Karma Sutra: Czym jest zazdrość, jeśli nie słabą higieną psychiczną

Wiadomo, że różne kultury mają swój unikalny sposób radzenia sobie z zazdrością.

Klasycznym przypadkiem kogoś, kto cierpi z powodu takiej zazdrości, jest książę Duryodhana z wielkiego epickiego Mahabharaty. Widzimy tutaj obraz przedstawiający wojnę na Kurukszetrze między Pandawami a Kaurawami. (Źródło: Wikimedia Commons)

Według Vedanty my, ludzie, jesteśmy podatni na sześć nieczystości, czyli słabości, a mianowicie – kama (pragnienie), krodh (gniew), lobh (chciwość), moh (przywiązanie), madh (arogancja) i matsar (zazdrość).

Chociaż każda z tych słabości jest obecna w każdym z nas, przynajmniej jedna z nich jest dominującą częścią naszej osobowości. I ta słabość, jeśli nie jest trzymana w ryzach, staje się przyczyną naszego życiowego upadku. Jedyną słabością, która jest całkowicie wyrządzona sobie samemu, jest zazdrość.

Czytaj więcej

• Karma Sutra: Różnica między Wiedzą a Stawaniem się, Uczonym a Mądrym
• Karma Sutra: Jak musiało wyglądać Diwali Sity?
• Karma Sutra: Wykorzystanie mocy do dyscyplinowania naszych emocji
• Karma Sutra: Kilka faz naszego życia i ciągły ruch
• Karma Sutra: Dlaczego komplikujemy nasze proste życie i przeszkadzamy w szczęściu?

Zazdrość, to uczucie urazy wywołane tym, co inni mają, a czego nie, wżera się w nas jak pasożyt. Oślepia nas na wszystkie dary i cechy, które możemy posiadać i sprawia, że ​​mamy obsesję na punkcie tego, co mają inni. Chociaż naturalne jest odczuwanie pewnego stopnia zazdrości, gdy życie obdarzyło niektórych ludzi większą liczbą darów niż innym, ale zazdrość ludziom, gdy sami zostaliśmy obdarzeni wieloma błogosławieństwami, pojawia się wtedy, gdy słabość zaczyna nam szkodzić.

Niechęć, którą żywimy do sukcesu innych, staje się skarbnicą naszej egzystencji. Zazdrość ta jest destrukcyjna, ponieważ nie tylko rujnuje nasz spokój i zdrowie, ale także jest skierowana na szkodę i zniszczenie przedmiotu naszej zazdrości.

Klasycznym przypadkiem kogoś, kto cierpi z powodu takiej zazdrości, jest książę Duryodhana z wielkiego epickiego Mahabharaty. Kiedy jego ojciec, niewidomy król Dhritrashtra, widzi swojego syna spalonego zawiścią kuzyna Yudhistry, mówi mu: Dlaczego ktoś taki jak ty miałby zazdrościć Yudhistrze?

I rzeczywiście, książę Duryodhana miał do dyspozycji najlepszych; nie miał powodu do zazdrości. Ale to mu nie wystarczyło. Widząc, jak jego kuzyn Yudishtra cieszy się imperialną władzą, usprawiedliwia swoje oburzenie słowami: Niezadowolenie leży u podstaw dobrobytu. Dlatego chcę być niezadowolony. Zamienia swój występek w cnotę. Jego niesamowita uraza do ogromnej władzy kuzyna sprawia, że ​​płonie dzień i noc. Jego opis efektu, jaki wywiera na nim zazdrość, jest niemal poetycki, wysycham jak skurczony staw w gorącym sezonie.

Przeczytaj wszystkie kolumny Karma Sutry tutaj.

Starożytni Grecy wierzyli, że mężczyźni byli z natury zazdrośni. W badaniu ludzkiego zachowania autor Peter Walcot zauważył, że zazdrość jest częścią podstawowego charakteru i usposobienia człowieka. Dzieje się tak, ponieważ my, ludzie, mamy tendencję do oceniania naszego dobrego samopoczucia przez porównywanie go z innym.

Wiadomo, że różne kultury mają swój unikalny sposób radzenia sobie z zazdrością. Grecy odrzucali ludzi sukcesu przez co najmniej 10 lat; Indianie poradzili sobie z tym praktykując wyrzeczenie i liczyli na odszkodowanie w innym świecie. Z drugiej strony Chińczycy mieli najinteligentniejszy sposób radzenia sobie z tym. Byli zbyt skromni, aby nie urazić innych. Podważyliby ich osiągnięcia i uznaliby to za mało wartościowe.

Wiadomo, że zazdrość marnuje naszą energię psychiczną i wiąże się ze złym stanem zdrowia. Jest przyczyną wielu problemów zdrowotnych. Nasze negatywne emocje, których jednym z nich jest zazdrość, są naturalną i uniwersalną częścią tego, kim jesteśmy – ludźmi. Ale dla nich bylibyśmy boscy. Naszą ludzką wadą są nie tyle te negatywne emocje, co surowe ich zaprzeczanie. Odmawiamy przyznania się, nawet przed samym sobą, że moglibyśmy rzeczywiście cierpieć z powodu tych słabości. Dopóki żyjemy w zaprzeczeniu, te emocje będą rosły i rozwijały się w nas jak jad w zębie węża.

wszystkie rozmyte gąsienice są trujące

[powiązany-post]

Zaakceptujmy naszą ludzką słabość. Mahabharata nie traktuje zazdrości jako grzechu, nazywa ją jedynie słabą higieną umysłową, terminem sformułowanym przez pisarza i redaktora Josepha Epsteina.

Utrzymujmy nasze umysły z dala od tych zanieczyszczeń i poprawmy nasz ogólny stan zdrowia. W końcu ludzkie szczęście pochodzi ze zdrowego umysłu i zdrowego ciała.