Popularne Wiadomości
Sprawy umysłu: Niech ten Dzień Niepodległości zaznaczy nasze dążenie do wolności
Szczerze mówiąc, czuję, że nasza walka o wolność trwa. Teraz, jeśli niepokoi Cię mój czas, kiedy o tym wspominam w przeddzień Dnia Niepodległości, chciałbym powiedzieć, że uważam, że może to być najlepszy moment, aby zwrócić uwagę na nasze rozumienie wolności
Posiadanie odwagi, by zaakceptować błąd, chęć uczenia się, przyjmowanie rozwoju z pokorą to wolność. (Źródło: Getty Images/Thinkstock) Wolność oznacza stan nie bycia uwięzionym lub zniewolonym. To jest coś, o co kraj walczył, z krwią i potem, przetrwaniem buntów i masakr – skupiony i zdeterminowany umysł, ciało i dusza, żądając naszej wolności z powrotem od Brytyjczyków 74 lata temu. Przeciętny wyzwolony Hindus nie może sobie wyobrazić, że może istnieć więcej niż jeden rodzaj niewolnictwa.
Wolność jest prawem podstawowym, warunkiem sine qua non wolności i godności”.
Szczerze mówiąc, czuję naszą walkę o wolność trwa. Teraz, jeśli niepokoi Cię mój czas, kiedy o tym wspominam w przeddzień Dnia Niepodległości, chciałbym powiedzieć, że uważam, że może to być najlepszy moment, aby zwrócić uwagę na nasze rozumienie wolności.
Podczas gdy wstajemy, by pozdrowić nasz trójkolorowy i pochylić głowy, by uhonorować tych, którzy poświęcili się, by uwolnić kraj, i śpiewając nasz hymn narodowy z dumą w naszych piersiach i wilgocią w naszych oczach, nadszedł czas, aby spojrzeć w głąb siebie i rozpoznać naszą nieustanną niewolę. To, na co pozwalamy w naszych systemach wierzeń i postawach.
Od XIX wieku prasa w Indiach była głównym narzędziem prowadzenia edukacji, szerzenia ideologii nacjonalistycznych i patriotyzmu, propagandy politycznej i reform społecznych w celu wzbudzenia, mobilizacji i konsolidacji zainteresowania i opinii publicznej. Ten Dzień Niepodległości , pragnę, abyśmy dążyli do wolności, od stworzonych przez siebie, błędnie utrwalanych, postrzeganych nieprawdy o życiu, miłości i społeczeństwie. Być może odpowiedzialność za tę rewolucję również spadnie na media, aby stać się rzecznikiem reformy kulturowej, która ma swój początek w naszym sposobie myślenia.
Czas zastanowić się, jak bardzo rozumiemy niezależność. (Zdjęcie: PTI) Wolność od potrzeby zadowolenia
Trzy filary prawdziwej wolności to niezależna wola, intencja i podejmowanie decyzji. Wszyscy są wolni i nieobrzezani z powodu wahania spowodowanego potrzebą ułagodzenia innej siły, agencji lub osoby. Były one zastępowane i zagrożone raz za razem w celu uznania, aprobaty i włączenia – głodu, który prawie nie zostaje zaspokojony. Dopóki zaspokojenie naszego głodu leży w czyichś rękach, słowach lub czynach, nie mamy wolności.
Psychologowie badają potrzebę zadowolenia w kilku technikach projekcyjnych i interpretują to jako leżący u podłoża niepokój lub brak niezależnego myślenia i przetrwania. Dopóki nadal działamy w taki sposób, aby zadowolić innych, przyjmując akceptację innych jako niezbędną dla naszego poczucia siebie, czyniąc innych potężnymi dzięki naszemu subiektywnemu postrzeganiu mocy, nie możemy nazywać siebie wolnymi. Ta walka o wolność będzie trwała, dopóki zarówno dawcy, jak i biorcy nie zaprzestaną tej wzajemnie pocieszającej gry psa i kości, szanując głos wolnej woli, wysiłku i niezgody, czy nam to odpowiada, czy nie.
Wolność od potrzeby posiadania racji
Bez względu na to, ile razy uczeni, wielcy myśliciele i autorzy wykrzykują, deklarują i udowadniają, że nie ma „doskonałości”, nie możemy pozbyć się tego pasożyta doskonałości, który żywi się naszą niepewnością, narastając i mutując, gdy mówimy. Ci, którzy żyją z ciężkimi, ciemnymi i upartymi, muszą mieć rację, cierpieć i powodować wiele tego samego w swoim środowisku.
Po kilku minutach zebrania historii możemy stwierdzić, kiedy dana osoba funkcjonuje z tą potrzebą. Desperacja, strach i podatna na zranienie sztywność wynikają z rozwiania wszelkich fasad zaufania, euforii, bezpieczeństwa i odwagi. To naprawdę mnie martwi, ponieważ widziałem wysoki wskaźnik zgodności chorób psychosomatycznych, depresji, gniewu, lęk i frustrację, nie tylko związaną z osobowością „potrzeby bycia słuszną”, ale także z przygnębionymi partnerami i relacjami rodzinnymi, które często, jak na ironię, niestety idą strasznie źle. Długie lata niekończących się konfliktów, uległości lub łagodzenia mogą być równie stresujące, jak niepewność, że okaże się, że ktoś się myli, jest niesłyszany lub niezauważony.
Posiadanie odwagi, by zaakceptować błąd, chęć uczenia się, przyjmowanie rozwoju z pokorą to wolność. Nelson Mandela powiedział: „Odwaga nie jest brakiem strachu, ale triumfem nad nim i tym triumfem przezwyciężenia strachu przed popełnieniem błędu, popełnienia błędów i bycia podatnym na zranienie — że nie muszę mieć racji, aby istnieć, że słuszność jest mirażem wymijającym, nad którym się wyczerpuję — jest wyzwoleniem z niewoli przez całe życie do poznawczego wypaczenia, że zawsze ma się rację.
Wolność od potrzeby kontrolowania
małe różowe kwiaty na długich łodygach
Nasze pierwsze spotkanie z tą gratyfikacją ma miejsce w ciągu kilku godzin od przybycia na ten świat. Może dlatego trudno jest odpuścić.
Kiedy płaczemy jako niemowlęta, jesteśmy opiekowani. To nasz pierwszy lizus w siłę i satysfakcję z poczucia kontroli nad naszym otoczeniem. Kontrola daje nam poczucie istnienia i sensu. Wierzymy, że jesteśmy dobrzy i mamy wartość, kiedy możemy sprawować kontrolę, aby wywołać coś potężnego, kiedy kontrolujemy kogoś innego.
Wyznaczamy sobie cel, działamy w jego kierunku i jeśli osiągniemy pożądany rezultat, zaczynamy zakładać, że sami kontrolujemy wynik. A to wzmacnia naszą teorię kontroli. Ta iluzja zniewala nas dalej w przekonanie, że możemy kontrolować czynniki zewnętrzne, czyli inne, przyszłość i wyniki.
Jakie jest twoje wyobrażenie o wolności? (Ekspresowe zdjęcie: Narendra Vaskar) Ryzykując, że jesteś zarozumiały, mówię, że jesteś w tym dobrze zorientowany. Wszyscy staramy się kontrolować większość, jeśli nie każdy aspekt naszego życia. Żyjąc w ten sposób ze strachem przed utratą kontroli.
Nasze wykresy kariery, wrażenia naszego szefa o nas, słowa i zachowanie naszego współmałżonka, przyszłość naszych dzieci, nasze relacje — chcemy nawet kontrolować prędkość i kierunek jazdy nieznajomego na następnym pasie. Te myśli dręczą nas przez cały dzień, szepcząc, jeśli nie pójdzie tak, jak tego chcę. Kontrolowanie naszego środowiska i zapewnianie „naszych interesów” to wytrwałe poszukiwanie, w którym się znajdujemy. Przyszłość i inni nigdy nie będą przez nas kontrolowani. Zatem ta zależność od „kontroli” nie tylko prowadzi do strachu, ale także powoduje gniew, problemy w związku, rozczarowanie, przygnębienie, depresja . Lista jest długa.
To jest niewolnictwo, które uważam za odpowiedzialne za kilka psychopatologii.
Można argumentować, że wszystko to może wspomagać kompetencje, determinację i motywację. Dzieje się tak, gdy są one skoncentrowane do wewnątrz, a nie narzucone zewnętrznie. Może nadszedł czas na Satyagraha 2.0, satja co oznacza 'prawdę' i agraha co oznacza „mocny wniosek”; gdzie czujemy się komfortowo będąc sobą i nie jesteśmy zależni od pochwał, kiedy możemy próbować uczyć się zamiast opowiadać o tym, co myślimy, że wiemy, i sprawować lepszą kontrolę nad własnymi myślami i działaniami, ukierunkowanymi na samoświadomość i rozwój. Nasza ucząca się i ewoluująca jaźń jest ostateczną „satyą” i tylko wtedy, gdy w pełni przez nas zaakceptowana, może nastąpić chwalebna „chwała” motywacji i sukcesu. Jeśli te potrzeby są skierowane na zewnątrz, to według wszelkich standardów jest to niewolnictwo.
(Autor jest psychologiem i psychoterapeutą mieszkającym w Bombaju)