Winny aż do udowodnienia niewinności

Zmarli mówią w tej książce o prawach antyterrorystycznych i ich nadużywaniu

Książka: Kafkaland: Uprzedzenia, prawo i antyterroryzm w Indiach
Autor: Manisha Sethi
Trzy eseje zbiorowe
Cena: 350 zł
Autor: Apar Gupta

Wyroki prawne wydawane przez sądy mają znany wzór. Unikają faktów z wyjątkiem tych, które są istotne dla zasad prawnych istotnych dla ustalenia. Ta znajomość stylu i struktury przy zachowaniu wierności funkcji traci narrację. Strata jest często w szczegółach faktycznych, niepodnoszonych przez prawników, nieobecnych w memorandach prawnych, uznanych za nieistotne dla ustalenia prawnego. Ale czasami prowadzi to do utraty samej osoby.

Weźmy pod uwagę niedawny wyrok Sądu Najwyższego w sprawie zabójstw podczas spotkania. Wyrok został początkowo przywitany za określenie surowych standardów w przypadkach zabójstw podczas spotkań, ale powoli zaczął być witany z cynizmem. Sednem tej zróżnicowanej lektury był nakaz, aby we wszystkich przypadkach zabójstw w wyniku spotkania rejestrować sprawę karną. Naturalna lektura tego języka sugerowałaby, że natychmiast po zabiciu osoby podczas spotkania przez policję rejestrowana byłaby sprawa, aby dowiedzieć się, czy śmierć była uzasadniona. Mogłoby to prowadzić do postawienia zarzutów karnych funkcjonariuszom policji, którzy użyli siły zbrojnej, powodując śmierć. Jednakże, jak zauważył obrońca praw człowieka Colin Gonsalves, niefortunne sformułowanie nakazu prowadziłoby do jego obchodzenia. Już w przeszłości przypadki śmierci w wyniku spotkania prowadziły do ​​dochodzeń karnych w sprawie zmarłego, a nie policji. Nie wniesiono żadnych spraw i nie wszczęto dochodzenia w sprawie konieczności śmierci. Ponieważ prawo karne (przynajmniej na chwilę obecną) nie ściga zmarłych, przeciwko zmarłemu zarejestrowano ograniczoną sprawę, która wkrótce została umorzona.

płaczące wiecznie zielone drzewa strefa 5

Bez wyraźnych gwarancji, jakie miał na celu nakazanie, wyrok jest niewiele więcej niż podsumowaniem różnych spotkań policyjnych, w których zmarli są redukowani do samych liczb. Ci zmarli przemawiają poprzez książkę Manishy Sethi, Kafkaland: uprzedzenie, prawo i zwalczanie terroryzmu w Indiach. Kafkaland jawi się jako książka zbudowana nie tylko z wygodnej strefy analizy prawnej, ale także osobistych wywiadów i głębokich badań. Komentuje różne ustawy antyterrorystyczne poprzez indywidualne przypadki, które demonstrują ich nadużycia. Na wstępie, że te przypadki nie są wartościami odstającymi, autor przedstawia potężną statystykę. Twierdzi, że z 76 036 aresztowań dokonanych na mocy TADA (ustawy antyterrorystycznej obowiązującej w latach 1985-1995) tylko 1 procent zakończył się wyrokiem skazującym. Podobną liczbę podaje POTA (obowiązująca w latach 2002-2004), za którą dokonano 1031 aresztowań, z czego zakończono 18 procesów, w wyniku których skazano 13 oskarżonych.

Książka humanizuje oskarżonych i uniewinnionych, skazanych, a nawet zamordowanych. Profiluje nie tylko ofiary, ale i sprawców. Wyszczególnia wątpliwe metody wyciągania zeznań przez osobę określaną przez aparat bezpieczeństwa jako dr Narco. Niektóre z tych zeznań stanowią podstawę oskarżeń w kilku sprawach, o których mowa w dalszej części książki. Większość z tych spraw prowadzi do uniewinnień.

co to za rodzaj chrząszcza

Uniewinnienia nie następują natychmiast. Wcześniej oskarżeni są wyrywani z codziennych zmagań do celi więziennej, gdzie spędzają lata jako proces sądowy, otrzymując wszelkie możliwe tortury. Większość z nich przyznaje się, by później szczegółowo opisać brutalność, jakiej doznali. Sądy często w takich sprawach odrzucają przedstawione im wątpliwe dowody. Nie są to przypadki, w których istnieją uzasadnione wątpliwości co do winy oskarżonego, ale raczej istnieją uzasadnione wątpliwości co do oskarżeń wysuwanych przez samą policję. Te narracje nie są wyciszone w Kafkalandzie, który kwestionuje różne przyjęte prawdy o terroryzmie i jego rzekomych sprawcach.

Autor, nie ograniczając swojego komentarza do organów ścigania, kwestionuje także pełne szacunku komentarze dotyczące terroryzmu. Przedstawia analizę głównego nurtu, która podważa fundamentalne zasady wolności i sprawiedliwego procesu ustanowione przez Konstytucję. Zadając niewygodne pytania dotyczące liczby młodych muzułmanów, którzy są ścigani, a następnie uniewinniani przez sądy, pyta, czy państwo ma uprzedzenia prokuratorskie? Poza tym, czy popularne komentarze nie tylko na to pozwalają, ale wręcz zachęcają?

drzewa pochodzące z pustyni w Arizonie

Czytanie Kafkalanda z pewnością wywoła pewien dyskomfort, jeśli nie introspekcję. Tu autor zapożyczył metaforę, która nie mogłaby być dokładniejsza. Oprócz flirtowania z praktyką prawniczą czy późniejszego pisania powieści o szalonym procesie karnym, książki Kafki mają jeden niewątpliwy efekt. Skłaniają do podobnych myśli długo po przeczytaniu książki i odłożeniu jej na bok.

Apar Gupta jest adwokatem
praktykowanie prawa w New Delhi