Dążenie filmowca do udokumentowania podróży Guru Nanaka po 9 krajach

Wiele z tych witryn, rozmieszczonych w dziewięciu krajach – Indiach, Pakistanie, Iranie, Iraku, Chinach (Tybecie), Bangladeszu, Arabii Saudyjskiej, Sri Lance i Afganistanie – jest niedostępnych z powodu ograniczeń w podróżowaniu lub lokalizacji w strefach konfliktu.

Filmowanie ruin gurdwary zbudowanej na pamiątkę podróży Guru Nanaka do Afganistanu. (Wyrazić)

Sabhna jiya ka ik daata (Jest tylko Jeden dawca życia, Jeden Bóg). Aby szerzyć przesłanie jedności i przełamywać bariery między religiami, angażując się w duchowe dialogi, założyciel sikhizmu, Guru Nanak Dev, podróżował daleko w XV i XVI wieku. Od Mekki po Haridwar, od Sylhetu po Mt Kailash, Guru Nanak odwiedził setki międzywyznaniowych miejsc związanych z hinduizmem, islamem, buddyzmem, dżinizmem podczas swoich podróży (zwanych również udaasis). W niektórych miejscach zbudowano gurdwary upamiętniające jego wizytę, a później jego podróże zostały udokumentowane w tekstach zwanych „janamsakhis”.

Wiele z tych witryn, rozmieszczonych w dziewięciu krajach – Indiach, Pakistanie, Iranie, Iraku, Chinach (Tybecie), Bangladeszu, Arabii Saudyjskiej, Sri Lance i Afganistanie – jest niedostępnych z powodu ograniczeń w podróżowaniu lub lokalizacji w strefach konfliktu.

Gdy świat obchodzi w tym roku 550. rocznicę urodzin Guru Nanaka, jeden człowiek próbuje udokumentować „udaasis”.

Filmowiec Amardeep Singh z Raghunathem, ostatnim Nanakpanthi z Kandaharu w Afganistanie. (Wyrazić)

Amardeep Singh (52), urodzony w Gorakhpur w stanie Uttar Pradesh, a obecnie osiadły w Singapurze, niezależny fotograf, filmowiec, pisarz i historyk Sikhów — zaczął kręcić wieloodcinkowy film dokumentalny, aby opisać i udokumentować podróże Guru Nanaka po dziewięciu krajach. Podróżując od stycznia tego roku ze swoim zespołem, objechał już Sri Lankę, Afganistan, Iran, Tybet i Pakistan.

Singh, który ma już na swoim koncie dwie książki — „Utracone dziedzictwo: dziedzictwo Sikhów w Pakistanie” i „The Quest Continues” — z obszernymi badaniami i zdjęciami rzadkich miejsc w 126 miastach i wsiach w Pakistanie, wyjaśnia, że ​​​​jego celem nie jest 550. rocznica urodzin Guru lub pośpiechu projektu w jakikolwiek sposób.

Mężczyzna czytający Koran w sąsiedztwie grobowca Bibi Jawindi w Uch w Pakistanie.

Nadal pozostaje nam eksploracja miejsc w Indiach, Iraku, Arabii Saudyjskiej i Bangladeszu. Szacuje się, że w dziewięciu krajach zostanie objętych ponad 150 witryn. Jest to wysiłek, aby zachować i utrzymać przy życiu blaknące wspomnienia. Naszym głównym wyzwaniem jest to, że co najmniej 60 procent regionu, który przemierza Guru Nanak, znajduje się obecnie w strefach niedostępnych lub objętych konfliktami. Nie było łatwo zdobyć pozwolenia i filmować w krajach takich jak Afganistan, Iran, Pakistan i Chiny (Tybet). Dla Guru Nanaka nie chodziło o podróżowanie po dziewięciu „krajach”, te podziały wtedy nie istniały, a dla niego była to ciągła podróż, aby szerzyć ludzkość… – mówi.

Dokument, który prawdopodobnie zostanie wydany w 2020 roku, będzie nosił tytuł „Alegoria – Gobelin z podróży Nanaka”.

To podróż w celu odnalezienia istoty jego podróży, głębszych poszukiwań jego filozofii… Jego podróże wykraczały poza sferę jakiejkolwiek religii. Młodsze pokolenia w dzisiejszych czasach nie czytają książek. Postanowiliśmy więc udokumentować podróże Guru Nanaka w formie wizualnej.., powiedział, dodając: Objęliśmy ponad 70 stron międzywyznaniowych w pięciu krajach, a ponad 80 jest jeszcze do omówienia w Indiach, Iraku, Arabii Saudyjskiej i Bangladeszu.

Wzdłuż brzegów rzeki Indus w Baltistanie w Pakistanie.

Singh mówi, że Guru Nanak nie wspomniał o podróżach we własnych pismach. Sri Guru Granth Sahib dotyczy duchowości i filozofii. Nie wspomniał w nim o własnych podróżach. Zostały one później udokumentowane w janamsakhis… Podróżował głównie pieszo, ale innymi wczesnymi środkami transportu, takimi jak łodzie…

Podczas swoich podróży po Pakistanie i Afganistanie Singh znalazł także elementy „kultury Nanakpanthi”, które wciąż istnieją. W tym regionie nadal istnieją synkretyczne grupy ludzi, którzy są wyznawcami Guru Nanaka, niezależnie od tego, czy są Sikhami czy Hindusami. Synkretyczna wiara wspólnot „Nanakpanthi” jest nadal praktykowana w pasie Indusu, po którym podążali ich przodkowie przed rozbiorem w 1947 roku. Nie mają one wyraźnej granicy między kulturami i wyznaniami. Ludzie mogą identyfikować ich jako Hindusów lub Sikhów, ale Guru Nanak jest podstawową tkanką ich istnienia. Świątynie i Gurdwary w tych regionach zapewniają przestrzeń dla Guru Nanaka, co jest widoczne w pozostałościach fresków z przeszłości.

Uważa się, że Guru Nanak dużo podróżował po tym regionie – obecnie dziewięciu suwerennych narodach – aby szerzyć przesłanie ludzkości.

Miejsca już objęte przez ekipę filmową to — Mauzoleum Bahauddina Zakariya w Multanie, Dargah Baba Farid w Pakpattan i Hinglaj Mandir w Beludżystanie (Pakistan); Góra Kailash (Tybet); Mauzoleum Imama Rezy (Iran); Kandahar i Khost (Afganistan) oraz Nuwara Eliya (Sri Lanka).