Met Opera pędzi do ponownego otwarcia po miesiącach pandemicznej ciszy

Według komitetu orkiestry, który negocjuje kwestie pracownicze w imieniu muzyków, podczas pandemii 11 z 96 jej stałych członków na pełny etat przeszło na emeryturę lub odeszło z pracy. Kilku weteranów scenicznych również odeszło na emeryturę

Keishla Nieves czyści mosiężną balustradę w Metropolitan Opera House w Nowym Jorku, 19 sierpnia 2021 r. Firma, która poniosła duże straty po tym, jak pandemia zmusiła ją do zamknięcia, stara się zwabić widzów opery z powrotem do swojego teatru na 3800 miejsc. (Krista Schlueter/The New York Times)

Ze scenariuszem Julii Jacobs

Tera Willis była za kulisami Metropolitan Opera, mozolnie dodając kosmyk po kosmyku słono-pieprzowych włosów do na wpół wykończonej peruki – jedna z tuzinów, które ona i jej zespół ścigali się, by skończyć na czas premiery w tym miesiącu po pandemii powstrzymał wykonawców od mierzenia się do połowy sierpnia.

obrazy małych czarnych robaków

Chciałbym około sześciu miesięcy, powiedział Willis, szef działu peruk i makijażu firmy. Mamy sześć tygodni.

W podziemnych salach prób Met, członkowie chóru usiłowali przebić się przez maski, w których musieli ćwiczyć, niektórzy na chwilę lub dwie wyciągali materiał o kilka cali od twarzy. Tuż przed pozłacaną widownią, która jest pusta od czasu pandemii, która zmusiła operę do zamknięcia półtora roku temu, pracownicy sceniczni ponownie tapicerowali niektóre wysłużone siedzenia z czerwonego aksamitu. Pod łukowym wejściem do opery elektryk montował okablowanie, aby niektóre z ciężkich drzwi wejściowych były bezdotykowe.

Ponowne otwarcie po długiej przerwie nigdy nie było łatwe dla Metropolitan Opera, największej firmy zajmującej się sztuką sceniczną w kraju. W przeciwieństwie do teatru na Broadwayu, który musi bezpiecznie przywrócić jeden spektakl, Met, operacja o wartości 300 milionów dolarów rocznie, planuje w tym sezonie wystawić 196 przedstawień 22 różnych oper, zwykle zmieniając co wieczór to, co dzieje się na jego gigantycznej scenie.

W Metropolitan Opera House w Nowym Jorku wiszą tabliczki z mokrą farbą. (Krista Schlueter/The New York Times)

Stawka finansowa jest wysoka: Met, który stracił 150 milionów dolarów w zarobionych przychodach podczas pandemii, musi teraz przyciągnąć publiczność z powrotem do swojej opery z 3800 miejscami w obliczu nowych obaw o rozprzestrzenianie się wariantu delta. Czy ludzie powrócą do sił, po wyrwaniu się z nawyku nocowania w operze? Czy surowy nakaz szczepień MET – zabroni widzów poniżej 12 roku życia, którzy nie mogą jeszcze zostać zaszczepieni – uspokoi operujących, zwłaszcza starszych? Jak bardzo zakazy podróżowania zaszkodzą kasie, w której zagraniczni goście stanowili aż 20% kupujących bilety?

Met ostrożnie obserwuje sprzedaż. Do tej pory sprzedano bilety o wartości około 20 milionów dolarów na sezon, podała firma, w porównaniu z 27 milionami dolarów w tym samym momencie sezonu przed pandemią. Subskrypcje, które w ostatnich latach stale spadają w amerykańskich orkiestrach symfonicznych i firmach operowych, spadły o około jedną czwartą w porównaniu z pandemią, ale urzędnicy oczekują, że więcej subskrybentów odnowi się, gdy poczują się bezpieczniej. Wysoka niedawna sprzedaż i szybkość, z jaką Met wyprzedała przystępne cenowo wykonanie Requiem Verdiego w sobotę z okazji 20. rocznicy ataków z 11 września, dały nadzieję, że publiczność powróci.

Niepewność finansowa skłoniła Met do szukania ustępstw od swoich związków, z których część zostanie przywrócona, jeśli i kiedy kasa zbliży się do poziomu sprzed pandemii. Kolejne spory pracownicze dodatkowo skomplikowały ponowne otwarcie; firma doszła do porozumienia ze swoimi pracownikami scenicznymi dopiero w lipcu, opóźniając letnie próby techniczne, i dopiero pod koniec ubiegłego miesiąca załatwiła kolejną, ze swoją orkiestrą, usuwając ostatnią poważną barierę do ponownego otwarcia.

Tak więc teraz firma przygotowuje się szybko, przygotowując się do zebrania sił około 1000 śpiewaków, muzyków orkiestrowych, dyrygentów, tancerzy i aktorów zaplanowanych na występy w tym sezonie. Zaczęło się od dwóch bezpłatnych występów II Symfonii Mahlera, Zmartwychwstanie w Lincoln Center w zeszły weekend; w sobotę wykona Requiem Verdiego, jego pierwszy występ w operze, koncert, który będzie transmitowany przez PBS; i wreszcie otworzy sezon operowy 27 września operą Terence'a Blancharda Ogień w moich kościach, pierwszą operą czarnego kompozytora. Zespół ma nadzieję, że Fire i inna współczesna opera – Eurydice Matthew Aucoina – przyciągną nową publiczność.

Cała organizacja przygotowuje się do ponownego otwarcia. Keith Narkon, sprzedawca biletów, był ze swoimi kolegami za oknami kasy Met, wpychając bilety do kopert – i ciesząc się, że wrócił po tym, jak wirus odebrał im pracę na ponad rok.

To właśnie to odrętwienie, Narkon, samozwańczy fanatyk opery, powiedział o długim zamknięciu.

Kiedy w operze buzuje oczekiwanie na przedsezonowe emocje, wciąż są posiniaczone uczucia po bitwach robotniczych, ale jest też wyczuwalna ulga, że ​​w końcu znów jesteśmy w budynku i znów pracujemy po tylu miesiącach kontroli bezrobocia i niepewności.

Nie zdajesz sobie sprawy, jak bardzo szanujesz tę pracę, dopóki jej nie masz, powiedział Phillip D. Smith, pracownik sceniczny, który pracuje w Met od ponad 20 lat, gdy zdzierał zniszczony aksamit z poduszki siedzenia.

Ale życie za kulisami wciąż jest dalekie od normalności, ponieważ urzędnicy firmy uważnie obserwują wariant delta i kroki, które muszą podjąć, aby zapewnić firmie i publiczności bezpieczeństwo.

Nakaz szczepień firmy jest tak surowy, że nieszczepiony pracownik telekomunikacyjny, który przybył do pracy, został odrzucony. Specjalna strefa wejściowa dla patronów została zamieniona w centrum testowe, w którym uczestnicy prób muszą dwa razy w tygodniu poddawać się badaniom na pobranie śliny. Aby oddalić publiczność od wykonawców, pierwsze dwa rzędy siedzeń w audytorium zostaną zablokowane do końca roku.

Z jednej strony wskaźnik infekcji jest przerażający i frustrujący, powiedział Peter Gelb, dyrektor generalny Met. Ale to tak ekscytujące, że widzę możliwość w zasięgu faktycznych występów otwierających.

Trochę goryczy utrzymuje się z powodu sporów pracowniczych, które zostały rozwiązane, gdy trzy największe związki zawodowe zgodziły się na nowe kontrakty, które skromnie obniżyły ich płace, oszczędzając pieniądze firmy poprzez przeniesienie niektórych pracowników do innego planu opieki zdrowotnej i zmniejszając liczbę gwarantowanych pełnoetatowych członkowie orkiestry i chóru.

W dziale rekwizytów, gdzie artyści sceniczni pracowali nad stworzeniem kolby kukurydzy i kawałka masła na obiad z okazji Święta Dziękczynienia w nadchodzącej produkcji Fire, artysta Ryan Hixenbaugh ubolewał, że część prac została ukończona w Kalifornii. gdzie zarząd Met zlecił pracę na zewnątrz po zablokowaniu pracowników scenicznych w grudniu w walce o cięcia płac.

„Mieliśmy możliwość stworzenia wszystkich scenerii do wszystkich tych oper tutaj”, powiedział Hixenbaugh.

Według komitetu orkiestry, który negocjuje kwestie pracownicze w imieniu muzyków, podczas pandemii 11 z 96 jej stałych członków na pełny etat przeszło na emeryturę lub odeszło z pracy. Kilku doświadczonych pomocników scenicznych również odeszło na emeryturę.

Aby bezproblemowo wznowić działalność, pracownicy Met wciąż mają do rozegrania wiele bitew.

Próba chóru śpiewana przez maski w Metropolitan Opera House w Nowym Jorku. (Krista Schlueter/The New York Times)

Wszystko, od tkanin na kostiumy, przez maszyny do oświetlenia scenicznego, po podstawowe materiały, takie jak sklejka i stal, okazuje się trudne do zdobycia z powodu pandemicznych problemów z łańcuchem dostaw. A rezerwowanie międzynarodowych wykonawców, na których opiera się opera, stało się bałaganem nieprzewidywalnej biurokracji, między problemami wizowymi a ograniczeniami podróży związanymi z wirusami.

Jednym z nielicznych przypadków, w których wykonawcy mogą zdjąć maski w dzisiejszych czasach, jest to, że są one dopasowywane w sklepie z kostiumami, aby zrobić zdjęcia, aby pomóc projektantom w uchwyceniu efektu każdego kostiumu.

Jeśli jest jakieś niewypowiedziane uczucie, normalnie byłbym w stanie zobaczyć to na twarzy wykonawcy, ale nie mam do niego dostępu, powiedział Paul Tazewell, projektant kostiumów dla Fire, zdobywca nagrody Tony.

Ale 27 września – jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem – znikną maski, podniosą się sputnikowe żyrandole, podniesie się kurtyna i na scenę powróci opera.

Artykuł pierwotnie ukazał się w The New York Times.

Aby uzyskać więcej informacji o stylu życia, śledź nas na Instagram | Świergot | Facebook i nie przegap najnowszych aktualizacji!