„Potrzebujemy również różnorodności za kamerą”: Nisha Ganatra

Pisarka i film prowadzony przez kobiety, wyreżyserowany przez kobietę — Late Night wydaje się sprawdzać wszystkie właściwe pola, szczególnie w Hollywood, które wciąż chwieje się pod wpływem ruchów #MeToo i #TimesUp. Tematy takie jak spojrzenie mężczyzny i kobiety są teraz częścią rozmowy.

Nisza Ganatra

Stephena Colberta. Johna Olivera. Jamesa Cordena. Jimmy'ego Fallona. Jimmy Kimmela. Conana O’Briena. To jedne z najlepszych nazwisk w nocnej scenie komediowej i wszystkie są mężczyznami. Samice nocnych gospodarzy prawie nie istnieją. Spektrum zawsze było zdominowane przez mężczyzn. Krążyły plotki, że Tina Fey przejęła płaszcz od Davida Lettermana, ale Colbert ją pokonał. Ale w nowym filmie, Late Night, widzimy kobietę prowadzącą nocny program. Był krótki epizod Joan Rivers, ale nigdy nie zrobili tego oficjalnie. Mindy Kaling, która jest siłą natury w komedii, napisała ten scenariusz, skupiający się na nocnym programie komediowym, i napisała go dla Emmy (Thompson), dzieli się Nisha Ganatrą, reżyserem Late Night, w którym występuje Thompson jako Katherine Newbury, prowadząca nocny program, oraz Kaling jako jej nowa pisarka, Molly Patel.

Chciałem to wyreżyserować. Studio wysłało mnie w zeszłym roku do Londynu na spotkanie z Emmą, ponieważ miała ona aprobatę dla reżysera. Rozmawialiśmy godzinami o scenariuszu i jej wizji filmu. Wracałem na lotnisko, kiedy dostałem telefon, że nakręci ze mną film, wspomina Ganatra przez telefon z Los Angeles, gdzie mieszka. Late Night jest produkowany przez Amazon Studios.

Kadr z Późnej nocy

To już druga współpraca Ganatry z Kaling, którą wyreżyserowała w odcinku The Mindy Project w 2015 roku. To była piękna współpraca, bardzo pełna szacunku. Mindy jest tak ciężko pracująca, jedna z niewielu Indian amerykańskich kobiet pracujących w komedii. „Zresztą nie pracujemy z wieloma kobietami, zostawiamy w spokoju kobiety z Indii i Ameryki”, mówi.

Pisarka i film prowadzony przez kobiety, wyreżyserowany przez kobietę — Late Night wydaje się sprawdzać wszystkie właściwe pola, szczególnie w Hollywood, które wciąż chwieje się pod wpływem ruchów #MeToo i #TimesUp. Tematy takie jak spojrzenie mężczyzny i kobiety są teraz częścią rozmowy. Energia na planie filmowym jest z pewnością inna. To, gdzie umieścisz kamerę, nawet gdy Mindy kogoś całuje, jest inne niż to, na czym skupiłby się reżyser-mężczyzna. Chciałem się upewnić, że film nie wymknie się z rąk dwóch kobiet, które były w nim kluczowe, mówi 44-latek: Czasami oglądasz film prowadzony przez kobiety, wyreżyserowany przez mężczyznę, a kobiety są przedstawiane z męskiego punktu widzenia. Potrzebujemy również różnorodności za kamerą, ponieważ będzie ona opowiadać bardziej złożoną i zróżnicowaną narrację.

Ganatra wyreżyserował także kilka odcinków seriali internetowych, takich jak Transparent, Girls, Dear White People oraz programy telewizyjne Fresh Off the Boat i Brooklyn Nine Nine, jednocześnie reżyserując wiele filmów niezależnych. Dla niej przestrzeń cyfrowa zastąpiła kwitnącą przestrzeń indie. Przestrzeń cyfrowa jest jak nowy film niezależny. Popycha kontrkulturę i alternatywne historie oraz wymaga od odbiorców, aby zobaczyli nowe rzeczy, które w przeciwnym razie byłyby pozornie niszowe. W Hollywood skończyło się finansowanie filmów niezależnych i zostało zastąpione przez wielkie filmy z namiotem. Niezależni filmowcy spowodowali rewolucję w przestrzeni cyfrowej i uczynili ją tym, czym jest. To tak, jak filmowcy przenieśli się do HBO w latach 90. i stworzyli przełomowe narracje, mówi Ganatra.

Kadr z internetowego serialu Transparent, dla którego Ganatra wyreżyserował kilka odcinków

Dorastała na diecie opartej na starych filmach hindi, zwłaszcza tych autorstwa Raja Kapoora. Satyam Shivam Sundaram to coś, co doskonale pamięta. Oglądałem filmy, które moja mama oglądała jako dziecko. Taśmy VHS były trudne do zdobycia. Byłby jeden indyjski sklep spożywczy, który by je kupił i wszyscy się nim podzielilibyśmy, dodaje Ganatra, którego rodzice niezależnie przyjechali do Kanady z Indii i tam się spotkali. Po ślubie przeprowadzili się do USA. Ganatra dorastał z miszmaszem dramatycznych filmów hindi w domu i w Nowym Jorku lat 80-tych.

Byłam tą nerdową indyjską dziewczyną. Madonna, Raj Kapoor, ruch na AIDS w latach 80. – to wszystko sprawiło, że zacząłem robić filmy. Late Night jest dla mnie czymś wyjątkowym, ponieważ łączę to wszystko razem. Mówi o feminizmie i wyborach dotyczących zdrowia reprodukcyjnego pod przykrywką komedii – jak to, co robi Colbert; on rzeczywiście bardzo nam pomógł w filmie, dodaje Ganatra, który uczęszczał do Szkoły Filmowej na NYU.

Płeć i związane z nią narracje o ludziach z marginesu mają kluczowe znaczenie dla jej pracy. Nie zadaje żadnych ciosów w wywoływaniu szalejącego seksizmu, który dotyka Hollywood i Bollywood. Przynajmniej Indie są uczciwe w kwestii seksizmu i braku równości płci. W Ameryce trzymają się tego obrazu, że jest równy i mają tu feminizm. Statystyki są tutaj prawie równe. Ale potem Bollywood musi przyspieszyć, ponieważ jego wpływ jest globalny, dodaje.

Można by przypuszczać, że dzięki wielkiemu filmowi studyjnemu przeznaczonemu do kinowej premiery — miał swoją premierę na Sundance Film Festival — Ganatra w końcu wdarł się na szczeble Hollywoodu. Wciąż się włamuję. Jednocześnie jest mi smutno, że zajęło mi to tyle czasu. Nie było innego powodu niż uprzedzenia w branży. Widziałem moich męskich odpowiedników, którzy wcześniej mieli przerwy. To trudne, bo wtedy zaczynasz myśleć, czy jesteś wystarczająco dobry. Dopóki Departament Sprawiedliwości nie wyszedł i nie powiedział, że pozywa Hollywood za dyskryminację ze względu na płeć, nie zdawaliśmy sobie sprawy, że jest to problem systematyczny. Jest coraz łatwiej – dodaje.