Jak się rozpraszamy i jak tego unikamy

W filmie zatytułowanym „Lekkie życie w rozproszonym świecie” wpływowa osoba, Sadia, opowiada o tym, jak być świadomym tego, kiedy i jak się rozpraszamy.

„To, co chcemy spróbować, to uświadomienie sobie, kiedy i jak rozpraszamy”. (Źródło: Getty/Thinkstock)

Weźmy tę filiżankę wody… waga kubka tak naprawdę nie ma większego znaczenia, ponieważ to, jak ciężki będzie dla mnie, zależy od tego, jak długo go trzymam, wyjaśnia Sadia Badiei, która ma kanał na YouTube o nazwie Odbierz limonkę s. I tak samo można powiedzieć o wszelkich trudnościach, obawach i zmartwieniach, jakich doświadczamy w życiu. Podobnie jak filiżanka, jeśli przez chwilę zatrzymamy się na tych myślach i uczuciach, może nie zrobić zbyt wiele. Ale jeśli będziesz się ich trzymać jeszcze dłużej, mogą zacząć nas obciążać i przytłaczać. Dlatego musimy pamiętać, aby odstawić filiżankę, mówi.

W filmie zatytułowanym „ Lekko żyjąc w rozproszonym świecie Sadia, influencerka stylu życia, opowiada o tym, jak być świadomym tego, kiedy i jak odwracamy uwagę od odłożenia kubka. Poprzez nauki z książki Pemy Chödrona mówi, że to trzej panowie materializmu sprawiają, że tak łatwo jest się rozpraszać. Tak więc pierwszym władcą materializmu jest władca formy i właśnie tutaj mamy tendencję do przywiązywania się do jakiejś fizycznej rzeczy, która jest na zewnątrz nas, aby odwrócić uwagę od tego, co naprawdę dzieje się wewnątrz, mówi. Drugim władcą materiałów jest władca mowy. Chociaż nie ma nic złego w wierze w siebie, to właśnie wtedy, gdy szukamy schronienia we władcy mowy, mamy tendencję do tworzenia tego poczucia tego poczucia siebie i innych, mówi Sadia, dodając: więc możemy nie zająć się pewnymi niepewnościami, które odczuwamy: zazdrość, może złość lub frustracja z powodu nas samych, tej drugiej osoby lub innych grup. Ponieważ zamiast odbijać się do wewnątrz, mamy tendencję do projekcji na zewnątrz. Wreszcie, mówi: Trzeci władca materializmu jest władcą umysłu i ten jeden rodzaj pojawia się za każdym razem, gdy próbujemy osiągnąć podwyższony stan umysłu, aby przezwyciężyć niepokój życia.

Nie sądzę, że jest to coś, co opanowujemy w jakimś konkretnym momencie. Myślę, że to praktyka na całe życie. Ale to, co chcemy spróbować, to uświadomić sobie, kiedy i jak rozpraszamy, mówi. Jak naprawdę to robimy, to uczymy się pozostawać i siedzieć z tymi uczuciami i emocjami, jakkolwiek może się to wydawać trudne. A kiedy siedzimy z tymi uczuciami, mamy możliwość zmniejszenia tego, ile na nas ciąży i robimy to, szukając środka.