Od Aatmanirbharty do Make in India: wzmocnienie indyjskiego sektora krosien ręcznych

National Handloom Day 2020: Miękka siła Indii jest od dawna wspierana przez przestrzeń tkacką i rękodzieła, a także inne symbole siły kulturowej w dziedzinie sztuki i rzemiosła

Miękka siła Indii jest od dawna wspierana przez krosna ręczne i rękodzieło. przestrzeń, oprócz innych symboli władzy kulturowej w dziedzinie sztuki i rzemiosła (fot. Getty Images/Thinkstock)

Rząd Indii obchodzi Narodowy Dzień Krosna Ręcznego 7 sierpnia od 2015 roku, kiedy to upamiętnił 100. rocznicę Ruchu Swadeshi, który rozpoczął się w 1905 roku. kraj.

Od zwykłych krosien po zdobione prace tkackie, w tym sari, szale, szaliki, dhurries, dywany, ręczniki, angocha/gamcha, tradycyjne „angavastrams”, materiały odzieżowe, sektor tekstyliów i krosien ręcznych w Indiach jest drugim co do wielkości źródłem zatrudnienia dla ludzi, po rolnictwie. Według czwartego All India Handloom Census, 31,45 lakh gospodarstw domowych zajmuje się ręcznym krosnem, tkaniem i działalnością pokrewną.

W Narodowy Dzień Handloom pozdrawiamy wszystkich związanych z naszym tętniącym życiem sektorem handloom i rękodzieła. Podjęli godne pochwały wysiłki, aby zachować rdzenne rzemiosło naszego narodu. Niech wszyscy będziemy #Vocal4Handmade i wzmocnić wysiłki na rzecz Aatmanirbhar Bharatu. pic.twitter.com/XD7cs9ES7F

— Narendra Modi (@narendramodi) 7 sierpnia 2020 r.

Sektor krosien ręcznych, grupy samopomocy (SHG) i COVID-19

Właśnie za ten wkład w czasach COVID-19 na większą uwagę zasługuje indyjska przestrzeń tkacka i rękodzieła. Wkrótce po zamknięciu zaczęły pojawiać się opowieści o tym, jak rzemieślnicy zatrudnieni w sektorze potrzebowali nieuchronnego impulsu politycznego, aby zabezpieczyć źródła utrzymania rzemieślników i tkaczy. Tradycyjnie w miesiącach od stycznia do czerwca odbywa się mnóstwo wiejskich wystaw, kapeluszy, bazarów, na których biorą udział tkacze i rzemieślnicy z całego kraju. To także czas na maksymalną widoczność, sprzedaż i ekspozycję. Miejsca takie jak Dilli Haat, Dastkar i emporia w Baba Kharak Singh Marg w Delhi zwykle tętnią życiem. Jednak przy blokadzie, normach dystansu społecznego i nagłych turbulencjach gospodarczych nie można było oglądać tak żarliwych wystaw ani targów. Ponadto klęski żywiołowe, takie jak niedawne powodzie w Assam, dodatkowo wpłynęły na źródła utrzymania rzemieślników, zwłaszcza w skupiskach jedwabiu w tym stanie.

COVID-19 wraz z takimi niepewnościami wywołał szok w zakresie utrzymania rzemieślników i tkaczy, wpływając na dochody i całe łańcuchy dostaw związane z krosnem ręcznym i rękodziełem, wraz z dostawami surowców i niewykorzystanych zapasów. Na przykład, według Tribal Cooperative Marketing Development Federation of India (TRIFED), plemienne rękodzieło i krosna ręczne o wartości 100 crore nie zostały sprzedane z powodu blokady, zgodnie z W dół do ziemi (2020).

rodzaje ryb ze zdjęciami i nazwami

Jednak w tym kontekście ukryty potencjał rozległej sieci grup samopomocy (SHG), rzemieślników i tkaczy zatrudnionych w tym sektorze wzrósł do okazji podczas blokady. Rozległa sieć SHGs angażuje się w produkcję krosien ręcznych i rzemieślniczych oraz wnosi ogromny wkład w rozwój obszarów wiejskich, gospodarkę wsi, od momentu powstania programów rządowych, takich jak Krajowa Misja Zasobów Wiejskich (NRLM). Z pomocą administracji stanowej i okręgowej rzemieślnicy i członkowie SHG zostali wciągnięci do produkcji masek. Według artykułu na stronie Banku Światowego z dnia 11 kwietnia 2020 r. ponad 19 milionów masek zostało wykonanych przez 20 000 SHG w 27 indyjskich stanach.

Wkrótce potem ręczne i rzemieślnicze Madhubani, Ikkat, Cheriyal, malowanie masek , żeby wymienić tylko kilka, wszedł do walki, podkreślając, jak administracja państwowa pracowała nad generowaniem dochodów, wykorzystując talenty twórcze rozległej sieci artystów.

Tkacz tkacki tkacki widziany przy pracy nad sari ilkal. (Ekspresowe zdjęcie Jyothy Karat)

Klastry tekstylne zatrudniające dziesiątki rzemieślników powinny być zatem dalej zachęcane do wytwarzania masek i innego sprzętu medycznego wykorzystującego tekstylia, takiego jak prześcieradła itp., przyczyniając się do infrastruktury medycznej, w miarę możliwości. Na przykład, według Fourth All India Handloom Census (2019-2020), niektóre produkty, które zawierają również bandaże chirurgiczne, są produkowane przez prawie 4,3 procent gospodarstw domowych pracujących na krosnach ręcznych.

Należy jednak praktykować je ostrożnie, ponieważ indyjskie krosna ręczne wymagają konserwacji, ponieważ sektor jest pogrążony w problemach z tanimi emulacjami, automatycznymi krosnami, które zagrażają podtrzymaniu oryginalnej sztuki osnowy i wątku stosowanej w tradycyjnym tkaniu – w której tkacze są ekspertami od pokoleń . Automatyzacja sektora krosien ręcznych zagraża zatem przetrwaniu tych ponadczasowych umiejętności, dlatego sektor potrzebuje większego wsparcia i zachęty ze strony rządu.

PRZECZYTAJ TAKŻE | Bez sprzedaży sektor rzemieślniczy, jedno z największych źródeł zatrudnienia na wiejskich obszarach Indii, jest mocno dotknięty

białe kwiaty z fioletowymi krawędziami

Dyplomacja kulturalna, wokalna dla lokalnych

Miękka siła Indii jest od dawna wspierana przez krosna ręczne i przestrzeń rękodzielniczą, a także inne symbole siły kulturowej w dziedzinie sztuki i rzemiosła. Dyplomacja sari i „dyplomacja Khadi” to tylko niektóre z takich przykładów wspieranych przez rząd indyjski na różnych platformach. Podstawową ideą jest promowanie finezji indyjskich tkaczy na globalnej mapie, aby komunikować się, rozpowszechniać i angażować nie tylko globalną publiczność, ale także indyjską diasporę poprzez te symbole ekspresji kulturowej. Na przykład znaczenie bawełny i tekstyliów jest podkreślane od czasów Cywilizacji Doliny Indusu. Historia mówi, że w handlu zagranicznym w czasach Kompanii Wschodnioindyjskiej indyjski muślin i bawełna były najlepszych odmian i były wykorzystywane przez kolonistów do czerpania zysków.

Rządowy program „Atmanirbharta”, kampania „Wołanie dla lokalnych” wraz z „Make in India”, stanowią ogromną szansę dla sektora krosien ręcznych na dalsze wzmocnienie pozycji Indii w globalnej przestrzeni tekstylnej. Aby to jednak zwiększyć, popyt musi najpierw przyjść z domu. Chociaż wpływ i początkowe wstrząsy związane z COVID-19 miały początkowo fatalny wpływ na biedne źródła utrzymania na obszarach wiejskich i miejskich, możliwości są ogromne. W tym celu muszą wystąpić wszystkie zainteresowane strony, w tym sektor prywatny.

PRZECZYTAJ TAKŻE | Narodowy Dzień Handloom 2020: Priyanka do Vidya, celebryci zachęcają ludzi do „głosu dla lokalnych”

rośliny z małymi białymi kwiatami

Na przykład w Odisha kobiety SHG zajmowały się wytwarzaniem bawełny i trawy „Sabai” Rakhis z pomocą Odisha Rural Development and Marketing Society. Podobną taką inicjatywę pod nazwą „Ummed ki Rakhi” podjęła administracja dystryktu New Delhi, pod egidą której utworzono SHG, aby zapewnić zatrudnienie kobietom z miejskich slumsów. Podobnie organizacje korporacyjne muszą kupować produkty od rzemieślników w celu przyznania nagród, programów zaangażowania korporacyjnego i prezentów biznesowych. Ułatwi to bezpośredni kontakt producenta z konsumentem, zapewniając w ten sposób właściwe zwroty produktów rzemieślnikom. Ponadto zachęcanie SHG do promowania masek i akcesoriów w stylu ręcznym, które mają oznaczenia geograficzne (GI), powinno być podejmowane z odpowiednimi kontrolami jakości na rynkach międzynarodowych.

PRZECZYTAJ TAKŻE | Dzięki motywom ptaków, ryb i kwiatów artyści z Madhubani przenoszą tradycyjną sztukę do masek

Droga naprzód

Inicjatywy takie jak Northeast Expo 2019 pod egidą dyplomacji „herbata i khadi” muszą być kontynuowane cyfrowo. Inicjatywa zapewniła platformę dla ośmiu północno-wschodnich stanów poprzez dyplomację „Herbata i Khadi”, wzmacniając więzi handlowe z krajami ASEAN i BIMSTEC. Ponieważ rynki fizyczne muszą jeszcze trochę potrwać, aby w pełni funkcjonować, jest to dobry moment dla państw i Centrum, aby mieć coraz więcej portali rynkowych dla indyjskie krosna ręczne , rękodzieło i produkty leśne – ponieważ sektory są ze sobą powiązane.

Ponadto zapewnia również sektorowi możliwość szkolenia członków SHG w zakresie umiejętności internetowych — po raz pierwszy z tradycyjnych inicjatyw finansowych i marketingowych w budowaniu zdolności. Podczas gdy rynki poruszają się online, równie ważne jest, aby rzemieślnicy byli odpowiednio wyposażeni i przeszkoleni w zakresie obsługi portali internetowych. Muszą być organizowane wystawy internetowe za pośrednictwem indyjskich ambasad, aby uświadomić globalną publiczność bogatą spuściznę krosien ręcznych. Tuż przed zamknięciem w Wielkiej Brytanii zorganizowano wystawę pod egidą Forgotten Masters: Indian Painting for the East India Company, aby uczcić i upamiętnić malarzy z Indii.