Porządek intelektualny w chaotycznym świecie

Czytanie filozofii, historii i przemocy w 2017 roku

To był wielki rok dla książek o Rosji i pouczające było powracanie do tego tematu po latach.

Oto krótkie, wybiórcze, dziwaczne i osobiste spojrzenie na niektóre z ciekawszych książek z 2017 roku. Na początek, Minds Without Fear: Philosophy in the Indian Renaissance (OUP) Nalini Bhushan i Jay Garfield jest niezwykle interesującą książką dotyczącą intelektualistów. tożsamość filozofii w kolonialnych Indiach. Mimo wszystkich swoich niepokojów intelektualiści tego okresu wydają się o wiele bardziej pewni siebie i kreatywni niż pokolenie postkolonialne, a rozwikłanie tego paradoksu może również dać wskazówkę, co dolega indyjskiemu życiu intelektualnemu.

To był rok odkrywania nowych przekładów naszych licznych Ramajan. Poetyckie kadencje są trudne do uchwycenia, ale były trzy heroiczne próby. Dwutomowe tłumaczenie Ramajany (Pingwin) autorstwa Bibeka Debroya przekonałoby Cię, że jego prawdziwy talent marnuje się w Niti Ayog. Interpretacja Uttara Kanda autorstwa Arshia Sattar — Uttara: The Book of Answers (Pingwin) — dobrze się czyta, przypominając, że moc Ramajany często tkwi w pytaniach, a nie w odpowiedziach. Pierwsze dwa tomy przekładu Philipa Lutgendorfa Ramcharitramanas Tulsidasa (Harvard University Press) w Murthy Classical Series dostarczają nam pierwszego naukowego przekładu na język angielski od tego pokolenia. Ale tłumaczenie uświadamia, jak duży efekt Tulsi jest w słyszalnej recytacji; ma być śpiewana, a nie czytana. Więc niech Chhannulal Mishra gra w tle, gdy czytasz tekst.

Ale jeśli chcesz uciec od ideału do rzeczywistości, Upinder Singh’s Political Violence in Ancient India (Harvard University Press) to naukowy tour de force obejmujący zaniedbany temat w historii Indii. Przemoc polityczna, choć bardzo innego rodzaju, jest stałym tematem jedynego tematu, na który w 2017 roku było mnóstwo książek: stulecia rewolucji bolszewickiej.

To był wielki rok dla książek o Rosji i pouczające było powracanie do tego tematu po latach. Uznany powieściopisarz China Mieville Październik: Historia rewolucji rosyjskiej (Verso) miał porywającą moc narracyjną, jeśli nie najlepszą ocenę polityczną. The House of Government Jurija Slezkine'a (Princeton University Press) to ogromne, przewracające strony, niemal powieściowe spojrzenie na Rewolucję widzianą przez życie jednego z moskiewskich apartamentowców. Maluje żywy obraz tego, jak czuje się żywy mesjanistyczny utopizm, nawet jeśli nie jest to cała historia rewolucji.

Ale najpotężniejszą książką był drugi tom biografii Stephena Kotkina, Stalin: Czekając na Hitlera (Pingwin). Skrupulatność badań, zmysł osądu, głęboka wnikliwość historyczna i psychologiczne wyrafinowanie, jakie stosuje w swoim portrecie Stalina sprowadzającego Rosję na ścieżkę zła, czynią z niej jedną z największych biografii politycznych wszechczasów. Jeśli chcesz zakończyć swoje rosyjskie stulecie, możesz dodać pouczającego, ale chłodnego Gorbaczowa Williama Taubmana (Simon i Schuster), który sprawił, że zarówno historia Rosji, jak i Gorbaczow wydają się mniej interesujące, oraz Przyszłość to historia Mashy Gessen (Granta), krzepiące, jeśli nieco deterministyczny, przyjmijcie totalitarną spuściznę sowieckiej historii i tego enigmatycznego bohatera, który władczo kroczy dziś po światowej scenie: Władimira Putina.

błąd, który wygląda jak biedronka, ale jest czarny

W bardziej akademickich kwestiach zaskakującą lekturą był założyciel nowoczesnej ekonomii Rogera Backhouse'a: Paul Samuelson (Tom I: Stawanie się Samuelsonem, 1915-1948). To nic innego jak intelektualna historia tworzenia nowoczesnej ekonomii. A w erze, w której szerzy się sceptycyzm wobec ekonomii jako dyscypliny, otrzeźwiający był widok wielkich intelektów na szczycie swojej gry, próbujących wyrwać odrobinę intelektualnego porządku z chaotycznego świata. Rygorystyczne empiryczne analizy problemów politycznych można znaleźć w nowej, ekscytującej serii wydawanej przez Ashutosha Varshneya dla OUP. W tym roku w serii ukazały się dwa tomy: Sprawiedliwość społeczna poprzez włączenie społeczne Franceski Jansenius: The Consequences of Electoral Quotas in India oraz Why Representation Matters, The Meaning of Ethnic Quotas in Rural India Simona Chaurcharda. Te książki, jak i cała seria, wypełniają ogromną próżnię w naukach społecznych Indii. Rzeka życia, rzeka śmierci (OUP) Victora Malleta była przypomnieniem wielu niepowodzeń, które sprawiły, że cała ekologia, a wraz z nią cywilizacja, stała się niepewna.

„An Ant Amongst Elephants” Sujathy Gidli (Farrar, Strauss i Giroux) jest słusznie chwalony za palącą bezpośredniość wobec kasty. Ale książka jest czytana wąsko jako książka o doświadczeniu Dalitów. Jest o wiele szerzej zainteresowana, zwłaszcza kulturą i sprzecznościami lewicowo-rewolucyjnej polityki w Andhrze, widzianymi przez życie KG Satyamurthy, wuja autora. Jest również dobry na wyobcowanie indyjskiego życia studenckiego. W literaturze kontrowersyjne i kontrowersyjne Królestwo Emmanuela Carrere to nie tylko spojrzenie na wiarę i fanatyzm, ale także na sposób, w jaki chrześcijaństwo zostało napisane. Go, Went, Gone autorstwa Jenny Erpenbeck to skuteczna medytacja na temat współczesnego problemu wysiedlenia.

Wreszcie, pod koniec roku, pojawił się The Dawn Watch (Pingwin) Mayi Jasanoff. Jest to erudyta, lekko prowadzona medytacja z Josephem Conradem. Jest pięknie napisany, z godną pozazdroszczenia finezją. Ale zastanawiasz się – czym jest ten niepokój, który prowadził Conrada po całym świecie, a następnie skłonił autora do podążania jego śladem? Być może ten niepokój leży u podstaw autorstwa i czytelnictwa, a także jest duszą przygody.