Good Kid in a Mad City: Poznaj Prabha Deepa, rapera z Delhi, który szturmem podbił indyjską scenę hip-hopową

Historia Prabha Deepa, 23-letniego rapera, który szturmem podbił indyjską scenę hip-hopową, to historia brudnego podbrzusza Delhi-18. Artysta, który porzucił szkołę średnią, krytycznie odnosi się do presji wywieranej na uczniów przez system edukacji i ich rodziny.

Zły, szalony świat: Dorastając w Delhi-18, Prabh Deep mówi, że ma szczęście, że ma możliwość i wsparcie rodziców, by dążyć do swoich marzeń. (Źródło: Raul Irani)

Mapy Google są bliskie przyznania się do porażki, zmieniając trasę co drugą sekundę, sugerując skręcanie w lewo w boczne uliczki, gdzie jest miejsce tylko dla roweru. Jazda do zachodniego Delhi z południowego Delhi zabrała sedana Ubera po szerokich drogach, które stopniowo się zwężały; kable elektryczne, które biegną równo równolegle przez miasto, są teraz splecione, zapętlone i schowane w budynkach jak gniazda. Betonowe konstrukcje otaczają małe parki, które leżą nagie i zakurzone w pochmurnym zimowym słońcu. To jest Delhi-18, mówi Prabh Deep, kiedy spotykamy się w jego domu w Krishna Park, Tilak Nagar, po przejściu labiryntowymi alejkami, które wyglądają tak samo. Nalegał, abyśmy spotkali się w jego sąsiedztwie. Powód jest prosty: historia Prabha Deepa, 23-letniego rapera, który szturmem podbił indyjską scenę hip-hopową, to historia Delhi-18.

W październiku Prabh Deep wydał swój debiutancki album Class-Sikh na iTunes. Wyprodukowany przez Sajeela Kapoora aka Sez on the Beat, jest to jeden z najbardziej ekscytujących, agresywnych i pewnych siebie albumów, jakie pojawiły się na indyjskiej scenie muzyki niezależnej w najnowszej historii. W ciągu 12 utworów, rapowanych niemal w całości w języku pendżabskim, przepełnionych melodiami z nutami R&B i dudniącymi liniami basu, Prabh Deep ujawnia swoją podróż do odkrywania siebie, tożsamości sikhijskiej, dorastania w dzielnicach gangów i narkotyków. To nie jest domowa, zachodnia Delhi z wyższej klasy średniej w Queen (2014); to brudne podbrzusze Oye Lucky! Szczęście Oye! — Bunty Chor, przestępca, którego życie opierała się na czarnej komedii Dibakara Banerjee z 2008 roku, mieszkał i działał w Vikaspuri, rzut kamieniem od Tilak Nagar. Spójrz na to miejsce, możesz powiedzieć, że rządowi to nie zależy. Odkąd pamiętam, mieliśmy tu kulturę gangów; nie jest niczym niezwykłym słyszenie strzałów w środku nocy; żeby zobaczyć dzieci oszołomione narkotykami, leżące w parkach. Bunty to tylko jedna z postaci z zachodniego Delhi, mogę opowiedzieć o wielu innych, mówi Prabh Deep.

Zobacz jego piosenkę Kal tutaj.

Utwór otwierający, Intro, w Class-Sikh, tworzą doniesienia o samobójstwach studentów, a mianowicie Kriti Tripathi, która zabiła się w zeszłym roku w Kota. Po tym następuje Suno, gdzie Prabh Deep zajmuje się szalejącym uzależnieniem od narkotyków wśród nastolatków w swojej okolicy; jak nie dyskryminuje swoich ofiar — zarówno handlarza, jak i uzależnionego. Ten temat jest kontynuowany w mówionym utworze słownym zatytułowanym Abu. Abu był moim przyjacielem, który żył niebezpiecznie. Odbył dwa pobyty w więzieniu Tihar i uzależnił się od heroiny, opium, alkoholu. Zmarł z przedawkowania, mówi Prabh Deep. W Click Clack podsumowuje historię Abu w refrenie: Click Clack, Aithe hunde ne fire te, aithe hunde ne katal /Aithe hunde ne nashe te, kinu painda ni farak miejsce/ Klik Klak, narkotyki są wszędzie/ Klik Klak, ale to nie ma znaczenia).

pomarańczowo-czarna nazwa motyla

Prabh Deep, który porzucił szkołę średnią, krytycznie odnosi się do presji wywieranej na uczniów przez system edukacji i ich rodziny. Wypadłem w klasie XII. Byłem dobrym uczniem, uczyłem się judo i hokeja. Ale po prostu nie widziałem w tym sensu. Dorastałem wśród ludzi, którzy mieli takie jasne umysły, ale nie mogli wiele z siebie zrobić. Chciałem stworzyć własną ścieżkę. Miałem szczęście, że moja mama poparła moją decyzję – mówi.

Urodzony w rodzinie, w której często brakowało pieniędzy, a możliwości ich zarobienia ograniczone, nastoletni Prabh Deep zaczął pracować jako sprzedawca w pobliskim sklepie odzieżowym. Zarabiałem 3000 rupii miesięcznie. Myślę, że pieniądze zmieniły dla mnie rzeczy, poczułem ich moc. Później dołączyłem do call center i zarabiałem znacznie więcej — odszedłem po trzech latach, bo nie chciałem być. Stałem się samolubny i lekkomyślny, a pieniądze powstrzymywały mnie przed tworzeniem muzyki, mówi. Nie było wątpliwości, że hip-hop go pociągał, nie po tym, jak po raz pierwszy, prawie 10 lat temu, natknął się na ekipę b-boyów ćwiczących swoje ruchy w parku. Było lato 2008 roku i razem z moją najlepszą przyjaciółką chodziliśmy pobiegać w naszych chappals. To nie było dla ćwiczeń, po prostu poszliśmy popatrzeć na dziewczyny w parku. Widziałem ekipę i myślałem, że wykonują akrobacje, mówi Prabh Deep, który natychmiast zachwycił się formą tańca miejskiego i zaczął trenować. Do 2013 roku hip-hop i rap stały się przedłużeniem tego etosu; Prabh Deep zaczął podróżować do południowego Delhi, gdzie w 2008 roku uformowały się jedne z pierwszych fal rap/hiphopowej sceny stolicy i stopniowo rozprzestrzeniły się po całym mieście.

Obejrzyj jego piosenkę Feel Me tutaj.

Najpierw próbowałem zrobić to jako producent, ale dwie osoby, które sprawiły, że rapowałem, to ZaN Twoshadez, który jest w połowie pendżabskim raperem, w połowie Sudańczykiem; i Jaspal Singh, NRI, który był w Delhi, aby uzyskać doktorat na temat kultury hip-hopowej w Delhi, mówi Prabh Deep, który przez ponad cztery lata szlifował zęby podczas wieczorów z otwartym mikrofonem i innych wydarzeń, cały czas pracując nad swoim materiałem. .

I tak jak Eminem znalazł Dr Dre, tak i on znalazł swojego partnera w rymowankach, Seza, w 2015 roku. On i ja produkowaliśmy wtedy bity, więc skontaktowaliśmy się przez Facebooka. Podobał mi się beat, który wyprodukował. Kiedy dowiedziałem się, że mieszkamy tylko 10 minut od siebie, zaczęliśmy się spotykać. Pierwszego dnia wydaliśmy nasz singiel Feel Me. Nagraliśmy, zmiksowaliśmy i zmasterowaliśmy Class-Sikh w moim domowym studiu, mówi Sez. To, co ich łączy, poza kodem PIN, to wspólne muzyczne wpływy i wrażliwość; na Class-Sikh Sez komponuje melodię i bity oraz edytuje wersety Prabha Deepa, aby zoptymalizować jego przepływ. Tym, co wyróżnia Prabha Deepa, są jego doświadczenia. Pracowałem z raperami z Mumbaju Naezy i DIVINE, ale Prabh jest innowacyjnym autorem tekstów. Zaczął od Delhi 18, ale potrafi wynieść swoją muzykę z wąwozów i wyjść na świat, mówi.

Siedząc w swojej sypialni-cum-studio, Prabh Deep jest otoczony głośnikami na ścianie i pudłami tenisówek na podłodze — w zasięgu wzroku jest 18 par. Minęły dwa dni po jego występie na inaugurację brytyjskiej raperki i piosenkarki Lady Leshurr w restauracyjnym barze w południowym Delhi. To bardzo dalekie od tego, kiedy założył stronę finansowania swojego albumu, otrzymując mniej niż 10 000 rupii w darowiznach. Sześć miesięcy temu Suno został wybrany jako Track of the Week przez Bobby Friction BBC Asian Network, wprowadzając Prabh Deep do diaspory pendżabskiej po obu stronach Atlantyku. Teraz, po podpisaniu kontraktu z Azadi Records, podpisaniu umowy z Birą 91, kolejną z Pumą (występuje w ich wirusowym teledysku Suede Gully), wygląda na to, że zostanie koronowany na króla desi hip-hopu – co nie jest tym samym, co Bollywoodzki hip-hop. Chcę być komercyjny jak Badshah, ale tworzę muzykę dla siebie, dla nikogo innego. Naezy i DIVINE są moimi przyjaciółmi, ale w każdej chwili mogę ich zabić moją zwrotką, mówi Prabh Deep, powtarzając chełpliwe teksty w Murder, które wydają się częściowo inspirowane wersem Kendricka Lamara z Big Sean’s Control (2013).

rośliny, które będą rosły w wodzie

Kiedy myślę o albumie, myślę o wszystkich jego aspektach: wątku, który przewija się przez wszystkie piosenki. Lirycznie i wizualnie musi reprezentować swoich poddanych. Sez i ja spędziliśmy dwa lata na Class-Sikh, aż wszystko było idealne. Ale teraz nadszedł czas, aby opowiedzieć inne historie, mówi Prabh Deep, który już rozpoczął pracę nad swoim drugim dziełem. Drugi album jest o moim ojcu. Nie mamy łatwych relacji, ale jest wzajemny szacunek i wsparcie. Chcę opowiedzieć o swoim życiu, jak jako 14-latek obserwował, jak jego ojciec został zabity na jego oczach w zamieszkach w 1984 roku. Chcę wymienić nazwiska i wyjaśnić, co się wtedy wydarzyło czas, mówi.