Debiutancki film Wanphranga K. Diengdoha, Lorni – The Flaneur, z aktorem Adilem Hussainem

Pierwszy film aktora Adila Hussaina Khasi oraz debiut fabularny muzyka i reżysera Wanphranga K. Diengdoha, Lorni — The Flaneur, zostaną pokazane na 14. Habitat Film Festival w Delhi.

Adil Hussain w kadrze z filmu Lorni — Flaneur; Wanphrang K Diengdoh

Powszechnie uznawana jest prawda, że ​​aktorowi posiadającemu wielki talent musi brakować dziwacznej roli. Wiele z tego, czego dotyka Adil Hussain, zamienia się w złoto. Aktor, wielokrotnie nagradzany na arenie międzynarodowej, nie jest obcy Northeast, a zatem był trafnym wyborem do debiutu Wanphranga K. Diengdoha Khasi indie noir fabularnego Lorni – the Faneur. Film, którego akcja toczy się w Shillong, jest historią Shema, samozwańczego bezrobotnego detektywa, któremu przydzielono zadanie zbadania zniknięcia z gospodarstwa domowego przedmiotów o wielkiej wartości kulturowej dla Khasis.

To pierwszy raz, kiedy Hussain, który dorastał w Assam’s Goalpara, kręci film z północnego wschodu, który nie jest po asamski. Shillong nie jest daleko od miejsca, w którym dorastałem, choć nie byłem tam zbyt wiele razy. Po prostu musiałem nauczyć się kilku fraz w języku Khasi, mówi Hussain, lat 55, do filmu, który z dialogami w języku angielskim, Khasi, hindi i bihari odzwierciedla kulturowy tygiel Shillonga.

nazwa żółto-białej stokrotki

Wanphrang K Diengdoh

Według 34-letniego Diengdoha, scenarzysty, reżysera i montażysty filmu, muszę koniecznie udokumentować rzeczywistość, w której żyję i widzę w Shillong, mówi. Meghalaya nie ma dobrze prosperującego przemysłu filmowego, być może nie tak dużego jak inne stany północno-wschodnie, dodaje. Na warsztaty aktorskie swojej obsady skontaktował się z Hussainem, który po przeczytaniu scenariusza chciał zagrać główną rolę.

Byłem bardzo zaintrygowany, mówi aktor z Life of Pi z USA, gdzie kręci swój kolejny film. Zwłaszcza z metaforą znikania, mówi.

To fascynująca opowieść badająca sny, rzeczywistość, ludowe opowieści i legendy oraz problemy, z którymi borykają się młodzi ludzie dorastający w rdzennych przestrzeniach. Próbuje zakwestionować przejście między rdzenną tożsamością (jak bardzo się trzymać) a nowoczesnością (jak bardzo się przystosować) i gdzie pasują ludzie tacy jak my, mówi Diengdoh.

W scenie widzimy Shema jadącego Vespą przez ciemne wąskie uliczki miasta. Poszukiwanie wartościowych przedmiotów służy jako rodzaj osobistej analogii do utraty czegoś wartościowego dla Ciebie. Podoba mi się ta anonimowość i dwuznaczność tego, co te przedmioty mogą oznaczać dla różnych ludzi, mówi Diengdoh.

Shem wyróżnia się na tle reszty. Jest dkhar – w połowie Khasi, a w połowie z innego miejsca. Przyjęliśmy osoby urodzone i wychowane w różnych warunkach klimatycznych. Chociaż tubylcy mają problem z ludźmi/osadnikami nie z tego miejsca, mówi Hussain, który świadomie śmieje się ze wzmianki o NRC w Assam. To podstawowy ludzki instynkt, który nazywam „instynktem psa”, jest terytorialny, chociaż ludzie są zdolni do współczucia – dodaje.

Czy w oryginalnym filmie ze ścieżką dźwiękową, Dreams, widzimy rap Hussaina? Ranveer Singh potrafi rapować. Nie mogę rapować, żeby uratować życie. To sprawka piosenkarza, autora tekstów i reżysera, mówi Hussain.

Muzyka nie wypełnia luk, ale jest narzędziem fabularnym, które przenosi narrację do przodu. Diengdoh, siła stojąca za polityczno-punkowym zespołem Tarik i projektem muzycznym Ñion, wnosi swoją dźwiękową wrażliwość do 105-minutowego filmu reżyserskiego, który jest częścią tego, co nazywa ruchem #khasinewwave. Nowa era filmowania i sztuki zrodziła się z pewnego rodzaju kwestionowania siebie, przez które przechodzi północny wschód, mówi.

Film to 24 klatki prawdy na sekundę, ale dźwięk jest prawdą w każdej milisekundzie. „Zawsze pisałem swoje filmy jako utwory muzyczne, z pewnym motywem przewodnim”, mówi Diengdoh, który wraz z dźwiękowcem Amritem Pritamem spędzał czas na tworzeniu szkiców dźwięku, starannie dobierając muzykę, aby przekazać pewien rodzaj emocji. Dostał się na pokład Garetha Bonello, walijskiego muzyka studiującego muzykę Khasi, grającego swego rodzaju insider-outsider styl gatunku. Dostał też na pokład Stefana Kaye z zespołu reggae The Ska Vengers i jego kolegę z zespołu dźwiękowego architekta i współzałożyciela Nion, Hammarsing Kharhmar, który podobnie jak on, dorastał z folklorem i formami muzycznymi, które kształtują ich rzemiosło.

Hussain, który będzie można również zobaczyć w bengalskim filmie Abyakto (Niepowiedzianym) wyreżyserowanym przez Arjun Dutta, mówi: „To odświeżające widzieć rodzaj kina wychodzącego z północnego wschodu. Są wśród nich filmy Rimy (Dasa) i Jahnu (Barua) da. inni. Zgadza się z tym Diengdoh, dodając, że festiwale filmowe pomagają niezależnym twórcom filmowym – prawdziwym kronikarzom rzeczywistości naszych czasów.

najbardziej kolorowy kwiat na świecie

Lorni – The Flaneur zostanie pokazany o 20.30, 20 maja, w Stein Auditorium, India Habitat Center