Tajemnice rodzinne

Debiutancka powieść Mukherjee, Dark Circles, bada ludzką słabość — niezdolność żywych do rozliczania zmarłych z ich błędów i błędów.

Ciemne koła, Udayan Mukherjee

W artykule do tej publikacji (IE, 27 sierpnia), Udayan Mukherjee, pisząc o tym, jak społeczeństwo przemilcza niesmaczne prawdy o zmarłych, cytuje Freuda: Ta troska o zmarłych, której tak naprawdę już nie potrzebuje, jest dla nas ważniejsza niż prawda; ważniejsze niż troska o żyjących.

Debiutancka powieść Mukherjee, Ciemne koła , bada również tę ludzką słabość — niezdolność żywych do rozliczania zmarłych z ich błędów i błędów. Jak na ironię, w Ciemne koła , to jedna z głównych bohaterek zapewnia, że ​​po śmierci prawda o jej życiu — z wszystkimi jej etycznymi skazami — zostanie poważnie rozważona. Jej troska o żywych ma większe znaczenie niż pozorny szacunek dla własnej przeszłości.

Powieść śledzi burzliwe życie dwóch braci, Ronojoya i Sujoy, oraz sekret, który ich matka Mala pozostawia im w liście, który grozi zniszczeniem samej tkanki ich życia. Mala umiera samotnie w aśramie i zostawia swoje dzieci w internacie. To po jej mężu Subirze wiesza się w swoim domu. W opowieści pojawia się również Apu, szwagier Mali. Ciemne koła jest wrażliwym studium udręki głównych bohaterów i tego, jak — z założenia i przeznaczenia — Ronojoy i Sujoy zostają wciągnięci w oko burzy, która nigdy nie była ich z powodu pogody. To, jak sobie radzą, kształtuje ogólny łuk historii.

Istnieje kilka boleśnie oklepanych tropów. Na przykład Sujoy jest twoim MBA z branży ogrodowej, która jest zuchwała i pociąga ją Anu, odpowiedzialna za PR w banku, w którym pracuje, bo gdzie indziej pracowałaby atrakcyjna kobieta? Trochę się nią męczy, bo przybrała na wadze. Środowisko książki poprowadzi czytelnika przez posiadłości w Maharani Bagh, Kolonię Przyjaciół, Enklawę Safdarjung i kluczowy dla opowieści dom rodzinny w Mukteshwar.

Mukherjee oferuje czytelnikom niemal zbyt intymny, jak na wygodę, widok rodziny, która ucierpiała z powodu swoich moralnych wykroczeń. Ale to również kwestionuje nasze postrzeganie tego, co stanowi takie wykroczenia. Popycha nas do spojrzenia poza binarność miłości i pożądania, przypominając nam, że moralny kompas, który trzymamy tak blisko naszych serc, najczęściej ogranicza. Nie może wskazać właściwego kierunku, ponieważ założenie, że istnieje jakakolwiek właściwa ścieżka, jest od początku błędne.