W sercu ciemności

Wyprzedaż jest książką naszych czasów, która stała się bardziej aktualna przez nasilające się okrucieństwa policji wobec czarnoskórych Amerykanów i gorzkie przygotowania do wyborów prezydenckich w USA w przyszłym miesiącu.

Paul Beatty (na górze); okładka książki The Sellout

Pierwsza linijka powieści Paula Beatty’ego, nagrodzonej Man Booker Prize 2016, The Sellout (Pan Macmillan, 399), brzmi następująco: Może trudno w to uwierzyć, ponieważ pochodzi od czarnego mężczyzny, ale nigdy niczego nie ukradłem. Nadaje ton temu, co ma nadejść – zgryźliwe spojrzenie z przymrużeniem oka na stosunki rasowe w Ameryce – tylko, że Beatty nie trenuje broni z jednej strony. Książka nie oszczędza ani zarozumiałej supremacji białej kultury (byłem „różnorodnością”, którą szkoła tak głośno trąbiła w swojej błyszczącej literaturze…), ani błędów Czarnej Ameryki (nie przyznają się do tego, ale każdy czarnoskóry myśli, że są lepiej niż każda inna czarna osoba).

Zobacz, co jeszcze robi wiadomości

The Sellout zdobył 54-letniego Beatty'ego, Man Booker Prize w 2016 roku, pierwszego Amerykanina, który to zrobił od czasu ustanowienia nagrody w 1969 roku. Booker, który wcześniej był dostępny tylko dla pisarzy Wspólnoty Brytyjskiej, Irlandii i Zimbabwe, otworzył swoje podwoje dla wszystkich pisarzy piszących po angielsku w 2013 roku. Wygrała bardziej popularne pozycje na krótkiej liście, w tym All That Man Is Davida Szalaya, Do Not Say We Have Nothing Madeleine Thien i Gorące mleko Deborah Levy. Historyk Amanda Foreman, przewodnicząca jurorów w tym roku zatytułowany The Sellout, powieść na nasze czasy. Współczesna satyra niestrudzenie pomysłowa, jej humor skrywa radykalną powagę. Paul Beatty z zapałem zabija święte krowy iz dowcipem, werwą i warknięciem celuje w rasowe i polityczne tabu.

Rzeczywiście, The Sellout jest książką naszych czasów, która stała się bardziej aktualna przez nasilające się okrucieństwa policji wobec czarnoskórych Amerykanów i gorzkie przygotowania do wyborów prezydenckich w USA w przyszłym miesiącu. To nie sprawia, że ​​czytanie Beatty'ego jest łatwe, czy nawet mainstreamowe, w sposób, w jaki Toni Morrison stał się w ostatnich latach; lub biały pisarz, taki jak Jonathan Franzen. Prace Beatty'ego wymagają od jego czytelników pewnego przygotowania — świadomości historii i współczesnej polityki, możliwości zrozumienia jego licznych aluzji literackich (na przykład przedmieście Los Angeles, gdzie mieszka Bonbon, nazywa się Dickens) i samooceny, że trzeba śmiać się z siebie.

grzyb na glebie roślin doniczkowych

Beatty, którego literackie inspiracje to m.in. Gertrude Stein, Toni Morrison, Joseph Conrad, Yasunari Kawabata, Kurt Vonnegut, Zora Neale Hurston, Jean Toomer, Philip Roth, Joni Mitchell, Elena Poniatowska, WG Sebald i Richard Pryor, nie stroni od fabuły, ale są długie dygresje, które mogą zepchnąć czytelnika z kursu. W The Sellout jego afroamerykański bohater, Bonbon, próbuje przywrócić niewolnictwo i segregację na przedmieściach Los Angeles – ale to tylko jedna z wielu akcji wywrotowych, które występują w książce. Beatty wyraźnie mówi, że nie pisze do szablonu i nie maluje powieści szerokim pędzlem satyry czy komedii. W wywiadzie dla Indyjski Ekspres W zeszłym tygodniu, powiedział, żartowałem, że pisałem dla ludzi, którzy nie czytają. Niektóre dowcipy są prawdziwe, jeden był kłamstwem, ale mogę mieć tylko nadzieję, że jest wystarczająco dużo dziwaków, którzy doceniają to, co robię. Mamy poczucie tego, czym powinna być książka, a zwłaszcza czym ma być czarna księga, a pod wieloma względami moja praca taka nie jest. Ale kto wie, czy tak pozostanie.