Irlandia: Starożytny, surowy krajobraz Burren to materiał inspiracji literackiej

Przyjeżdżasz z pustą kartką, podziwiasz zapierające dech w piersiach widoki, odbywasz długie wędrówki i wyjeżdżasz z powieścią. Inspiracja przyjdzie tak łatwo, jak zrobienie porannej filiżanki kawy.

Ze swoimi jaskiniami i wąwozami Burren jest klasycznym terytorium partyzanckim i kiedyś?
dał schronienie irlandzkim buntownikom z XVII wieku (źródło: Thinkstock Images)

By Jaideep Unudurti

Każdy pisarz ma powracającą fantazję. Mogłaby skończyć tę powieść, gdyby tylko nie było tak wielu rozrywek. Zawsze jest jakieś szczególne miejsce – chatka w lesie, biblioteka, która przyjmuje lokatorów, elegancki hotel, który przeżył swoją świetność – do którego ucieka wyobraźnia pisarza. I w tym szlaku wyobraźni najwyżej oceniana jest chata na wzgórzach. Przyjeżdżasz z pustą kartką, podziwiasz zapierające dech w piersiach widoki, odbywasz długie wędrówki i wyjeżdżasz z powieścią. Inspiracja przyjdzie tak łatwo, jak zrobienie porannej filiżanki kawy.

Jeśli ta logika jest prawdziwa, to wzgórza Irlandii powinny być szczególnie urodzajnym miejscem — ponieważ Szmaragdowa Wyspa jest krajem pisarzy, jak zaświadczają jej czterej laureaci literatury Nobla.

jak wygląda drzewo juki

Jestem z wizytą zorganizowaną przez Failte Ireland i kierujemy się do starożytnego regionu znanego jako Burren. Werset Johna Betjemana Kamieniste wybrzeże, dalekie i obce/Kamienne wzgórza zalane przestrzenią/Kamienne wychodnie Burren/Kamienie w każdym żyznym miejscu/Małe pola z głazami nakrapianymi kropkami/Szare kamienne ramiona nakrapiane szafranem/Kamienne murowane chaty pokryte trzciną/ Gdzie rozmnażają się ludzie z epoki kamienia / Ostatni wyścig z epoki kamienia w Europie prawidłowo identyfikuje charakterystyczną cechę Burren: jest ona pełna kamieni.

Burren znajduje się w hrabstwie Clare, na wybrzeżu Atlantyku, co oznacza, że ​​jadę dwie godziny jazdy z Dublina. Na rozdrożu pojawiają się popękane ruiny zamku Leameneh. Jego historia przypomina coś z filmu Tarantino, z główną postacią o imieniu Red Mary, femme fatale z trzema mężami.

Rozbity kadłub jest również świadectwem statusu Burren. Jako zła kraina była schronieniem buntowników, ilekroć przybywał najeźdźca. Najbardziej brutalni byli Anglicy pod Cromwellem w 1649 roku.

Zrujnowana ziemia z jaskiniami i wąwozami jest klasycznym terytorium partyzanckim, a irlandzcy rebelianci wycofali się tutaj, by kontynuować walkę, podobnie jak Rana Pratap, gdy Mogołów najechali równiny. To właśnie w tych bitwach generał Ludlow powiedział o Burren, że jest to kraj, w którym nie ma dość wody, by utopić człowieka, drewna, by go powiesić, ani ziemi, by go pochować.
~

Ale surowa dzikość krajobrazu inspirowała także pisarzy. Na północy wybrzeże stało się sławne jako główne miejsce kręcenia serii „Gra o tron”.

Ale to właśnie tutaj pojawiło się roszczenie do kanonicznego eposu o mieczach i czarach w tradycji zachodniej – o Władcy Pierścieni. Władca Śródziemia nie szukał tu jednak inspiracji.

JRR Tolkien pracował jako zewnętrzny egzaminator z literatury angielskiej dla National University w Galway i przychodził raz w roku, aby poprawiać arkusze egzaminacyjne. Zaprzyjaźnił się z innym profesorem z wydziału angielskiego i obaj chodzili na długie spacery po Burren.
Istnieje obiekt geologiczny, w tym podziemne jezioro zwane Pol na Gollum (lub Jaskinia Gollum), które fani uważają za kluczowy dowód na to, że Śródziemie, przynajmniej częściowo, pochodzi stąd.

Wydaje się jednak, że to poszukiwanie wpływów przypomina raczej zaglądanie do palantiru, rzeczy nie są tym, czym się wydają. Tolkien był stałym bywalcem między 1949 a 1959, ale oryginalne rękopisy WP zostały skomponowane na pewno dużo wcześniej.

Bardziej wyraźny związek jest z Williamem Hope Hodgsonem, jednym z oryginalnych mistrzów okultyzmu.

Hodgson jako dziecko spędził trochę czasu w Ardrahan, na północ od Clare. Musiał czerpać z tych wspomnień z dzieciństwa w swoim Domu na pograniczu, kluczowym dziele w gatunku kosmicznego terroru. Akcja rozgrywa się na dzikich pustkowiach, które przypominają widoki Burren, usiane kamiennymi fortami i tajemniczymi nawiedzonymi ruinami.
~

Kiedy jedziemy, zauważam, że prawie każdy dom ma z tyłu padok z końmi. I każda wioska ma green do gry w hurling, narodowy sport Irlandii. Hurling to starożytny sport, którego historia sięga 3000 lat wstecz. Zostało to nazwane połączeniem hokeja, wyścigu jajka i łyżki oraz morderstwa.

To właśnie na jednym z zielonych hurlingów dostrzegam ściany przecinające niskie wzgórza we wszystkich kierunkach. Cokolwiek mogą otaczać, zastanawiam się, gdy przyglądam się jałowym zboczom. Nasz przewodnik wyjaśnia — są to ściany groszowe lub ściany głodu, aby być dokładniejszym. Szacuje się, że podczas wielkiego głodu w 1849 roku zginął 1 milion Irlandczyków, a kolejny milion musiał uciekać, ponad połowa całej populacji. Angielscy władcy kolonialni ustanowili rodzaj prymitywnej NREGY: zamiast rozdawać żywność głodującym masom, zmuszali je do pracy. Zostali zmuszeni do budowania bezsensownych murów i na koniec dnia, za co otrzymaliby pensa. Ściany grosza zszywają ranę, która nie przestała krwawić, biegnąc w górę i w dół wzgórza, jak okiem sięgnąć.
~

Wkrótce poznajemy Tony'ego Kirby'ego, doświadczonego przewodnika, który od ponad dekady prowadzi spacery. Kirby otwiera bagażnik swojego samochodu i podaje grube laski. Wskazuje na wzgórze na wprost nas, wygląda jak zawalony tort weselny, prawda?

Wzgórza są poprzecinane liniami wykopanych warstw, jakby dumny Bóg wybrał tę ziemię, aby pochwalić się swoim stworzeniem. Kirby wyjaśnia, że ​​idziemy przez to, co jest znane jako topografia Krasu, skała macierzysta planety jest tutaj odsłonięta, mówi.

Krajobraz to wyjątkowa współpraca artystyczna między ziemią a niebem. Ziemia pokryta jest wapieniem, ale woda deszczowa z jego kwasem powoli je zjada pozostawiając niesamowite wzory – labirynt narzucony przez niebo.

Burren to także święty krajobraz z ponad 2000 pomnikami. Wszędzie są dolmeny i stojące kamienie, świadectwo Epoki Druidów.
Jak mówi Kirby, serce Burren jest sercem Irlandii.

Jaideep Unudurti jest pisarzem w Hyderabadzie

PEAK SEASON: Tego lata zostaw miasto za sobą i wejdź w strefę komfortu. Wzgórza tętnią śpiewem ptaków, powietrze jest rześkie, a kwiaty kwitną. W tym specjalnym wydaniu przedstawiamy miejsca, w których możesz nauczyć się pozostawać w bezruchu