„Literatura tamilska ma nowoczesny, żywy idiom”

Bogate dziedzictwo literackie języków indyjskich dociera teraz do czytelników poza ich regionami. Jedną z takich książek, która otwiera nowe możliwości za granicą, jest „The Tamil Story”, zbiór 88 opowiadań.

Okładka książki, The Tamil Story, przetłumaczona przez Subahsree Krishnaswamy.

Wraz ze wzrostem liczby tłumaczeń literatury indyjskiej na angielski, czytelnicy z całego spektrum przekraczają barierę językową.

Od powieści i opowiadań po sztuki i wiersze, bogate dziedzictwo literackie języków indyjskich dociera teraz do czytelników poza ich regionami, a nawet na całym świecie.

Jednym z takich przedsięwzięć jest „The Tamil Story”, kompilacja 88 opowiadań, której celem jest przedstawienie szerszej publiczności współczesnych trendów w literaturze tamilskiej. Dowodzi, że literatura tamilska to nie tylko skarbnica tekstów klasycznych, ale równie żywa w czasach współczesnych.

Chcieliśmy obalić błędne przekonanie i ustalić, że tamilski ma silną i żywą współczesną tradycję literacką, która jest porównywalna z jakimkolwiek innym językiem, indyjskim czy zagranicznym, powiedział Dilip Kumar, który redagował kompilację, w e-mailu z Chennai.

Książka śledzi ewolucję opowiadań w języku tamilskim i pokazuje bogactwo języka. Wybór opowiadań był wyzwaniem, a tłumacze wyznaczyli trzy istotne parametry.

Zależało nam, aby wybrane utwory miały bardzo silne poczucie „historii”, by w procesie tłumaczenia przetrwały konflikt niuansów między językami. Po drugie, zdecydowaliśmy się wybrać historie, które odzwierciedlają różnorodne konteksty geograficzne, zawodowe i społeczne, które są połączeniem życia i etosu Tamilów. Wreszcie, zaangażowanie pisarza w formę opowiadania i wierną narrację przedstawionego doświadczenia było kluczowe, powiedział tłumacz z Chennai Subahsree Krishnaswamy.

nazwy i zdjęcia żółtych kwiatów

Niektóre historie pochodzą z 1913 roku, kiedy pisarze używali języka, który miał osobliwy urok.

Czy podczas tłumaczenia trudno było zachować tę esencję?

Każda historia, choć zwarta, sama w sobie jest kompletnym światem. Wkładasz w ten proces wszystkie swoje zasoby i wiedzę, aby przekonująco uchwycić to, co zamierzał autor — humor, ironia, patos i tym podobne, powiedział Dilip Kumar.

Kiedy tłumaczysz historię, faktycznie rozkładasz ją kawałek po kawałku i składasz w innym języku. Chociaż nie możesz się replikować, starasz się jak najlepiej, aby duch oryginału pozostał nienaruszony, dodał.

gąsienica z żółtymi i czarnymi paskami

Książka jest wynikiem przeczytania tysięcy opowiadań napisanych w ciągu ostatnich dziewięciu dekad i reprezentuje niemal wszystkie estetyczne i polityczne perspektywy manifestowane w opowiadaniach tamilskich.

Przeskakiwanie w czasie tam iz powrotem było jednym z największych wyzwań. Planowaliśmy przetłumaczyć historie w porządku chronologicznym, ale nie można było uzyskać do nich dostępu w sposób linearny, stwierdził Krishnaswamy.

Dla tłumacza i redaktora książka jest skarbnicą dla tych, którzy nie potrafią czytać w języku tamilskim.

Są to krótkie historie, które oferują fascynujące spojrzenie na życie. Sytuacja i kontekst mogą być lokalne, ale niosą silny powiew wszechświata, utrzymywał Krishnaswamy.

Podkreślali także potrzebę tłumaczenia większej ilości literatury indyjskiej.

Mamy bogatą literaturę w naszych indyjskich językach. Wiele książek zostało wydanych z uznaniem krytyków i zdobyło kilka nagród. Powinny być tłumaczone, ponieważ są obrazami naszego własnego życia, mówią we wstępie Dilip Kumar i Krishnaswamy.

Uważamy, że należy wykonać dwa rodzaje tłumaczeń — tłumaczenie z jednego języka indyjskiego na inny jest równie ważne, jak tłumaczenie języka indyjskiego na angielski, dodają.