Taka wizja ulicy

Debata o spuściźnie Matki Teresy trwa nawet po jej kanonizacji.

Wśród wiernych: Wizytatorzy Misjonarek Miłości w dniu kanonizacji Matki Teresy. (Źródło: Ekspresowe zdjęcie: Partha Paul)

Wystarczy zapytać o drogę do Nirmala Hriday w Kalighat, aby zrozumieć zdecydowanie dziwny związek Kalkuty z Matką Teresą. Piesi zatrzymują się, a riksze zatrzymują się, gdy entuzjastycznie podawane są wskazówki wraz z nieuniknionym pytaniem, turysta czy wolontariusz?

Założony w 1952 roku Nirmal Hriday, położony w Kalighat w Kalkucie, był pierwszym domem założonym przez Matkę Teresę i jej Misjonarki Miłosierdzia (MoC). Tutaj, jak twierdzi MoC, nic się nie zmieniło od śmierci Matki Teresy. Łóżka, które wielokrotnie porównywano z noszami z I wojny światowej, dają ostatnią nadzieję chorym, umierającym i pozbawionym środków do życia. Niepokój, ból i cierpienie są tu namacalne, podobnie jak energia, z jaką siostry MOC wykonują swoją pracę. Ale wraz z kanonizacją Matki Teresy jej ikoniczny status w geografii miasta zyskał jeszcze bardziej na znaczeniu. Tysiące turystów – zarówno wiernych, jak i niewiernych – napłynęło, aby zobaczyć miejsce, w którym Matka Teresa wykonała dzieło swojego życia.

Narul Islam, który prowadzi sklep z pamiątkami obok siedziby MO w mieście, wyjaśnia: Mamy wolontariuszy i turystów. Wszyscy przyjeżdżają tutaj pod wpływem życia, jakim żyła Matka Teresa. Turyści przychodzą, obserwują i wracają we łzach. Ale wolontariusze zostają, a jeśli wracają, robią to z uśmiechem.

zdjęcia drzew i ich nazwy

Miguel, 21-letni wolontariusz z Hiszpanii, dorastał, słuchając opowieści o Matce Teresie i jej pracy w Kalkucie. Wiedziałem, że w mieście wiele się zmieniło — nie przyjechałem tu w oczekiwaniu na trędowatych w rynsztokach. Ale przyjechałem tutaj, spodziewając się niesamowitej pracy i to jest dokładnie to, co robię. To cię upokarza być z ludźmi tutaj. Tak wiele robią z tak małą ilością, mówi.

Czym dokładnie jest dziedzictwo Matki Teresy wśród ludzi, których uważała za swoją?

Dla setek osób, które przybyły z różnych części świata do siedziby MOC w ostatnią niedzielę, w dniu jej kanonizacji w Rzymie, było to po prostu uczczenie jej bezinteresownej miłości do cierpiących. Temu poglądowi w niemałym stopniu sprzyja fakt, że zarówno dotychczasowy rząd lewicowy (którego najdłużej urzędujący premier Jyoti Basu został opisany przez rzeczniczkę MOC Sunitę Kumar jako zawsze bardzo szanujący matkę), jak i obecny premier Mamata Banerjee usiłowali podnieść swój pro-biedny status, całym sercem wspierając Matkę Teresę i jej misjonarzy.

Ale oczywiście była też krytyka jej metod. W raporcie opublikowanym w 1994 r. brytyjskie czasopismo medyczne Lancet podsumowało, że jej dziedzictwem było utrwalanie cierpienia umierających z powodu niewystarczającego stosowania leków, zwłaszcza przeciwbólowych, pomimo posiadania dostępu do wystarczającego bogactwa.
Inni, jak Serge Larivée i Genevieve Chenard z Uniwersytetu w Montrealu, skrytykowali wątpliwy sposób opieki nad chorymi przez Matkę Teresę, jej wątpliwe kontakty polityczne, podejrzliwe zarządzanie ogromnymi sumami pieniędzy, jakie otrzymywała, oraz jej zbyt dogmatyczne poglądy na: w szczególności aborcja, antykoncepcja i rozwód.

najlepszy płynny nawóz do trawy

Została również skrytykowana za przyjmowanie darowizn od takich osób, jak haitański dyktator Baby Doc Duvalier, zhańbiony brytyjski wydawca Robert Maxwell i amerykański bankier Charles Keating, który został skazany za oszustwa i haraczy. Najostrzejszym krytykiem Matki Teresy był bez wątpienia nieżyjący już brytyjski dziennikarz Christopher Hitchens, który oskarżył ją o prowadzenie MO jako kult śmierci i cierpienia.

Mieszkający w Londynie lekarz Aroup Chatterjee, który był zaciekłym krytykiem Matki Teresy, wyjaśnia: Matka Teresa zmieniła cierpienie w politykę. Trudno wytłumaczyć komuś, kto mieszka w Kalkucie, co to oznacza dla miasta takiego jak Kalkuta. Ale na zewnątrz ludzie natychmiast pomyślą o rynsztokach i biedzie. Była ostatecznie ikoną polityczną, pracującą w imieniu Watykanu. Ale ponieważ była biała, indyjskie media podziwiały ją; nikt nie zadał sobie trudu, by ją krytykować. Jestem ateistą i komunistą, ale pomyśl o tym — jak byś zareagował na hinduskiego świętego, który twierdzi, że dokonuje cudów? Czy będzie ten sam rodzaj uwielbienia?

zdjęcia wschodnich drzew redbud

Dla MO zmiana zawsze była trochę przekleństwem. Przez najdłuższy czas, z zasady, MoC polegał na swojej rozległej sieci wolontariuszy, aby rozpowszechniać swoją wizję. W latach od śmierci Matki Teresy uśpiona komórka komunikacyjna MO stała się bardziej aktywna, aby odeprzeć krytykę pod adresem Matki Teresy. W przeciwnym razie rzecznik prasowy i długoletni współpracownik Matki Teresy, Sunita Kumar, mówi: Nic się nie zmieniło. Wszystko jest dokładnie takie, jak chciała tego matka.

Oczywiście nastąpiła jedna dostrzegalna zmiana. W latach po śmierci Matki Teresy MO nadal się rozwijało. W 1997 roku, kiedy Matka Teresa zmarła, zostawiła 605 domów w 120 różnych krajach. Obecnie istnieje 745 domów w prawie 140 krajach i ponad 6000 sióstr. Oprócz tego istnieją trzy rozdziały Braci i Ojców MoC. Kumar dodaje, że po śmierci Matki Teresy setki osób wpłynęły, przekazując darowizny, aby siostra Nirmala (przełożona po Matce Teresie) wiedziała, że ​​nadal są w sprawie. Od czasu kanonizacji proces się powtarza. Myślę, że największy wpływ kanonizacji będzie zapewnienie, że dziedzictwo Matki zostanie przekazane ludziom – nie tylko obecnemu pokoleniu, ale także następnemu. Myślę, że w szczególności zdobędziemy znacznie więcej studentów, którzy przyjadą do Kalkuty na wolontariat z nami, mówi Kumar.

Elena, 22 lata, z Barcelony, jest jedną z nich. Kiedy jesteś w Ameryce Południowej, kościół jest wszędzie; jest częścią codziennego życia. Tu, w Kalkucie, jest inaczej. Jestem tu od kilku miesięcy i to był zaszczyt być tutaj podczas kanonizacji Matki Teresy. To jest historia, którą opowiem każdemu. Myślę, że każdy, kto krytykuje ją lub jej misjonarzy, nie wie, o czym mówi. Powinni tu przyjść i zgłosić się na ochotnika. Wtedy będą wiedzieć, mówi.

Chatterjee mówi, że z biegiem czasu w MoC nastąpiły pewne zmiany. W ciągu ostatnich sześciu miesięcy, wiedząc, że będą one obserwowane przez cały świat, wszystko się zmieniło. Myślę, że przestali na przykład ponownie używać igieł, mówi.

Jednak ci w MOC nie są zaniepokojeni. Matka mówiła, że ​​zawsze będą krytycy. Kiedy wyszedł dokument Hitchensa, wiesz, co powiedziała? Powiedziała: „Módlmy się za niego”, mówi Kumar.