Powrót tubylca: historyk John Keay o biografii Aleksandra Gardnera

W Kaszmirze stał się lokalną osobistością, a komisarz Cooper jako pierwszy poznał historię Gardnera, ale był starszy i mógł o wielu z nich zapomnieć, mówi autor.

Historyk John Keay

Spotkałem Alexandra Gardnera 40 lat temu, a jego historia była zbyt dobra, by ją zignorować, mówi światowej sławy historyk, pisarz i dziennikarz John Keay, tutaj na zaproszenie British Library, aby opowiedzieć o swojej najnowszej książce „The Tartan Turban: W poszukiwaniu Alexandra Gardnera”, pierwsza w historii biografia szkocko-amerykańskiego podróżnika Alexandra Gardnera. Gardner po raz pierwszy pojawił się w „The Explorers of the Western Himalay” Keaya. Termin „indywidualny”, jak mówi Keay, mówiąc o książce, jest idealny dla Gardenera, białego człowieka, który wyszedł z kraju, którego energia charakteru, tajemnicze przygody i niezwykłe życie zafascynowały wielu na całym świecie.

Wysoki Highlander, który twierdził, że jest Amerykaninem, urodzonym przez pół-Aztekkę, pół-Hiszpankę, wiódł życie w wielkim rozmiarze, podróżując i przeżywając przygody od Afganistanu po Kaszmir, a Gardner również trafił na dwór Maharadży Ranjit Singh w XIX wieku. Jego dokładne narodziny były tajemnicą. Jego poszukiwania były utrudnione przez przygodę, gdyż do podróży w Himalajach nie przygotowywał się, ani kompasu, wyjaśnia historyk, wskazując na zdjęcie Gardnera zrobione w Kaszmirze, w jego szkockim garniturze i turbanie, które jako pierwsze wygenerowały wiele zainteresowania w Europie.

Szeroko zakrojone badania, przeglądając tysiące zapisów i materiałów związanych z Indiami Brytyjskimi w londyńskiej Bibliotece Brytyjskiej, indyjskich archiwach narodowych, papierach, relacjach i fotografiach Gardnera, pomogły Keayowi opowiedzieć niezwykłą historię niezwykłego XIX-wiecznego amerykańskiego najemnika walczącego z jego przez górskie przełęcze Azji.

Nigdy nie można omówić wszystkich podstaw książki o największej zagadce podróży, mówi Keay, dodając, jak Gardner podróżował przez Afganistan i stał się częścią armii księcia Habibullaha. Tutaj jego żona i dziecko zginęli w bitwie, po której Gardner uciekł do Azji i został pułkownikiem artylerii na dworze Maharadży Ranjita Singha. Pierwsza część książki jest lżejsza, z bardziej zagadkowym podejściem. Potem pojawia się poczucie postępu, bo lepiej poznałem Gardnera. Miał 15 ran na ciele i dziurę w szyi i miał wiele historii do opowiedzenia, stoczonych bitew, ludzi, których znał, niesamowitych miejsc, które odwiedził, ale te historie są pozbawione dat, imion i konkretnego okresu, tak trudno w to uwierzyć.

W Kaszmirze stał się lokalną osobistością, a komisarz Cooper jako pierwszy poznał historię Gardnera, ale był starszy i mógł o wielu z nich zapomnieć, mówi autor. Gardner miał wiele żon i dzieci, był właścicielem wiosek i wielu bogactw. Jego córka Helen próbowała przyjechać do Indii, aby prześledzić bogactwo ojca, ale nigdy nie mogła go prześledzić. To pozostaje wielką tajemnicą, mówi Keay.