Dni i noce nankhatai: magiczny przepis babci, odtworzony

Rodzina, która razem wytwarza i spożywa nankhatai, pozostaje razem. Wskrzeszenie przepisu mojej mamy i ciotek.

To tradycyjne ciastko z chleba Parsi jest ulubionym przysmakiem w domach gudżarati. (Źródło: Bijal Vachharajani)

Diwali dla mojej mamy i jej czwórki rodzeństwa nie było kompletne bez góry domowych przekąsek. Stolik kawowy jęczał od starannie zwiniętych mathiyas, chrupiących czakli, poha chivda, ghughras nadziewanych kokosem, shakkar paras i nankhatai z dodatkiem kardamonu. Przygotowania rozpoczęły się z tygodniowym wyprzedzeniem pod czujnym okiem mojej babci ze strony matki. Przepisy zostały dopracowane do perfekcji – vatki (stalowa miska) tego, szczypta tamtego – i zapamiętane. Dwa dni przed świętem siostry wstawały wcześnie rano, by przygotować ciasto nankhatai.

zdjęcia różnych rodzajów paproci

Przepis mojej babci był prosty, a do odmierzenia składników użyła stalowych vatki. Kardamon zmieszano z cukrem pudrem, aż stał się pachnący. Cukier został zmieszany z obfitymi kawałkami domowego ghee. Gdy mieszanina była kremowa i puszysta, dodano maidę i esencję waniliową i ugniatano w kruchą, słodko pachnącą ciasto.

Czterdzieści lat temu rodzina mojej mamy nie miała piekarnika. Tak więc moja matka i jej siostry wrzucały ciasto do pojemników i wskakiwały do ​​lokalnego pociągu, by jechać do piekarni, pięć stacji na północ od Andheri w Bombaju. Nikt z rodziny nie pamięta, gdzie była ta piekarnia, poza tym, że nie było zbyt daleko od dworca. Tam ustawiali się w kolejce z innymi domowymi piekarzami, czekającymi na swoją kolej przy piecu.

Moja mama wspomina ten rytuał z sentymentem – był to czas przeznaczony na spędzenie z siostrami, kiedy rozmawiały, śmiały się i zaprzyjaźniły przy jednym ze swoich ulubionych dań. Czekając, odrywali maleńkie kawałki kremowego ciasta, formowali je w pulchne księżyce i układali na masywnych aluminiowych tacach dostarczonych przez piekarnię. Chironji został przyciśnięty do środka ciastka. Moja mama powiedziała, że ​​chironji dodaje smaku migdałów. Kiedy nadejdzie ich kolej, piekarze włożyli aluminiowe tace do przemysłowego pieca i po kilku minutach nankhatai będą gotowe do zabrania do domu.

Kiedy poprosiłam o rodzinny przepis, dotarła do mnie w kawałkach – moja mama pamiętała proces, jedna ciocia pamiętała kwoty, a inna wiedziała, co nie wchodziło. Zabrałem się do odtwarzania, zamieniając vatki na miarki , dopóki nie dostałem przepisu na anankhatai, który zaaprobowała moja matka.

Większość ludzi opisując nankhatai nazywa to indyjską wersją kruchego ciasta. Nie jestem pewien, czy całkowicie się z tym zgadzam – nankhatai jest bogatsze, bardziej łuszczące się i pachnące, ghee dodaje wyrazistego smaku i konsystencji. Jest chrupiąca na zewnątrz z miękkim środkiem, który kruszy się i rozpływa w ustach, uwalniając słodki smak kardamonu. I oczywiście delikatne ciastko idealnie komponuje się z filiżanką masala chai.

Nankhatai dobrze komponuje się z filiżanką masala chai. (Źródło: Bijal Vachharajani)

Nankhatai
(robi około 35 herbatników)

Składniki
1 1/2 szklanki – Maida (mąka)
1/2 szklanki – Cukier puder
1/2 szklanki – Ghee, w temperaturze pokojowej
1/4 łyżeczki esencji waniliowej
1/2 łyżeczki kardamonu w proszku
Prażone nasiona chironji lub kawałki pistacji i migdałów do posypania

metoda
* Za pomocą rąk wetrzyj kardamon w proszku z cukrem, aż zacznie pachnieć.
* Teraz dodaj ghee i wymieszaj, aż będzie jasna i kremowa. Dodaj esencję waniliową i dobrze wymieszaj.
* Przesiej maidę i dodaj do mieszanki.
* Używając rąk, zagnieść mieszaninę na lekko kruszące się ciasto.
* Uformuj ciasto w małe kulki.
* Lekko spłaszcz herbatniki i dodaj do środka plasterek chironji lub migdałów. Nie mogłem znaleźć żadnego chironji w Bengaluru, więc poszedłem bez.
* Piec w 170 stopniach Celsjusza przez 15-18 minut.