Skromny patchwork powraca jako dominujący trend na wybiegach i przydatne narzędzie do zrównoważonej mody

Czerpiąc odniesienie do tradycyjnych technik pikowania, takich jak kantha i sujini, oraz cieszących się uznaniem na całym świecie japońskich tkanin boro, które stosują podobną metodę łączenia i łatania, projektanci nadają patchworkowej historii zupełnie nową narrację.

Patchworkowe kawałki Yadvi Agarwal

W LUTY, na pokazie Walking Hand in Hand w Ahmedabadzie, opracowanym przez Fundację Sztuki Crafts Design Society, projektantka Paromita Banerjee wysłała patchworkową sukienkę z karczkiem jako ostatni strój swojej kolekcji. W kolekcji barwionej na odcienie niebieskiego wykorzystano naturalnie barwioną bawełnę kala w kolorze indygo, stworzoną we współpracy z mistrzem tkactwa Vankarem Shamji Vishramem z Bhujodi, Kutch. Dla Banerjee z Kalkuty była to kulminacja satysfakcjonującego partnerstwa kreatywnego, a patchworkowa sukienka, ozdobiona patchworkowym „potli”, była ucieleśnieniem ciągłej filozofii jej marki. Banerjee wykorzystała każdy centymetr materiału stworzonego przez Vishram, wykorzystując resztki do tworzenia patchworkowych zestawów, takich jak jarzma, wykończenia, potlis (torba ze sznurkiem) i guziki.

Banerjee zaczął łatać resztki historii z przeszłości z czystej i prostej chciwości. Nie pozyskujemy tkaniny; wyobrażamy to sobie ze sceny krosna i pracujemy z tkaczami, aby zrobić to od zera, więc jesteśmy dość sentymentalni, jeśli chodzi o wyrzucanie jakichkolwiek kawałków, mówi Banerjee.

Ekologiczny projektant z Puducherry, Naushad Ali, zbiera wszystkie skrawki, które spadają na podłogę na jego linii produkcyjnej i segreguje je na kategorie typu tkaniny, koloru i rozmiaru, co stanowi codzienną praktykę. Te odlewy są następnie łatane i wykorzystywane do produkcji odzieży, wyjaśnił na uboczu corocznej Międzynarodowej Wystawy Mody (IFS) podczas Londyńskiego Tygodnia Mody, gdzie jego patchworkowe kreacje były prezentowane w lutym.

Stworzenie Paromity Banerjee

Podczas gdy skromny patchwork może cieszyć się w tym roku trendami, pojawia się również w kolekcjach wybiegowych międzynarodowych i indyjskich marek, takich jak między innymi Coach, Isabel Marant, Missoni, Pero, Payal Pratap, Doodlage, Indigene, Yavi i Diksha Khanna. dla wielu z tych talentów projektowych stała się czymś więcej niż cykliczną ofertą sezonową. Czerpiąc odniesienie do tradycyjnych technik pikowania, takich jak kantha i sujini oraz cieszących się uznaniem na całym świecie japońskich tkanin boro, które stosują podobną metodę łączenia i łatania, ci projektanci nadają patchworkowej historii zupełnie nową narrację, stając się nawet częścią projektu ich marki leksykon.

Dla Yadvi Agarwal z Yavi zmiana przeznaczenia tekstyliów przyszła naturalnie. Moja mama robiła sobie kurtę, dla mnie bluzkę, a ze skrawków worek potli, szyjąc ubranie z tkanin. Zainspirowało mnie dorastanie, widząc, że jest tak innowacyjna w kwestii materiałów odpadowych, wspomina Agarwal. Jej roczna marka, z jej ideologią, w której sztuka spotyka się z modą, ma na celu przetworzenie odpadów tkaninowych na uważne produkty. Podeszliśmy do naszego procesu upcyklingu nie tylko poprzez patchwork i dodanie wartości za pomocą detali ściegu kantha, ale także poprzez eko-barwienie z odpadów róży i płatków nagietka ze świątyń, aby stworzyć niepowtarzalne wrażenia na odzieży – mówi Agarwal.

Tym, co przyciągnęło współczesną markę odzieży męskiej, założyciela i dyrektora kreatywnego Kardo, Rikki Kher, były nieskończone możliwości innowacji i wzornictwa, jakie ta technika wnosi na stół. Jesteśmy bardzo zainteresowani abstrakcyjną grą tkanin, ponieważ nasza etykieta dotyczy wyłącznie tekstyliów, mówi Kher. Podczas gdy on pozyskiwał patchworkowy materiał do wcześniejszych kolekcji, do swojego najnowszego przedsięwzięcia stworzył własną tkaninę, zszywając chusteczki Madras. Biorąc pod uwagę zrównoważone referencje jego marki i politykę „jeden kawałek po jednym krawcu”, okazało się, że jest to godne wyzwanie, z którym należy się zmierzyć. Pomysł polegał na wykorzystaniu istniejących produktów i zasobów, które są już dostępne na rynku. Podoba nam się też jego żartobliwość i podoba nam się pomysł przypadkowości, który towarzyszy paczce chusteczek Madras, mówi Kher, który dalej przetwarza odpady z tkanin na czapki z daszkiem, torby na ramię, podszewki do portfeli i tak dalej.

Patchworkowe skórzane chusty Banerjee, pokrowce na laptopy i pokrowce na notebooki „khata” również cieszą się popularnością, ponieważ konsumenci zaczynają rozumieć i doceniać zalety upcyklingu. Wszyscy dorastaliśmy w domach, które przerabiają produkty – od plastikowych butelek po odpadowe tkaniny. Dzisiejszy indyjski konsument zaczyna dostrzegać, w jaki sposób te procesy upcyklingu i recyklingu dodają wartości projektowej również produktom w branży modowej, mówi Agarwal. W końcu, jak trafnie powiedziałby Naushad Ali, odpady to wada projektowa.