Międzynarodowy Festiwal Teatralny IAPAR: Sztuka to rzecz

Szereg obaw, od kobietobójstwa po samotność, pojawia się w sztukach składających się na Międzynarodowy Festiwal Teatralny IAPAR 2019

Scena z Bali

Niektórzy artyści ożywają dopiero po śmierci. Na przykład Niko Pirosmani z Gruzji dużo malował, ale podobno ludzie kupowali od niego tylko banery reklamowe. Po jego śmierci w piwnicy w Tbilsi w 1918 roku Pirosmani zaczął zyskiwać sławę. Teraz jednoaktowy spektakl lalkowy zatytułowany Pirosmani rozwikła historię mistrza. W kochającym mit Tbilisi nikt nie może powiedzieć: „Wiem o Niko Pirosmani”. Informacje o nim zebrano dopiero po jego śmierci. Kiedy Gruzini mówią o Pirosmanim, zaczynamy od „Według legendy…” – mówi w oficjalnym oświadczeniu reżyserka Elene Matshkhonashvili.

Pirosmani zostanie wystawione w ramach Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego IAPAR 2019, festiwalu w Pune, który celebruje scenę i wszystko, co się wokół niej dzieje, poprzez kursy mistrzowskie, warsztaty i występy na platformach. To już czwarta edycja wydarzenia. Sercem festiwalu jest idea ułatwiania wymiany międzykulturowej, budowania relacji z różnymi grupami artystów i przybliżania indyjskiej publiczności oryginalnego teatru z całego świata – mówi Vidyanidhee Varanase aka Prasad, absolwentka Narodowej Szkoły Dramatycznej w Delhi. i dyrektor festiwalu. Spektakle wywodzą się z różnych geografii i gatunków, ale łączy je wątek indywidualnej walki z zapomnieniem.

Na przykład ze Stanów Zjednoczonych Teatro Travieso lub Troublemaker Theatre przywiozły spektakl Kobiety z Ciudad Juarez, którego bohaterkami są setki kobiet, które znikają lub są zabijane, gwałcone lub torturowane w przygranicznym meksykańskim mieście o nazwie Ciudad Juarez. 1990. Spektakl wykorzystuje scenę jako arenę do badania, refleksji i rozmowy o zabójstwie kobiet. Kobiety z Ciudad Juarez, wyreżyserowane przez Jimmy'ego A Noriegę i napisane przez Cristinę Michaus, zdobyły nagrodę za uczynienie teatru ważnym katalizatorem zmian społeczno-politycznych w Kennedy Center w Waszyngtonie. Potężne dzieło przedstawia wiele perspektyw — od matek po córki, pracowników fabryk i prostytutek — gdy cztery performerki wcielają się w role ofiar, ich rodzin i funkcjonariuszy śledczych.

Jednym z powodów, dla których organizujemy ten festiwal, jest umożliwienie młodym praktykom teatralnym z miasta interakcji z rówieśnikami z całego świata, mówi Prasad, dodając, że festiwal jest oficjalnym wydarzeniem Indyjskiego Centrum Międzynarodowego Instytutu Teatralnego, a także uznanym przez Unesco-Unitwin Network for Higher Education in Performing Arts.

Kolejna zagraniczna produkcja opowiada o kobiecie, która ma do czynienia ze świadomością odpowiedzialności każdej jednostki za przyszłość tej planety. Miss Mertens Refuses to Grow Bigger przedstawia ją jako człowieka wielu możliwości, którego walka o środowisko popycha ją przez różne role i postawy, kwestionując i badając pozycje w społeczeństwie.

Festiwal rozpoczął się 7 listopada od przedstawienia Nirupan z Pune, firmy RangPandhari, sztuki, która zwraca uwagę na zło społeczne. Akcja rozgrywa się w wiosce Maharashtra i kręci się wokół sytuacji, które mają miejsce w sanktuarium bóstwa Vitthala. W piątek grupa Unicorn Actors Studio z siedzibą w Delhi przedstawiła Roop Aroop o walce między utalentowanym aktorem męskim a aspirującą performerką. W niedzielę odbędzie się spektakl Bali, który jest znaczący, ponieważ jest pierwszą produkcją Adishakti Laboratory for Theatre Arts and Research z Puducherry po śmierci jej założyciela, Veenapani Chawli w 2014 roku. Reżyseria: Nimmy Raphel. wokół zabójstwa małpiego króla Bali i jest mediacją sprawiedliwości, etyki i moralności. Co najważniejsze, sztuka pokazuje, jak Sugreeva była stale poddawana przemocy w domu. Kiedy nie ma miejsca na dialog, co robisz jako jednostka? Zemścisz się, powiedział Raphel po tym, jak sztuka została wystawiona w ramach Bharat rang Mahotsav, festiwalu teatralnego NSD w Delhi na początku tego roku.

Festiwal odbędzie się w Centrum Kultury Kala Chhaya i Jyotsana Bhole Sabhgruha do 12 listopada.