Popularne Wiadomości
Kochi-Muziris Biennale: Sześć dzieł sztuki, których nie można przegapić
Biennale Kochi-Muziris: Jak na miejsce pełne utalentowanych koneserów sztuki, jest kilku, których prace szczególnie się wyróżniają. Oto lista ciekawych projektów, których odwiedzający Biennale nie powinien przegapić.
Oto kilka ciekawych projektów, których nie można przegapić na Biennale Kochi-Muziris. (Źródło: Zdjęcie ekspresowe: Vishnu Varma) Znowu nadeszła ta pora roku. Ulice i boczne uliczki zachodniego Kochi ożyły kolorowymi girlandami i fototapetami dzięki Biennale Kochi-Muziris, celebracji sztuki współczesnej, która w swojej czwartej edycji zdołała umieścić miasto na światowej mapie sztuki. Wydarzenie, zainaugurowane przez premiera Pinarayi Vijayana 12 grudnia, potrwa do 29 marca 2019 r. w dziesięciu różnych miejscach rozsianych po całym mieście.
mały czarno-pomarańczowy pająk
Jak na miejsce, które otaczają utalentowani koneserzy sztuki, jest kilku, których twórczość się wyróżnia. Po raz pierwszy w tym roku na Biennale kuratorką jest Anita Dube, znakomita artystka mieszkająca w Greater Noida, której prace, często kipiące politycznymi podtekstami, przekraczają bariery tradycyjnego rzemiosła. Temat „Możliwości dla niealienowanego życia” rezonuje z dorobkiem Dube i stara się wysunąć na pierwszy plan prace artystek, queer i kolorowych, przełamując bariery płciowe, jak nigdy dotąd. Nawet jeśli festiwalowi grozi bycie elitarnym, obecność artystów takich jak Dube potwierdza platformę dla artystów ze skonfliktowanych i marginalizowanych społeczeństw.
W tym roku na Biennale, od fotografii przez obrazy i instalacje artystyczne po projekty infrastrukturalne, niektóre dzieła sztuki przemówiły do nas bardziej niż inne.
Ale wtedy, jak mówią, sztuka jest subiektywna i otwarta na interpretacje i percepcje – to, co może nas inspirować, może nie budzić tego samego uczucia u innych. Oto kilka ciekawych projektów, których zwiedzający Biennale nie powinien przegapić:
Metropolia – Lubna Chowdhary
Co działo się w umyśle Chowdhary, gdy tworzyła te przedmioty, tylko ona może odpowiedzieć. (Źródło: Zdjęcie ekspresowe: Vishnu Varma) 1000 ręcznie wykonanych ceramicznych rzeźb o różnych rozmiarach, kształtach i kolorach, wykonanych przez dwie dekady – o to właśnie chodzi w Metropolii Lubny Chowdhary. Na skrzypiącym górnym piętrze Pepper House w Fort Kochi, Metropolis zostało uroczo zaaranżowane w ramach długiej szklanej gabloty, która rozciąga się od jednego końca pokoju do drugiego. Od ukulele do zapalniczki Zippo, od latarni morskiej po latający spodek, Metropolis ma wszystko z naszego codziennego życia, a nawet spoza naszej planety. Co działo się w umyśle Chowdhary, gdy tworzyła te przedmioty, tylko ona może odpowiedzieć.
Ekobójstwo i wzrost swobodnego spadania – Marzia Farhana
Ekobójstwo i wzrost swobodnego spadania – Marzia Farhana. (Źródło: Zdjęcie ekspresowe: Vishnu Varma) Kolosalne zniszczenia spowodowane sierpniowymi powodziami tego roku w Kerali i ogromny wpływ, jaki wywarły one na tysiące gospodarstw domowych w stanie, były podstawą doskonałej instalacji multimedialnej artystki Marzii Farhany w jednym z parterowych pokoi Aspinwall House. Instalacja Farhany, dla wielu ocalałych z tegorocznej powodzi, przypomina bolesne wspomnienia ich domów dosłownie wywróconych do góry nogami z powodu szalejącej powodzi. Czy musimy kontynuować nasze sposoby eksploatacji natury?, artysta z Bangladeszu zadaje nam niepokojące pytania.
Sahodarar - Vipin Dhanurdharan
Niektóre dzieła sztuki wyróżniały się bardziej niż inne. (Źródło: Zdjęcie ekspresowe: Vishnu Varma) Jednym z powodów, dla których Biennale odbiło się tak głębokim echem wśród zwiedzających, jest to, że niestrudzenie poruszało tematy związane z konfliktami kastowymi i wspólnotowymi. Dzieło Vipina Dhanurdharana „Sahodaran”, którego nazwa pochodzi od nieżyjącego już reformatora społecznego-racjonalisty Sahodaran Ayyappan, jest tego przykładem. Pochodzący z Kochi artysta naszkicował portrety własnych mieszkańców miasta, swoich sąsiadów, w których domach jadał i prowadził luźne rozmowy.
Słynny akt Ajjappana polegający na zorganizowaniu „misrabhojanam” (posiłków w społeczności) w czasie, gdy ludzie z wyższych kast nie jedli posiłku z osobami należącymi do społeczności z niższych kast, stał się punktem odniesienia w jego karierze. Dhanurdharan próbował powtórzyć to samo i założył darmową kuchnię na terenie Aspinwall House dla każdego, kto chce usiąść i zjeść posiłek.
Odporne ciała w erze oporu – Prabhakar Pachpute
Ciekawe projekty na KMB, 2019. (Źródło: Express Photo by Vishnu Varma) Prabhakar Pachpute, artysta z Chandrapur w stanie Maharashtra, przedstawia na Biennale trudną sytuację mieszkańców swojej wioski, którzy stawiali opór potężnym firmom górniczym. W wysokich pomieszczeniach Anand Warehouse w Mattanchery znajdują się duże wycięcia ze sklejki, na których Pachpute namalował walkę swojej wioski za pomocą węgla drzewnego i akrylu. W czasach, gdy nasze miasta były świadkami agitacji naszych rolników na dużą skalę, błyskotliwa praca Pachpute'a rzuca światło na to, dlaczego musimy chronić naszych rolników przed międzynarodowymi korporacjami i opresyjnymi rządami.
Relikwie z Zaginionego Raju – Veer Munshi
Zwiedzający proszony jest o przejście przez cmentarz i wchłonięcie atmosfery strachu. (Źródło: Zdjęcie ekspresowe: Vishnu Varma) Jednym z projektów pokazowych Srinagar Biennale, który ma swoje prace w TKM Warehouse w Chullikkal, jest instalacja Veera Munshi. Wewnątrz czegoś, co wygląda jak sanktuarium, znajduje się kilka trumien dziecięcych w kształcie litery T – niektóre zamknięte, inne otwarte. Zwiedzający proszony jest o spacer po cmentarzu i napawanie się atmosferą grozy, pewnej makabry, która niestety odzwierciedla codzienność Kaszmiru. Notatka instalacyjna, dość dogłębnie, brzmi: Często umarli chcą tylko usłyszeć ich historię, zanim wykres ponownie zmieni zjawiska paranormalne w normalne.
Wiadomości z Przejścia Atlantyckiego – Sue Williamson
Artystyczny akcent zjawiska handlu niewolnikami nad Oceanem Atlantyckim to oszałamiająca instalacja autorstwa artystki z RPA Sue Williamson. (Źródło: Zdjęcie ekspresowe: Vishnu Varma) Artystyczny akcent zjawiska handlu niewolnikami nad Oceanem Atlantyckim to oszałamiająca instalacja autorstwa południowoafrykańskiej artystki Sue Williamson w jednym z ogromnych, parterowych pomieszczeń Aspinwall House. Puste butelki wiszące do góry nogami w dużych sieciach odzwierciedlają znikome dostępne informacje na temat przymusowego handlu ludźmi w RPA. Zgodnie z dostępnymi danymi, każda butelka zawiera informacje o handlu ludźmi. Wiszące butelki są przejmującym, bolesnym przypomnieniem takich tragedii.