Boska forma

Wystawa prezentuje rzadkie prace na temat Guanyin, uważanego za pierwsze kobiece bóstwo w buddyzmie

Praca prezentowana na wystawie (Express/Praveen Khanna)

Chociaż buddyzm zniechęca do kultu bożków, buddyjska sztuka i literatura są przepełnione boskimi istotami, z których wiele jest znanych jako bodhisattwowie. Avalokiteśwara lub Pan, który kontempluje, jest najpopularniejszym bodhisattwą, uważanym za ucieleśniającego wszystkie cechy Buddy – współczucie, wiedzę i umiejętności. Jego kult odegrał ważną rolę w rozwoju sztuki buddyjskiej, aw niektórych kulturach przedstawiany jest jako kobieta.

Obrazy Awalokiteśwary w Indiach nie są jednak kobiece, chociaż w niektórych przypadkach ciało ma zmysłową formę, jak na słynnym obrazie Padmapaniego w Jaskini nr 1 w Adżanta. Z drugiej strony w Chinach Avalokiteśwara przybrał nieco inną postać kobiecą, Guanyin. Wystawa fotograficzna „Awalokiteśwara/Guanyin: kobieca symbolika w sztuce buddyjskiej w stolicy” przedstawia rzadkie dzieła sztuki oparte na różnych portretach Awalokiteśwary z całego świata – portrety, szkice, panele i rzeźby wykonane przez ponad tysiąc lat. Tak więc istnieje odbitka fotograficzna przedstawiająca Guanyin lub Kuanyin z wnętrza jaskiń Dunhuang w Chinach, zestawiona z męskim przedstawieniem Avalokiteśwary, stworzonym w Kaszmirze w XI wieku. Są też prace z Tybetu, Azji Południowo-Wschodniej i innych części Indii, niektóre nawet z V wieku.

Nie wiadomo dokładnie, kiedy Guanyin po raz pierwszy uznano za bóstwo żeńskie. Radha Banerjee Sarkar, szefowa programu Azji Wschodniej, IGNCA, która była kuratorką wystawy, mówi: Większość uczonych jest zdania, że ​​przekształcenie Guanyin w bóstwo żeńskie miało miejsce w XI wieku. Ale wydaje się, że było to wynikiem długiego procesu i mogło na nie wpływać wiele czynników, które doprowadziły do ​​transformacji. Sarkar dodaje, Budda podkreślał, że kobieta, tak jak mężczyzna, zbiera owoce swojej przeszłej karmy i musi polegać na własnych czynach dla jej przyszłego dobra, zła lub zbawienia.