Ciało pracy

Przez długi czas Manohar Aich był egzotycznym wyjątkiem w męskim świecie bengalskim. Prawdopodobnie czułby się dzisiaj bardziej jak w domu.

Mr Muscle: Manohar Aich, mierzący 4 stopy 11, był nazywany Pocket Hercules. (Ekspresowe zdjęcie: Prashant Nadkar)

W ciągu pierwszych 20 minut popularnego filmu Satyajita Raya o Feludzie, Joi Baba Felunath (1979), Lalmohan Ganguli (Santosh Dutta) doznaje objawienia. Trojka, Feluda (Soumitra Chatterjee), Lalmohan Ganguli i Topshe (Siddhartha Chatterjee) właśnie wróciły do ​​swojego akademika w Varanasi po całym dniu zwiedzania. Gdy tylko wchodzą, ich uwagę przykuwa czwarta osoba w pokoju, kulturysta. Mężczyzna właśnie wziął prysznic i ma lungi owinięte wokół pasa. Kropelki wody lśnią na jego nagim torsie, gdy sam się wysusza. Klatki piersiowej, cięcia, nieskazitelny V na tułowiu — oczy Lalmohanbabu rozjaśniają się, jakby po raz pierwszy widział dziwną i piękną bestię. Lalmohanbabu, niezdarny, krępy powieściopisarz ze skłonnością do przesady, jest prototypem bengalskiego everymana. Prawdopodobnie nigdy w życiu nie widział wnętrza siłowni, ani nie stał nagi przed lustrem, a oto jest skonfrontowany z możliwościami estetycznymi ludzkiego ciała. Podobnie jak bengalscy turyści dotykający ścian Taj Mahal, chce mieć pewność, że bicepsy są prawdziwe. Uri Baba! E toh manusher gaaye haath dicchi bole monei hochche na moshai! (Wow! Nie wydaje mi się, żebym dotykał człowieka), mówi.

Rzeczywiście, zanim klimatyzowane sale gimnastyczne opanowały każdy zakątek Kalkuty, Siliguri, Durgapur, Burdwan, Purulia i ich bardziej odległych przedmieść, zanim Tollywoodzkie idole, takie jak Jeet i Dev, odważyli się chodzić bez koszulek w choreograficznych sekwencjach walki, dobrze wyrzeźbione ciało był sztuczką natury dla większości Bengalczyków. A Manohar Aich, który został drugim Indianinem, który zdobył tytuł Mr Universe w 1952 roku, był największą i najdłużej trwającą sztuczką.

lista drzew ze zdjęciami

Na początku tego miesiąca 104-letni Aich wydał ostatnie tchnienie. W latach pięćdziesiątych Aich, mierzący 4 stopy 11 cali, stał się powszechnie znany w Bengalu i był nazywany Pocket Hercules. Mniej więcej w tym samym czasie inne ucieleśnienie bengalskiej męskości, Uttam Kumar, zaczęło pojawiać się na okładkach popularnych bengalskich tabloidów, takich jak Ulto Rath. On z perłowo-białych i zapinanej na guziki kurty. Przez pokolenia omdlałych bengalskich kobiet i mężczyzn Kumar, który nigdy nie wychodził bez koszuli na ekranie, był mężczyzną.

Czasopisma filmowe i gazety były zalane zdjęciami, na których robił zwykłe bengalskie rzeczy, takie jak pożeranie kotletów rybnych na planie filmowym, wykonywanie pudży Lakshmi ze swoim partnerem w nieskazitelnych białych kurtach i wyglądającym najseksowniej, z papierosem zwisającym z ust.

Podczas gdy zdjęcia Kumara zdobiły ściany większości pokoi młodzieżowych, Aich i Monotosh Roy byli deifikowani w akharach i salach gimnastycznych. Uczący się na studiach, zadyszany Charminarem, cytując Karola Marksa bengalski młodzieniec, bardzo mało interesował się kulturystyką, ponieważ wychowano go w przekonaniu, że jego arkusz ocen i umiejętność czytania poezji zapewnią mu wszystkie działania, których potrzebował, co w zasadzie oznaczało trzymanie się za ręce i chodzenie po Park Street.

Chłopców nie zachęcano do bycia kulturystami. Nie sądzę, aby większość ludzi nawet teraz chciała, aby ich dzieci były kulturystami, powiedział Manohar Aich w wywiadzie dla Indyjski Ekspres kiedy skończył 100 lat.

W swoim pamiętniku, Jibansmriti, Rabindranath Tagore pisał o porannych lekcjach zapasów w dzieciństwie. Jednak jeśli chodzi o seksualizację męskiego ciała, Bengalczycy pozostawali pruderyjni. Tota Roy Chaudhury, jeden z nielicznych aktorów bengalskiego przemysłu filmowego z wyrzeźbionym ciałem, opowiada o tym, jak nigdzie go to nie zaprowadziło, gdy zaczynał karierę. Do 2000 roku aktorzy, którzy pracowali nad swoim ciałem, byli obsadzeni jako postacie negatywne. Nigdy nie dostali głównych ról. Jeśli jesteś na tyle bezrobotny, aby pracować nad swoim ciałem, musiałeś być gundą lub dziwakiem, mówi Tota. Zmiana nastąpiła w połowie 2000 roku, czuje Tota, kiedy gorączka sześciopaku opanowała Bollywood. Nagle w każdym paragrafie pojawiły się siłownie. To wtedy wszyscy młodzi ludzie zaczęli zapisywać się na siłownie, mówi Tota. Lalmohanbabus z Bengalu w końcu zaczął patrzeć w lustro.

krzak na Florydzie z czerwonymi jagodami

W centrum fitness i siłowni Bishnu Manohar Aich w północnej Kalkucie portret Aicha pokazującego bicepsy wisi tuż przy wejściu. Zarządzane przez najmłodszego syna Aicha, Manoja, centrum może pochwalić się ponad 100 stałymi praktykantami i wieloma innymi osobami w kolejce.

Wewnątrz chłopcy z podcięciami i brody projektantów pocą się na bieżniach i ławkach, nieskrępowani w miłości do ciała. Czy możesz sobie wyobrazić rodzaj podziwu, jaki otrzymałby, gdyby zdobył tytuł Mr Universe w tej erze? pyta Manoj.