Duchowość nie jest egocentryczna; to dostrzeganie siebie w każdym: Sri Sri Ravi Shankaru

Duchowy guru Sri Sri Ravi Shankar wyjaśnia, co naprawdę oznacza duchowość, związek między duchowością a religią oraz co to znaczy być obywatelem świata.

Wydanie Express Adda z lutego 2016 r., które odbyło się w Indigo, One Golden Mile w New Delhi, gościło duchowego przywódcę i założyciela Art of Living Sri Sri Ravi Shankara. W dyskusji moderowanej przez Vanditę Mishra, National Opinion Editor, Indyjski Ekspres oraz Prasoon Joshi, autor tekstów i przewodniczący Azji i Pacyfiku, dyrektor generalny i dyrektor operacyjny, Indie, McCann Worldgroup, Sri Sri długo mówili o tym, co naprawdę oznacza duchowość oraz o związku między duchowością a religią, wyjaśniając pojęcia przeznaczenia, wyboru i „ samego siebie'. Mówił też obszernie o toczącej się debacie o nietolerancji, która ogarnęła kraj, a także o nacjonalizmie.

Oto pełny tekst Express Adda.

Wandita Miśra: Jak patrzysz na to, co się dzieje, na przykład ostatni wybuch niepokojów w naszym kraju, co dzieje się w JNU – konfrontacja studentów z rządem? Często tak mówisz nindak ko apne paas rakhna chahiye (trzymaj swoich krytyków blisko siebie)…powinnaś trzymać wroga przy sobie, ponieważ utrzymuje cię w czystości i jest szczery. W tej sytuacji wielu powiedziałoby, że rząd w pewien sposób kryminalizuje sprzeciwy, oskarżając studentów o wywrotowe oskarżenia. Skoro Narendra Modi, nasz premier, słucha cię, a ty z nim rozmawiasz, co byś mu powiedział, gdy jego rząd przyjmuje studentów w JNU?

Sri Sri: Ważne jest, aby za wszelką cenę szanować wolność słowa. Każdy ma swobodę wypowiedzi, ale ta tendencja do buntu, gdy ktoś mówi „ Bharat ko barbaad karke rahenge (Zniszczymy Indie) ' , nie będzie to tolerowane przez żadną demokrację, żadne cywilizowane społeczeństwo. Nie możemy pozostawić takich nasion bez opieki, które będą dalej rosły i kryminalizowały całą atmosferę. Na samym początku musimy stłumić tendencje kryminalne. Nie robi się tego z zemsty, robi się to tylko z większym współczuciem. Jeśli dziecko ma skłonność do przestępczości, co zrobi rodzic? Czy powiedzieliby, wolność wypowiedzi? Powiedzą: nie, postaw stopę i powiedzą, że to nie do przyjęcia. Takie karne działania muszą zostać podjęte, aby dziecko nie zboczyło z tropu. Ponieważ dzisiaj grozi nam terroryzm z całego świata. To nie jest sytuacja, w której wszystko jest spokojne i zrelaksowane. Musimy być czujni i czujni. Oczywiście zawsze wolałem umiar i mediację oraz rozmowę i dialog. Ale trzeba podjąć działania i nie możemy ignorować takich prowokacyjnych rzeczy.

Wandita Miśra: Powiedziałeś również, że nienawiść i strach są w rzeczywistości miłością do góry nogami, że odpychanie jest w rzeczywistości przyciąganiem z drugiej strony. Czy powiedziałbyś, że rząd mógł okazać większe współczucie w przyjmowaniu studentów, którzy mogli być zachwiani?

Sri Sri: Mogli zrobić znacznie więcej. Mogli obejmować kilku mediatorów, ludzi, którzy mogliby nadać im więcej sensu. Oczywiście można było to zrobić.

Duchowość kształtuje społeczeństwo w tym sensie, że rozwija w człowieku poczucie własnej wartości oraz poszerza świadomość i wizję, mówi Sri Sri Ravi Shankar. (Źródło: Ekspresowe zdjęcie Ravi Kanojia)

Prasoon Joshi: Czy duchowość odzwierciedla społeczeństwo, czy kształtuje społeczeństwo?

Sri Sri: Obie. Duchowość kształtuje społeczeństwo w tym sensie, że rozwija w człowieku poczucie własnej wartości oraz poszerza świadomość i wizję. Daje ci tak bardzo potrzebną cierpliwość, gdy wokół ciebie dzieje się źle. Z drugiej strony społeczeństwo jest postrzegane przez zachowanie ludzi w społeczeństwie… zdecydowanie, że cywilizowane zachowanie jest odzwierciedleniem duchowości w społeczeństwie.

Prasoon Joshi: Dlaczego zatem duchowość poszukuje kontekstualności? Często odkrywamy, że istnieje wyzwanie dla kontekstualności, z którym boryka się duchowość w każdej epoce. Jeśli duchowość jest wieczną prawdą, dlaczego musi docierać do ludzi, upraszczać się lub szukać kontekstu?

Sri Sri: Musimy mówić dzisiejszym językiem — a dzisiejszy język to nauka. Język jest tylko medium i duchowość tego medium potrzebuje. Pozwólcie, że wyjaśnię między duchowością a religią. Religia, z którą się urodziłeś, twoje imię, wszystkie rytuały, jak jesteś pochowany lub spalony, w zasadzie to, co dzieje się po śmierci – od narodzin do śmierci, wszystkie rytuały – wszystkie są religią. Ale duchowość jest czymś bardzo osobistym — składamy się zarówno z materii, jak i ducha. Tak jak potrzebujemy aminokwasów, węglowodanów, minerałów dla ciała, duch składa się ze współczucia, miłości, wartości, większego zrozumienia. Wszystkie te ludzkie cechy… to podstawowa esencja wszystkich religii. Niestety na całym świecie wyrzuciliśmy esencję i trzymamy się suchej skóry. Duchowość zawsze jednoczy ludzi z różnych religii, ras i daje bardzo potrzebne poczucie własnej wartości, pewność siebie i nieustraszoność.

Prasoon Joshi: Czyż religia nie dotyczy Boga, a duchowość nie dotyczy jaźni? Czy to „Bóg pomaga ludziom, którzy sobie pomagają” kontra „Bóg nie pomaga ludziom, którzy sami sobie pomagają”?

Sri Sri: Są religie, które nie wierzą w boga — jak buddyzm, dżinizm. Zasadniczo religia mówi o rytuałach, symbolach, stylu życia, podczas gdy duchowość dotyczy podstawowych wartości, wzmacniania siebie i realizacji wielu zdolności – istnieje wiele wymiarów, których nie używamy. Na przykład wszyscy mamy 10 palców, ale nie każdy wie, jak grać na sitarze. Z palców wydobywa się niewielki trening i muzyka. W ten sam sposób wychodzi trochę treningu naszych umysłów i talentów. Wzrasta poziom pewności siebie, szczerość, uczciwość – cechy, których oczekujemy od innych, zaczynają pochodzić z naszego wnętrza.

Obejrzyj: Express Adda ze Sri Sri Ravi Shankar

Prasoon Joshi: Jedynym sposobem, w jaki większość ludzi doświadczyła duchowości, jest religia i powiedziałbym, że religia sednem ma również duchowość, w przeciwnym razie nie sądzisz, że duchowość stała się dzisiaj rodzajem luksusu dla ludzi, którzy potrafią tak dużo szukać ? Jaki to ma sens dla zwykłego człowieka, który tylko praktykuje religię i poprzez religię uzyskuje dostęp do duchowości? Jeśli niszczysz religię, to co jest jego…

Sri Sri: Nie nie nie. Nie powinniśmy niszczyć religii. Religia ma trochę duchowości, ale gdzieś schodzi na dalszy plan, zwłaszcza na obszarach miejskich. Musimy dokonać rozróżnienia, aby praktyki takie jak współczucie, medytacja… lub joga, na przykład, były transreligijne. Ludzie różnych religii, wyznań praktykują medytację, ciszę, jogę. Angażują się w działalność charytatywną. To wszystko jest częścią duchowości.

Prasoon Joshi: Ale czy zwykły człowiek czerpie z tego korzyści? Czuję, że to, czego nauczano w instytucjach — instytucjach religijnych — dziś naucza się na uniwersytetach. A uniwersytety mają obsesję na punkcie rozwoju umiejętności. Więc gdzie pojawiasz się jako Art of Living? Myślę, że nawet w instytutach zarządzania i instytutach naukowych nie uczą sztuki życia…

Sri Sri: Pasuję wszędzie. Jutro jadę po południowoindyjskie Kumbh Mela. Zdarza się to raz na 12 lat… Będę wśród wszystkich ludzi religijnych i będę ze studentami — ze studentami zarządzania…

Prasoon Joshi: Czy nie powinno to być częścią programu nauczania? Tak myślałem o poezji jako młody chłopak. Nasi politycy, liderzy biznesu muszą wreszcie cytować z poezji – nawet w Parlamencie jest poezja. Dlaczego nie uczymy poezji poważniej w naszych instytucjach?

Sri Sri: Oni powinni.

Uwielbiam wyzwania. Czuję, że jedną z cech młodości jest podejmowanie wyzwań, mówi Sri Sri Ravi Shankar. (Źródło: Ekspresowe zdjęcie)

Wandita Miśra: Powiedziałeś, że pasujesz wszędzie i pasujesz. Czy uważasz, że jest to wyzwanie w czasach, gdy ludzie próbują umieścić Cię w kategoriach? Jak trudno jest być tym, kim jesteś – duchowym poszukiwaczem i guru, jesteś także mediatorem konfliktów, a także wypowiadasz się w kwestiach społecznych, wypowiadałeś się również na temat korupcji. Czy trudno jest zachować pewną neutralność polityczną i dotrzeć do wszystkich?

Sri Sri: Uwielbiam wyzwania. Czuję, że jedną z cech młodości jest podejmowanie wyzwań. Trzydzieści pięć lat temu — kiedy zaczynaliśmy ten program — duchowość lub mediacja były tabu. Joga była tematem tabu. Ludzie myśleli, że joga jest dla ludzi o długich, zmierzwionych włosach, pokrytych popiołem, stojących na jednej nodze gdzieś na brzegu Gangesu. To był cały świat percepcji. Ludzie myśleli, że to dziwna rzecz. Nazwali to Art of Living i przyszli. Wywołało to pewną ciekawość — ludzie myśleli, że coś w tym jest. Wraz ze zmieniającym się paradygmatem czasowym uprzedzenia opadły. Na świecie było wiele uprzedzeń, które istnieją nawet dzisiaj – religia, płeć, klasa, kasta, uprzedzenia rasowe. Myślę, że inteligentna osoba przejrzy uprzedzenia lub przezwycięży uprzedzenia.

Prasoon Joshi: Jak to zrobisz w przypadku duchowości, którą reprezentujesz? Zostanie napiętnowany określoną religią. Jeśli pochodzę z zupełnie innej wiary, jak mogę stać się agnostykiem wyznaniowym, aby odnieść korzyść z tego, co mówisz? Jak to możliwe i jak przekroczyć tę barierę?

Sri Sri: To dość trudne. Na szczęście w dzisiejszych czasach młode umysły są bardzo naukowe w swoim temperamencie. Tak więc, gdy duchowość nie jest sprzeczna z nauką, łatwo jest dotrzeć do młodych ludzi. Filozofia Wschodu — lub wschodnia nauka o duchowości — bardzo dobrze współgra z nauką. To jeden powód. Żadnych dogmatów, żadnych przekonań… Zasadniczo na świecie istnieją dwa rodzaje duchowości. Jednym z nich jest Zachód — mówi, że wierzysz, a pewnego dnia doświadczysz tego. Orient jest zupełnie inny. Mówi, że doświadczasz; a jeśli uważasz, że jest to doświadczenie, to wierzysz. Ponieważ filozofie orientalne są zbliżone do nauki… nauka również mówi, że najpierw doświadczenie, a potem uwierz. Ponieważ nauka i duchowość na Wschodzie mają te same parametry — lub ten sam modus operandi — nigdy nie było tu konfliktu.

Prasoon Joshi: Widzę tutaj konflikt, kiedy wierzysz, że istnieje coś poza pięcioma zmysłami — czuję to, wyczuwam, czuję się wzniosły. Nauka jakoś czuje, że to jest jak psychologicznie bycie w stanie i nic z tym nie mogę zrobić. Widzę więc konflikt, kiedy nauka i duchowość lub wschodni kontra zachodni linearny sposób patrzenia na życie, myślę, że jest… to jest powód… innej religii, która jest ateizmem, która nie wierzy w duchowość.

Sri Sri: Nie? Nie. Dzisiaj nauka doceniła efekt medytacji. Mówią, że jeśli medytujesz przez dwa miesiące – to znaczy osiem tygodni – zmienia się struktura mózgu, w mózgu wzrasta ilość istoty szarej, a wszystkie 16 impulsów w korze mózgowej spotyka się po 30 sekundach na cykl. Ta precyzja procesu myślowego — wpływ, jaki medytacja wywiera na mózg — została już udowodniona.

Prasoon Joshi: Więc nie widzisz żadnego konfliktu w dzisiejszym świecie, zwłaszcza z duchowością? Zwłaszcza w społeczeństwie konsumpcyjnym, gdzie powinno się czerpać przyjemność z czegoś, co jest poza tobą. jaise ghar, gaadi . Jest coś do skonsumowania i będziesz czerpać z tego przyjemność. Moje małe zrozumienie duchowości polega na tym, że nie czerpiesz przyjemności z czegoś, ale z siebie. A także jest w tym pewna równowaga, pewna cisza. Tak więc konsumpcjonizm prosi cię, abyś spojrzał, duchowość prosi cię, abyś zajrzał do środka. Czy duchowość jest sprzeczna z obecnym modelem ekonomicznym?

Sri Sri: Nie sądzę. Konflikt tkwi tylko w umyśle – a właściwie nie w materii, kiedy widzisz, że twój fizyczny komfort i mentalne nastawienie nie muszą być w konflikcie. Tutaj, w Indiach, nigdy nie myśleliśmy, że faktycznie są w konflikcie.

Prasoon Joshi: Więc bhog nie jest w konflikcie z duchowością?

Sri Sri: Dlaczego robimy wszystko, co robimy? Dostajemy radość, pragniemy szczęścia. Kiedy masz to w sobie…

Prasoon Joshi: Dlaczego więc coś kupisz?

Sri Sri: Nie ma to dla ciebie większego znaczenia. To cię nie neguje. (Jest) światło słoneczne, ale jeśli gdzieś zapalisz świecę, nie ma nic złego… możesz zatrzymać świecę. Ale nie logujesz się do niego z powodu światła, już jest wystarczająco dużo światła. Chciwość zniknie. Chciwość — lub wszystko, co robi się, aby coś osiągnąć — może zniknąć.

Prasoon Joshi: Ale byłoby to sprzeczne, ponieważ możesz być zadowolony z migoczącej świecy, a obecny model ekonomiczny może chcieć, abyś miał żyrandol.

Sri Sri: Często myślimy, że zadowolenie oznacza rodzaj letargu. Myślisz, że powinieneś odczuwać niezadowolenie z robienia postępów w życiu. Jeśli niezadowolenie i stres są czynnikami napędzającymi, to dlaczego nie Afganistan jest jednym z najbardziej kreatywnych miejsc na ziemi? Jest tam wystarczająco dużo niezadowolenia. Od 40 lat Liban tonie w stresie, konfliktach, konsumpcjonizmie, frustracji. Czy frustracja jest podstawą postępu? Powiedziałbym na pewno, że nie. Tak, krótki okres presji czasu i frustracji mogą pomóc w szybszym poruszaniu się, ale nie na dłuższą metę. Zadowolenie nie jest samozadowoleniem, a stres nie jest oznaką kreatywności. Musimy dokonać tego rozróżnienia.

Vandita Misra: Mówiłeś o mocy jogi i medytacji w usuwaniu uprzedzeń. Mówiłeś również o kontaktowaniu się z ISIS. Czy to zrobiłeś i jak poszło?

Sri Sri: Sięgnąłem do FARC (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia) i to było bardzo interesujące… spotkać ich w Kolumbii. Po tym, jak przyznali mi najwyższe odznaczenie cywilne w Kolumbii, odbyłem oficjalne spotkanie z prezydentem. Ale to formalne spotkanie okazało się czymś innym. Spotkanie trwało godzinę. Prasa była bardzo zaniepokojona. Powiedział, że opcja wojskowa jest jedyną opcją…

Wandita Miśra: A to jest powstanie sprzed sześciu dekad…

Sri Sri: Tak, 50-letnia rebelia. Powiedział, że codziennie bombardują zasoby wodne, burzą wieże telefoniczne, a ludzie są bardzo zdenerwowani. Siedemdziesiąt lakh ludzi straciło domy, 20 lakh ludzi straciło życie i musimy wybrać opcję wojskową. Wziąłem też pozwolenie z Ameryki. Powiedział „ale moim jedynym zmartwieniem jest to, że stracimy 40 000 istnień”. Powiedziałem: „Pozwól mi spróbować. Dlaczego by tego nie spróbować?’ Pojechałem więc do Kolumbii. Powiedział: „Proszę, zrób, co możesz, aby nam pomóc”. Ale nie sądzę, aby ci ludzie kogokolwiek słuchali. Pojechałem więc tam i spędziłem trzy dni, żeby z nimi porozmawiać.

Po pierwsze, byli bardzo niechętni, ponieważ oczywiście pochodzę z obcej kultury mówiącej obcym językiem… z obcej religii. Byli dość niechętni. Ale ostatniego dnia przybyli ze mną na konferencję prasową i przyjęli moją propozycję pokojowego sposobu prowadzenia ich pościgu. Ogłosili jednostronne zawieszenie broni. Ani prasa, ani rząd nie uwierzyli. Myśleli, że to musi być sztuczka. Robią takie sztuczki, aby zyskać więcej mocy. Ale zostało, a miesiąc później rząd ogłosił zawieszenie broni. Rozpoczęły się rozmowy dwustronne, podpisano porozumienia pokojowe w pięciu sprawach — jedna sprawa będzie miała miejsce w marcu. Tak więc w marcu cały ten konflikt zostanie na zawsze przypieczętowany.

Wandita Miśra: A rząd Kolumbii przyznał ci swoją najwyższą cywilną nagrodę…

Sri Sri: Dali mi to wcześniej. Kiedy przyjmujesz jakąś nagrodę, stajesz się bardziej zobowiązany do zrobienia czegoś tam dla tego kraju — na szczęście za nasz wysiłek, który się powiódł. Pomyślałem więc, że może zrobimy coś z ISIS i zapytamy: „jaki jest twój problem, dlaczego wszyscy zabijacie ludzi? Chciałbym z tobą porozmawiać”.

Wandita Miśra: Z kim rozmawiałeś?

Sri Sri: Wysłałem do nich wiadomość. Zamiast tego wysłali mi groźby śmierci, pokazując kilka ściętych ciał i twarzy. „Chcesz z nami porozmawiać, tak możesz z nami porozmawiać” – powiedzieli mi. Powiedziałem, że dalsza dyskusja nie ma sensu, jeśli uważają, że ludzie o innych poglądach – i ci, którzy są inni – nie mają prawa do istnienia. Więc zostawiłem to na tym.

Prasoon Joshi: Duchowość dotyczy jedności, człowieczeństwa. Jaki jest twój punkt widzenia państwa narodowego? Czy uważasz, że w ogóle powinniśmy mieć granice? A może masz tożsamość narodową, o której dużo mówimy?

Sri Sri: Mam pytanie do ciebie. Czy jesteś dobrym sąsiadem?

Prasoon Joshi: Nie wiem.

czarny motyl z białym paskiem

Sri Sri: Tak myślisz, czy nie wiesz? Czy przyjaźnisz się ze swoim sąsiadem? Dbasz o swojego sąsiada?

Prasoon Joshi: Ja bym. Ja robię.

Sri Sri: Każdy wykształcony, cywilizowany człowiek będzie dbał o bliźniego. Bycie dobrym sąsiadem w żaden sposób nie zaprzecza byciu dobrym ojcem. Czy to? Możesz więc być osobą uniwersalną — możesz być obywatelem świata — ale jednocześnie dobrym poddanym swojego państwa, dobrym obywatelem swojego kraju. Nie widzę żadnych konfliktów między tymi tożsamościami. Wszyscy mamy kilka tożsamości. Przede wszystkim musimy wiedzieć, że jesteśmy częścią jednego światła, jednej boskości – Jeev, Brahm, Ishwar, Avinash. Jesteśmy częścią jednej boskiej istoty. Drugą tożsamością jest to, że jesteśmy częścią ludzkiej rasy planety. Wtedy należymy do tego kraju. Potem tożsamość płciowa – męska czy żeńska – potem ta religia czy tamta religia, ten kraj czy tamten kraj, ten język czy tamten język. Wszystkie te tożsamości tam są. Musimy ustalić priorytety. Ale najpierw musimy pamiętać, że jesteśmy częścią jednego światła — jednej rasy ludzkiej. Kiedy ta tożsamość jest poświęcona dla mniejszych tożsamości, wtedy mamy konflikty.

Prasoon Joshi: To jest rodzaj konfliktu, który mamy na co dzień.

Sri Sri: Nawet nie zdajemy sobie sprawy, że mamy tak wiele tożsamości. Jeśli myślę, że jestem Tamilijczykiem lub Kannadigą, nie wychodzę poza to. Jeśli nie widziałem świata poza Tamil Nadu, to nawet przybycie do Delhi jest jak przybycie do obcego miejsca.

Prasoon Joshi: Tak więc, zgodnie z tą logiką, jeśli jesteś ojcem i sąsiadem, a aby być dobrym ojcem, musisz poświęcić swojego sąsiada, to czy bycie dobrym ojcem będzie miało pierwszeństwo przed byciem dobrym sąsiadem?

Sri Sri: Nie musi. Nie widzę konfliktu, jeśli jesteś dobrym sąsiadem i dobrym ojcem.

Prasoon Joshi: Jeśli twój syn zrobił coś, co skrzywdziło sąsiada…

Sri Sri: Ukarasz syna, a nie sąsiada.

Wandita Miśra: Mówimy o konflikcie i tożsamości, jest też dyskryminacja i tożsamość. Byłeś ostatnio zamieszany w kontrowersję Shanishingnapur. Zaproponowałeś dwa modele – jeden to Kashi Vishwanath – gdzie każdy jest dozwolony – i Tirupati Balaji, gdzie tylko kapłan udaje się do sanctum sanctorum i nikt inny. Zasugerowałeś, że może to być model Tirupati Balaji. Dlaczego nie model Kashi Vishwanath?

Sri Sri: Nie, podnieśli model Tirupati Balaji. Odbyłem szczegółową rozmowę z obiema grupami – brygadą Bhumata osobno i Shanishingnapur… wszystkimi zainteresowanymi stronami. Jeśli chodzi o religię, ludzie się boją. Aby zmienić, strach jest dużą przeszkodą. Jakiś obyczaj, który jest przestrzegany od tylu lat, jeśli chcą się nagle zmienić, to jest strach. Intelektualnie, mówią, dobrze, zrobię to. Ale emocjonalnie jest blokada… jeśli to zrobię, może coś złego stanie się z moją wioską, może ktoś z mojej rodziny zginie. To impuls psychologiczny — bodziec, który musi tak szybko przynieść zmianę. Zapewniłem ich, że nigdzie w pismach świętych nie ma dyskryminacji… teraz są to te dwa modele.

Powiedzieli, że 1 lakh ludzi odwiedza tę świątynię w soboty, a to tylko plac 20x20 i jest dużo lejącego się oleju. Wiele razy ludzie upadli, złamali kolana, ponieważ jest tłusty. Powiedzieli, że drugi model może być w tej chwili bardziej praktyczny. Zgadzam się, że to miało sens, ponieważ dla lakhów ludzi chodzenie dookoła jest łatwiejsze niż wstanie na platformę i zejście na dół. Wtedy brygada Bhumata powiedziała, że ​​powinny być również kapłanki. Całkowicie się z nimi zgadzam, ale nie można szkolić kobiet księży z dnia na dzień. Szkolenie księży zajmuje 6-12 lat. Powiedziałem więc: „Tak, kiedy kobiety księża są szkolone, mogą tam również wejść”. Rozwiązania nie są trudne do znalezienia, możemy je znaleźć. Ale jeśli istnieją osobiste interesy lub ambicje polityczne, sprawy stają się trudne.

Uważamy, że życie to przeznaczenie lub wolna wola. Powiem wam, że jest to połączenie obu, mówi Sri Sri Ravi Shankar. (Źródło: Ekspresowe zdjęcie Ravi Kanojia)

Wandita Miśra: Kiedy mówimy o dyskryminacji i tożsamości, opowiadałeś się również za prawami gejów. Właściwie mówiłeś o dekryminalizacji sekcji 377 – o ich prawie do równości. W tej chwili sprawa toczy się przed składem konstytucyjnym w sądzie. Czy uważasz, że powinno to zostać rozwiązane przez przywództwo polityczne – przez Parlament – ​​zamiast pozostawić to w gestii sądów?

Sri Sri: Wiesz, politycy chcą grać bezpiecznie. Są bardziej zaniepokojeni bankiem głosów w swoim okręgu wyborczym. Cóż, rozsądek powinien zwyciężyć. Nie możemy być ślepi na postępowe myślenie, które dzieje się na całym świecie. Na całym świecie jest zdekryminalizowany. Nie możemy trzymać się przestarzałego prawa – które istniało od czasów kolonialnych – którego nawet w tym kraju nie było. Nie znajdujemy go w żadnej z naszych śastr — jak Manusmriti — ani żadnych starych praw i zasad królów i królowych w tym kraju. Dlaczego mielibyśmy się tego trzymać? Musimy być postępowi.

Prasoon Joshi: Ciągle myślę o tym, czy wszystko jest z góry ustalone.

Sri Sri: Wiesz, że myślimy, że życie to przeznaczenie lub wolna wola. Powiem ci, że jest to połączenie obu. Na przykład po 21 roku życia nie możesz zwiększyć swojego wzrostu. To jest przeznaczenie. To jest napisane. Ale twoja waga jest w twoich rękach. Liczba rotis, które masz, może zostać zmniejszona lub zwiększona. Nie mów mi, że ważysz 150 kg i powiedz, że to jest napisane na mojej głowie. Powiem ci, że jest to napisane na jedzeniu, które jesz, a nie na głowie. Więc możesz zmniejszyć swoją wagę, to jest wolna wola. Ale nie możesz zwiększyć swojego wzrostu — to jest przeznaczenie. Baarish aana vidhi hai, bheegna ya sookhe rehna apki marzi hai. Chhaata leke chaliye, baarish mein bhi nahi bheegega, sir (Deszcz to przeznaczenie, ale zmoknięcie lub pozostanie suche zależy od ciebie. Weź ze sobą parasol, a nie zmokniesz, sir).

Prasoon Joshi: Wiele osób uważa, że ​​powinienem zadać jedno z pytań, które przychodzą mi do głowy. Duchowość mówi o równowadze w życiu. Mówisz, że jest cisza i spokój. Z drugiej strony znalazłem ludzi, którzy wyróżniają się w swoim rzemiośle. Mają obsesję, obsesję – a niektórzy są opętani. Czy duchowość jest przeciwna kreatywności? Bo czuję, że ludzie obsesyjni – którzy nocą malują, wznoszą filary i piszą granty – mają w sobie pewne poczucie ekstremizmu.

Sri Sri: Potrzebujemy w życiu trzech rzeczy. Jedna to pasja. Bez pasji nie realizuje tego, że istnieje życie. Pasja jest znakiem życia. Niezbędna jest również beznamiętność. Jeśli masz tylko pasję, wylądujesz w szpitalu psychiatrycznym. Staniesz się schizofrenikiem. Wpadniesz w wiele innych chorób psychicznych, które obserwujemy na całym świecie – takich jak choroba afektywna dwubiegunowa. Czy słyszałeś to słowo, gdy byłeś dzieckiem? Prawie 15-20 lat temu nie słyszałem o tym słowie. Dziś w każdym zakątku można spotkać kogoś z chorobą afektywną dwubiegunową i schizofrenią. Dzieje się tak, ponieważ mamy tylko pasję — i brak beznamiętności, aby ją zrównoważyć. Pasja i beznamiętność są jak wdech i wydech. Nie zawsze możesz oddychać. Musisz mieć możliwość odprężenia się i snu. Natura tak cię stworzyła. Jesteś aktywny przez cały dzień i nadal przez 6-8 godzin. Bezruch jest niezbędny dla dynamicznej aktywności. Są zupełnie przeciwne. Jaise teer ko aage chalna ho toh peeche kheechte hain, aise vishram, tripti, androon maun aawashyak hai agar kisi bhi aadmi ko aage badna ho (Tak jak w przypadku strzały, która porusza się do przodu, najpierw musisz ją cofnąć, tak samo odpoczynek, satysfakcja, spokój w środku są ważne dla osoby, aby iść naprzód w życiu). Pasja, beznamiętność i współczucie… Musisz mieć w sobie współczucie. A pasja okrada cię ze współczucia. Jeśli twoja pasja okradła cię ze współczucia, ani nie jesteś szczęśliwy, ani nie możesz nikogo uszczęśliwić. Możesz tworzyć wspaniałe obrazy, ale to niczego nie naprawi.

Prasoon Joshi: Kiedy mówisz o duchowości i skupianiu się na sobie, czy jest to samolubne? Czy stajesz się bardzo egocentryczny?

Sri Sri: Widzisz, w tym ja obejmujesz wszystkich. Duchowość nie jest egocentryczna. To dostrzeganie siebie w każdym.

Wandita Miśra: Czy Festiwal Kultury Świata opiera się na idei? Jagja wszystkich zebranych razem, a następnie medytujących i sięgających do wnętrza.

Sri Sri: Mamy olimpiadę dla sportu, mamy różnego rodzaju fora gospodarcze dla biznesu i przemysłu, mamy szczyty ONZ, na których spotykają się liderzy partii politycznych. Nie znajduję czegoś takiego w dziedzinie religii, duchowości czy sztuki. Pomyślałem więc, że powinniśmy przenieść sztukę i kulturę z całego świata na jedną platformę. Teraz 35 973 artystów przybędzie na jedną platformę i będzie grać na instrumentach muzycznych oraz śpiewać i tańczyć w New Delhi. Musimy stworzyć scenę o powierzchni 7 akrów — czyli sześć boisk piłkarskich — aby mogli grać. Jest to więc jedyny w swoim rodzaju, który wydarzy się w Delhi.

Prasoon Joshi: Dlaczego jest różnica, kiedy organizacja rządowa robi coś takiego, a kiedy duchowi guru robią coś takiego. Dlaczego sądzisz, że takie wydarzenia mają określony smak?

Sri Sri: Kiedy organizacje wolontariackie robią takie rzeczy, ludzie przychodzą z całym sercem. Jest uczestnictwo.

Prasoon Joshi: Czy to możliwe, żeby nasze rządy były bardziej duchowe?

Sri Sri: Myślę, że nie. Mówię, że musimy to uduchowić. Mieliśmy to w czasach Mahatmy Gandhiego – ten kraj uzyskał wolność dzięki satsangi Mahatmy Gandhiego. Gandhi był mniej osobą polityczną, a bardziej osobą duchową. Tak więc korzeniem naszego ruchu wolnościowego jest duchowość, o której zapomnieliśmy w ciągu ostatnich 60 lat. Musimy uduchowić politykę i uspołecznić biznes. Każda branża biznesowa powinna podjąć się realizacji projektów społecznych. Teraz robią. Zobacz 20-25 lat temu, nie było tego tak bardzo w powietrzu – CSR, który stał się obowiązkowy do realizacji. Uspołecznij biznes i zsekularyzuj religię. Jest to bardzo bliskie mojemu sercu i bardzo ważne w dzisiejszej sytuacji.

Prasoon Joshi: Kiedy nasz rząd się uduchowie, jaka byłaby jego manifestacja dla ciebie?

Sri Sri: Połóż kres korupcji. A polityka nie służy do zarabiania pieniędzy i zajmowania pozycji – idziesz z nastawieniem służenia ludziom.

Nie musi być jednej drogi. To pytanie, które musimy sobie zadać, aby znaleźć wiele sposobów rozwiązania tego problemu, mówi Sri Sri Ravi Shankar. (Źródło: Ekspresowe zdjęcie Oinama Ananda)

PYTANIA ODBIORCÓW

Q: Pracowałeś przy tak wielu inicjatywach na rzecz pokoju na świecie. Więc, jak myślisz, co łączy ludzi i jaka jest rola kultury w jednoczeniu ludzi? W tym kontekście, jaki jest twój pomysł na Indie?

Sri Sri: Jest wiele rzeczy, które łączą ludzi. Sport, rozrywka, język i kultura łączą ludzi. To, co dzieli ludzi, to to, na co musimy się przyjrzeć. To, co dzieli ludzi, to ignorancja, nieufność, strach przed innym i nieznanym. Indie zawsze były społeczeństwem wieloreligijnym i wielokulturowym – więc nie wierzę per se – ponieważ cieszenie się różnorodnością jest zakorzenione w naszym DNA. W tym sensie Indie mają przyjazne nastawienie do wszystkich i wartości ludzkich.

Prasoon Joshi: Kiedy mówimy o zaakceptowaniu wszystkich, stawiamy również warunek na coś, co jest bardzo irytujące w twojej osobowości lub systemie przekonań. Zachowałbym to na boku. Przynieś coś spokojnego i akceptowalnego, a w rezultacie stwórzmy zgromadzenie pomysłów. Ale czy myślisz, że ta kongregacja pomysłów odsuwa na bok nerwowość i mówi, że wprowadzaj tylko rzeczy, które są akceptowalne dla wszystkich. W moim systemie wierzeń jest coś bardzo nerwowego, co w rzeczywistości popycha ludzki umysł do skrajności i od czego można się wiele nauczyć. Jak posuwasz się do przodu z tymi rzeczami, ponieważ te rzeczy nie będą zabawne i będą nazywane bardzo drastycznie innymi?

Sri Sri: Są rzeczy, o których ludzie powiedzą, że są bardzo drastyczne i są rzeczy, których nie da się osiągnąć. Ale wiesz, że musimy zrozumieć podstawowe ludzkie tendencje. Widzę, że jest tak przyjazny – czy to obszar wiejski, czy miejski.

Prasoon Joshi: Czy uważasz, że jest wystarczająco dużo tolerancji i wystarczającej skrajnej akceptacji, że jestem gotów zaakceptować różne punkty widzenia, czy też zawsze oczekujemy od drugiej osoby bardzo słodkiego pozowania swojego istnienia?

Sri Sri: Powiedziałbym, że jesteśmy trochę bardziej zadowoleni — ki sab kuch chalta hai . Weź wszystko, nic z tym nie rób. Ten rodzaj wyluzowanej postawy to za dużo. Tutaj trzeba mieć trochę nietolerancji — nietolerancji dla niesprawiedliwości i nieczystości. Wszystko to musimy naciskać więcej.

Wandita Miśra: Amartya Sen powiedział niedawno, że nie chodzi o to, że Indie są nietolerancyjne, ale o to, że my jesteśmy zbyt tolerancyjni wobec nietolerancji. Zgodzisz się z tym?

Sri Sri: Powiedziałbym to inaczej. Jesteśmy zbyt zadowoleni. Kuch karte cześć nahi. Jo ho raha hai chalne do . Obojętność to słowo. Powiedziałbym, że jesteśmy zbyt obojętni na rzeczy. Musimy przyjąć aktywną rolę i wpychać się w coś podobnego do nietolerancji.

Prasoon Joshi: W kraju takim jak nasz edukacja i informacja nie są równomiernie rozprowadzane. Jak przyjmujesz różnorodny punkt widzenia?

Sri Sri: Nie musi być jednej drogi. To pytanie musimy wciąż zadawać sobie, aby znaleźć wiele sposobów rozwiązania tego problemu.

Q: Dlaczego w śmierci jest tyle cierpienia i bólu? Niezależnie od tego, czy spadasz z budynku, łamiesz kości, czy poddajesz się długim zabiegom. Dlaczego tyle cierpienia. Śmierć jest uniwersalna; dlaczego nie zrobić tego szybko i łatwo?

Sri Sri: Zobacz ból jako nieunikniony, ale cierpienie jest opcjonalne. Cierpienie jest w twoim umyśle. Kahin dard ho raha hai, ek hai. Lekin usi ko leke din raat gun gaan gaate rahe (Cierpisz, to zrozumiałe. Ale mówienie o bólu przez cały dzień) – to jest coś, czego możesz uniknąć.

Q: Powiedziałeś, że zadowolenie powinno być siłą napędową. Nie mogłem zrozumieć, że jeśli jest niezadowolenie, to nie wystarczy. Jeśli chcę coś zrobić dla mojego społeczeństwa, jak zadowolenie może być dla mnie siłą do pracy na poziomie osobistym?

Sri Sri: Nie powiedziałem, że zadowolenie jest siłą napędową. Mówię o tym, że niezadowolenie nie jest jedyną rzeczą, która by cię napędzała. Niezadowolenie może wywołać więcej frustracji, a intencje, intuicje, percepcje i inteligencja sfrustrowanych ludzi są zamazane. Pasja nie wystarczy. Musisz mieć właściwą percepcję i obserwację rzeczy. Kiedy możesz to mieć? Kiedy jesteś spokojny, prawda? Kya cheez karna chahiye, pomysł kab ayega (Co powinienem zrobić, kiedy ten pomysł się pojawi)? Kiedy jesteś sfrustrowany i niespokojny? Nie. W tym celu potrzebujesz spokoju w swoim umyśle. O to mi chodziło.

Q: Ilekroć idę na miejsce kremacji i widzę stos, myślę, jaki jest cel życia. Czy to być biznesmenem?

Sri Sri: Jeśli nie masz tej myśli nawet na miejscu kremacji, to uwierz, że twój mózg nie działa. Postawienie pytania, jaki jest cel twojego życia, to poklepanie po plecach. Nie musisz na tym poprzestać. Gyaan mein padiye. Gyaan, dhyaan aur gaan ko jeevan mei apnate hai. Jodła laksh kya hai samajh mei aata hai (Spójrz na wiedzę. Przyjmij wiedzę, medytację i muzykę do swojego życia, tylko wtedy znajdziesz cel swojego życia).

Q: Mając na uwadze niedawny wyrok Sądu Najwyższego, w którym członkowi płci żeńskiej pozwolono być mapa — głowa rodziny — nie sądzisz, że doprowadzi to do kolejnych konfliktów w społeczeństwie, skoro społeczeństwo indyjskie jest nadal patriarchalne? W obrębie rodziny członków rodziny? Czy uważasz, że społeczeństwo indyjskie jest gotowe na tę zmianę?

Sri Sri: Mamy to już w Kerali — która jest społeczeństwem matriarchalnym — a nawet w Tripura i Meghalaya. Mamy to już w naszym kraju.

Prasoon Joshi: Widzisz wiele zmian, w których człowiek faktycznie manipuluje naturą… są też sztuczne plemniki, które też tam są. Człowiek zleca narodziny całkowicie innemu mężczyźnie, a nawet nie mężczyźnie. Gdzie stoi duchowość? A gdzie stoisz na „to wszystko jest częścią natury i jest ewolucyjne”?

Sri Sri: Życie nie jest takie proste. Życie to bardzo złożony program. Iss mein kayi Tarah ki samasya aati hai. Jitni samasyaayein aati hain, utne samadhan nikal aate hain unke saath. Aur iss samasya aur samadhan ko samdrishti se dekhne ki kshamta jo dete, usi ko mai adhyaatma kehta hu (W życiu jest wiele zawiłości. Jest tyle rozwiązań, ile problemów w życiu. A ci, którzy potrafią patrzeć na problemy i rozwiązania z takim samym nastawieniem, nazywam to samoprzebudzaniem się).