żadnego oporu ze strony żadnej z rodzin. Sami rodzice Alishy mieli małżeństwo międzywyznaniowe – jej matka, która była Hinduską, przeszła na islam, aby poślubić swojego ojca. Dorastając, było to głównie islamskie, ponieważ mieszkaliśmy we wspólnej rodzinie. Dopiero gdy odwiedziłem krewnych mojej mamy, zdałem sobie sprawę, że pochodziła z innego środowiska. Ale moi rodzice zawsze byli liberalni.

Alisza i Abhiraj

Kochankowie spotkali się w grupie teatralnej w Max Mueller Bhavan około 2009 roku – Alisha była uczennicą, podczas gdy Abhiraj był już nauczycielem. Para wyszła za mąż w 2011 roku na podstawie specjalnej ustawy o małżeństwie. Jeden z moich wujków nie był obecny na ślubie, ale poza tym nie doszło do zerwania związków ani żadnych innych problemów, wspomina Alisha.

Podczas gdy różnice religijne nigdy nie były przeszkodą w ich dziewięcioletnim małżeństwie, 33-latek regularnie spotyka się z uprzedzeniami religijnymi ze strony innych. Kiedy się pobraliśmy, ludzie byli bardzo ciekawi. Przyszli tylko po to, żeby zobaczyć, jak się potoczy – czy będą kłótnie, ale wszystko poszło gładko. Często spotykam się z podświadomym uprzedzeniem. Ludzie podchodzą do mnie i mówią: „Nie wyglądasz na muzułmankę, tak dobrze mówisz w marathi”, co sprawia, że ​​zastanawiam się, jak powinny wyglądać muzułmanki. Były czasy, kiedy ludzie narzekali przede mną na muzułmanów, nie zdając sobie sprawy, że należę do społeczności.

Mojżesz w opiece nad kołyską

Alisha wierzy, że obecnie narasta polaryzacja religijna, która w pewien sposób wpłynęła na sposób wychowania ich sześcioletniej córki. Nasze sąsiedztwo staje się coraz bardziej spolaryzowane, a rodziny muzułmańskie przenoszą się w inne rejony. Społeczeństwo, w którym żyjemy, jest głównie hinduskie. Więc naturalnie nasza córka skłania się ku tradycji, którą obserwuje wokół siebie.

Brakuje dziś różnorodności, w której dorastałem, wspomina Alisha. Dodaje, że naprawdę chciała uczyć Koranu swoją córkę, ale nie była w stanie znaleźć instruktora, który przyjechałby do domu hinduskich braminów. Nie uczy się o islamie tyle, ile bym chciała, nawet jako rodzice, robimy wszystko, co w naszej mocy, aby zapewnić, że wychowała się z obydwoma wiarami. Z jednej strony świętuje Eid, z drugiej uczy się shloki od swoich dziadków.

Nie tylko islamskie tradycje, Alisha wykonuje również hinduskie rytuały. Jestem bardzo religijny, ale to nie ma nic wspólnego z hinduizmem czy muzułmaninem. Po prostu dużo się modlę. Wszystkie tradycje hinduskie, które przyswoiłem, powstały na własną rękę, z pomocą mojej teściowej.

Dodaje: Ale nie przestrzegamy hinduskiej tradycji niejedzenia mięsa podczas niektórych świąt, ponieważ nie tak dorastałam. Nie żeby ktoś kazał nam ściśle przestrzegać zasady. My troje mieszkamy osobno, ale prawdopodobnie gdybyśmy mieszkali z naszą rodziną, mógł to być problem.