Gdzie Shamshad Ali zostaje Ramem: Nowy dokument podkreśla tradycję Ramlila w Kheriya z UP

Kheriya w Uttar Pradesh to wioska w dużej mierze zamieszkana przez rodziny muzułmańskie produkujące szklane bransoletki.

Shamshad Ali przygotowuje się do roli Rama.

Każdego dnia po porannym namaz Szamszad Ali spieszy do pobliskiej świątyni Shiv. Jest Baranem Kheriya i musi dotrzeć na czas na próby do corocznego przedstawienia Ramlila. Od prawie pięciu lat gra głównego bohatera i dzięki temu stał się takim człowiekiem, jakim jest. Nie używam przekleństw i powstrzymuję się od palenia. Yeh sab Ram ko shobha nahi deta (te przywary nie pasują do charakteru Rama), mówi. Dba również o to, aby być punktualnym. Jako Ram muszę dawać przykład młodzieży w wiosce, mówi.

Zobacz, co jeszcze robi wiadomości

Ali jest także główną postacią w nowym dokumencie Molly Kaushal, zatytułowanym Leela in Kheriya, który przygląda się wyjątkowej hindusko-muzułmańskiej tradycji Ramlila w Kheriya, małej wiosce w dzielnicy Firozabad w stanie Uttar Pradesh, która słynie z robienia szklanych bransoletek. Oprócz Aliego film skupia się również na historiach innych, którzy odgrywają różne kluczowe role w Ramlili. Pod koniec scena staje się punktem zbieżności również ich życia osobistego.

Fotosy z Leeli w Cheriji.

Ram stał się dziś tak kontestowaną przestrzenią. Ale tutaj, w Kheriya, Ram łączy wszystkie społeczności razem, mówi Kaushal, badacz indyjskich tradycji ludowych, który wykłada w Narodowym Centrum Sztuki Indiry Gandhi w Delhi. W rzeczywistości nie tylko tutaj, Ramlila zrobiła to wszędzie. Lord Ram i ryż spajają razem całą Azję Południowo-Wschodnią.

Film zaczyna się od pieców w fabrykach szklanych bransoletek, wykorzystując te obrazy jako metafory tworzenia i koła czasu. Kamera następnie przenosi się na boczne ulice Cheriji, gdzie ludzie i ich codzienne życie są uwikłane na wiele sposobów w 22-dniowy karnawał Ramlila. Większość głównych postaci w akcie grają muzułmańscy aktorzy.

Początkowo zrezygnowałem z pomysłu nakręcenia tego dokumentu, ponieważ myślałem, że to tylko retoryka, by powiedzieć: „Och, muzułmanie uczestniczą w Ramlili”. Ale kiedy zobaczyłem ich życie, które obraca się wokół ciepła i kurzu z pieców szklanych bransoletek, zdałem sobie sprawę, jak te 22 dni odłożyły ich indywidualne historie na dalszy plan i sprawiły, że poczuli się pogodni z Ramem i jemu podobni, mówi Kaushal.

Fotosy z Leeli w Cheriji.

Poprzez wywiady i monologi bohaterowie dają wgląd w swoje życie — smutek, nadzieje, opowieści o odwadze i wierze. Dla każdego z nich udział w tej lili sam w sobie jest momentem odkupienia – mówi Kaushal.

Film, wyreżyserowany, napisany i z narratorem przez Kaushala, po raz pierwszy został pokazany na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Delhi w grudniu, a teraz został zgłoszony do National Film Awards. To już drugi film Kaushala. Jej debiutancki dokument Landscaping the Divine — Space and Time Among the Gaddi koncentruje się na społeczności pasterskiej w Himachal Pradesh, która żyje w wyższych partiach pasma Dhauladhar.

Cheriya to także wioska, w której hindusko-muzułmańskie koleżeństwo wydaje się istnieć nie tylko podczas Ramlila, ale przez cały rok. Film pokazuje, że nigdzie w Cheriji nie ma religijnych tabu. Ludzie noszą swoją religię na rękawach — tilaki i czapki z czaszkami dają odczuć swoją obecność, podczas gdy w powietrzu rozbrzmiewają świątynne dzwony i azaan. W scenie o zmierzchu widać muzułmańskie dzieci śpiewające Hanuman Chalisa. Ale nic nie może być bardziej reprezentatywne dla różnych społeczności, które żyją razem, niż scena Ramlila, mówi Anil Johari, organizator Ramlila, który również gra Ravana.

Dyrektor Molly Kaushal.

Shahabuddin, główny komik serialu, ma własną opowieść o smutkach — czworo jego dzieci zmarło wcześnie, a jedyny ocalały syn jest w więzieniu Tihar. W filmie Shahabuddin mówi, że nie ma ani pieniędzy, ani możliwości uwolnienia syna. Kiedy jednak zabawia ludzi w przerywnikach i rozśmiesza ich swoimi wybrykami, czuje, jak stres ulatnia mu się z głowy. Kiedy zobaczyłem Lakshmana leżącego nieprzytomnego podczas wczorajszego przedstawienia, przypomniało mi to moje własne chore i umierające dzieci i nie mogłem powstrzymać łez, mówi w filmie.

Na scenie jest najzabawniejszy. Johari mówi: Kiedyś, kiedy Shahabuddin był zbyt przygnębiony, by wejść na scenę, poszliśmy do jego domu, by go poprosić. Ten Ramlila nie może być taki sam bez tego, że nas rozśmiesza.

Co do tego, co sprawia, że ​​rok po roku porzucają pracę i występują na scenie, Ali mówi: Co zyskałem dzięki Ramlili? Nie mam słów, by opisać to uczucie.