Trifecta of the East: Bhubaneswar, Puri i Konark to zbieg sztuki i religii

Surrealistyczne połączenie świętości i architektury sprawia, że ​​Odisha jest poszukiwanym celem podróży w Indiach.

Wciśnięty między gęsto zalesione wzgórza wschodniego Ghat i Zatokę Bengalską, region na wschodzie kraju szczycił się niegdyś ponad 7000 świątyniami. Z czasem liczba ta znacznie się uszczupliła, ale jest ich wystarczająco dużo, by zwrócić na siebie uwagę. Najwspanialsze wśród pozostałości to Świątynia Lingaraj w Bhubaneswar, Świątynia Jagannath w Puri i Świątynia Słońca w Konark. Ta trójca, skupiona razem w zwartym trójkącie — podobnie jak Złoty Trójkąt na Wschodzie — ma duże znaczenie religijne wśród oddanych Hindusów, podczas gdy dla innych trzy są wybitnymi przykładami architektury świątynnej, bogato objawiającymi się ich pochodzeniem, skalą i proporcjami , oraz w budzącej podziw narracyjnej sile ich rzeźbiarskiego opracowania.

Będąc jednym z Char Dham, religijna konotacja Puri i XII-wiecznej świątyni Jagannath (Krishna) jest wśród Hindusów bardzo ważna. (Źródło: Abhishek Barua/Wikimedia Commons)

Stolica stanu Bhubaneswar jest miastem bramnym do Odishy. Jego historia sięga ponad 2000 lat i istnieje wiele ilustracji, które to potwierdzają. Dhauli, miejsce wielkiej bitwy pod Kalingą w 261 pne, znajduje się zaledwie kilka kilometrów od dzisiejszego centrum miasta. To było pokłosie tej krwawej walki, która zainspirowała triumfującego króla Mauryana Asokę do przyjęcia i głoszenia buddyzmu. Skała, na której widnieje zbiór jego słynnych edyktów, nadal istnieje w pobliżu miejsca bitwy. Na szczycie tej skały wyrzeźbiono głowę słonia, symbolizującą Buddę. Japończycy w 1972 roku zbudowali w pobliżu błyszczącą białą pagodę, uznając ten obszar za jądro, z którego buddyzm promieniował na inne części świata. Również blisko centrum miasta znajdują się bliźniacze wzgórza Khandagiri i Udayagiri, gdzie dzieła sztuki i posągi w niektórych wykutych w skale jaskiniach potwierdzają obecność ascetów dżinizmu w II wieku p.n.e.

Jednak Bhubaneswar zdobył sławę między VII a XIII wiekiem, kiedy hinduscy władcy słynnej dynastii Kalinga upiększyli krajobraz kilkoma wielkimi świątyniami, z których niektóre nadal pozostają na ziemi, aby zapewnić ucztę dla każdego, kto ma zamiłowanie do sztuki i historii; bezsprzecznie tysiącletnia świątynia Lingaraj słusznie domagająca się największej uwagi.

Wiele świątyń takich jak ta kropka Bhubaneswar. (Źródło: Sandip Hor)

Ta XI-wieczna świątynia, położona nad brzegiem jeziora Bindu Sagar, wypełnia powietrze świętością. Wielu mieszkańców nie rozpocznie swojej codziennej rutyny bez wcześniejszej modlitwy w tej świątyni. Atmosfera wokół otoczonego murem kompleksu sanktuariów, w którym mieści się główna świątynia wraz z kilkoma drugorzędnymi, jest zawsze żywa, z nieustannym przepływem pielgrzymów. Dźwięki dzwonów i bębnów bijących w rezonans ze śpiewem kapłanów i buczenie wielbicieli wzbudza poczucie duchowości nawet wśród sceptyków, a aromat kwiatów i palące się kadzidełka pomagają w sprawie. Podczas gdy świętość miejsca koi umysł, to architektura świątynna przekarmia apetyt kulturowy. Ekspozycja klasycznej sztuki wygrawerowanej na zewnątrz każdej struktury wewnątrz kompleksu przemawia do koneserów jak poezja na kamieniu. 70-metrowa wieża głównej świątyni, którą można zobaczyć kilka kilometrów dalej, jest obficie wyrzeźbiona pięknymi figurkami hinduskich bogów i bogiń w różnych pozycjach, być może otwierając umysły chłonnych wyznawców, aby zainicjować komunię z boskością.

Żadna inna świątynia w mieście nie może się równać z Lingaraj pod względem wielkości i duchowej świadomości, ale niewiele innych, takich jak zbudowana w X wieku świątynia Rajarani z czerwonego i złotego piaskowca, elegancka świątynia Mukteshwara i najstarsza ze wszystkich, świątynia Parsurameswar równa owacja artystyczna.

brązowy pająk z czarnym paskiem na plecach

Słoń wyrzeźbiony nad edyktami naskalnym Asoki. (Źródło: Sandip Hor)

Większość z tych starożytnych świątyń znajduje się w starszej części miasta, w której nowsze dodatki, zaprojektowane przez słynnego niemieckiego architekta OH Koenigsbergera, odzwierciedlają cudowne połączenie nowoczesności z antykiem. Wspaniale jest zauważyć modne centra handlowe na tle strzelistych piaskowcowych wież starożytnych świątyń, odzianych w szafran kapłanów z iPhone’ami przyklejonymi do ucha, pędzących jednośladami Hondy lub luksusowym mercedesem ustępującym miejsca przejeżdżającemu bykowi. Ten ostatni zyskuje wyższy status jako tradycyjny nosiciel Pana Śiwy, któremu poświęcona jest większość miejskich świątyń.

Tylko godzinę jazdy od Bhubaneśwar znajduje się Puri, które zachowuje kwintesencję uroków typowego hinduskiego miejsca pielgrzymek. Jedynymi dodatkami XXI wieku są nowoczesne hotele, które jak grzyby po deszczu rosną na nadmorskiej promenadzie.

Tysiące osób przyjeżdża do świątyni Jagannath w Puri w lipcu na doroczną Rathjatrę. (Źródło: Sandip Hor)

Będąc jednym z Char Dham, religijna konotacja Puri i XII-wiecznej świątyni Jagannath (Krishna) jest wśród Hindusów bardzo ważna. Wielu chce odwiedzić tę świątynię przynajmniej raz w swoim życiu, a także podczas dorocznego festiwalu Rathjatra w lipcu, kiedy bóstwa Dżagannatha, brat Balaram i siostra Subhadra z głównej świątyni podróżują w trzech bogato zdobionych ratha lub rydwanach przez ulicami Puri do świątyni ich ciotki, Guchindy Mandir. Uważano za bardzo pobożne ciągnięcie rydwanów, a przynajmniej dotykanie lin, które je ciągną. Dwukilometrowa podróż trwa godzinami, podczas gdy kolorowa procesja – z udziałem wielu wielbicieli – porusza się z prędkością mniejszą niż ślimak.

Jak każda inna świątynia Odisha, tytaniczna świątynia Jagannath składa się z deula, wypukłej krzywoliniowej iglicy, którą można oglądać z daleka, garbhagriha, sanktuarium, w którym przebywa bóstwo, frontowej werandy zwanej jagmohana, gdzie gromadzą się wielbiciele, oraz ofiary sala o nazwie bhog mandir.

Egzotyczne położenie Puri nad brzegiem Zatoki Bengalskiej sprawia, że ​​jest to również idealne miejsce na wakacje, szczególnie dla Bengalczyków z sąsiedniego Bengalu Zachodniego. (Źródło: Sandip Hor)

Istnieje ciekawa historia o 95-metrowej iglicy świątyni, która jest pokryta rzeźbami o niesamowitym artyzmie. Co ciekawe, dopiero w 1975 roku odkryli je archeolodzy. Do tego czasu była pokryta białym fartuchem, co sprawiało, że ludzie przez wieki zastanawiali się, dlaczego najważniejszy zabytek regionu pozostał nietknięty bogatym dziedzictwem rzeźbiarskim. Legenda mówi, że w XVII wieku panujący król otynkował świątynię, aby chronić ją przed dzikim słonym powietrzem z morza. Egzotyczne położenie Puri nad brzegiem Zatoki Bengalskiej sprawia, że ​​jest to również idealne miejsce na wakacje, szczególnie dla Bengalczyków z sąsiedniego Bengalu Zachodniego.

Jeśli pobożność prowadzi do podróży do Bhubaneswar i Puri, to wybitne przykłady sztuki i architektury XIII-wiecznej Świątyni Słońca przyciągają odwiedzających do Konark, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Ukoronowanie wszystkich definiujących elementów architektury Kalinga, cuda Świątyni Słońca mogą wywoływać artystyczną pochwałę nie mniej niż świątynie Angkor w Kambodży czy Borobudur w Indonezji.

Świątynia Słońca może wywoływać artystyczną pochwałę nie mniej niż świątynie Angkor w Kambodży czy Borobudur w Indonezji. (Źródło: Sandip Hor)

Arcydzieło twórczego geniuszu zarówno pod względem koncepcji, jak i realizacji, świątynia, która obecnie znajduje się w ruinach, reprezentuje rydwan Boga Słońca z 12 parami kół ciągniętych przez siedem koni, które wywołują jego ruch po niebie. Jest wyhaftowany wyrafinowanymi i wyrafinowanymi ikonograficznymi przedstawieniami współczesnego życia i działalności. Wysoka na 90 metrów główna iglica, która teraz się zawaliła, stoi na ganku o wysokości ponad 40 metrów i sprawia, że ​​skala gmachu zapiera dech w piersiach, nawet w stanie dzikim. Każdy cal świątyni jest wypełniony rzeźbami o niezrównanym pięknie i wdzięku, tematem określającym społeczne, domowe i religijne aspekty XIII-wiecznego świata. Tysiące obrazów przepychających się o przestrzeń na ścianach to bóstwa, demony, tancerze, kochankowie, zwierzęta i niezliczone sceny z życia dworskiego. Tutaj język kamienia przewyższa język człowieka, zauważył poeta Rabindranath Tagore po pierwszym spojrzeniu na pomnik.

Podczas gdy świętość tych miejsc koi umysł, to architektura świątynna przekarmia apetyt kulturowy. (Źródło: Sandip Hor)

Świątynia słynie z rzeźb erotycznych, które są również widoczne na ścianach świątyni Jagannath w Puri. Kiedy „pospoliti” kwestionują obecność takiej sztuki w świątyniach, uczeni podają jedno z możliwych wyjaśnień. Mówi się, że po rzezi wielkiej bitwy pod Kalingą populacja regionu stała się niepokojąco niska. Zaniepokojeni przyszli władcy zlecili rzemieślnikom wprowadzenie erotyki w świątyniach, aby skłonić do większej kopulacji wśród stałych gości, aby ostatecznie spowodować wzrost populacji. Nie ma na to żadnych udokumentowanych dowodów, ale z biegiem czasu populacja narodów gwałtownie rośnie, być może sugeruje to pewną prawdę.

PLIK FAKTÓW
Dojazd: Bhubaneśwar ma doskonałe połączenia lotnicze, kolejowe i drogowe z resztą Indii. Puri jest oddalone o 60 km, a Konark znajduje się 35 km od Puri.
Zostać: Nie brakuje hoteli i kurortów na miarę budżetu i gustu zarówno w Bhubaneswar, jak i Puri. Konark jest zazwyczaj organizowany jako jednodniowa wycieczka z dowolnej lokalizacji
Kiedy odwiedzić: Od października do lutego, kiedy temperatury są umiarkowane.

Aby otrzymywać aktualizacje wiadomości, śledź nas na Facebook , Świergot , Google+ & Instagram