Popularne Wiadomości
Dziennik diety: uporczywy poobiedniowy letarg
Jak sama nazwa wskazuje „postprandial” odnosi się do posiłku, a „senność” do silnego pragnienia snu.
Chociaż senność może nie ograniczać się do połowy dnia, badania pokazują, że występuje ona głównie po obiedzie. (Źródło: obrazy Thinkstock) Siedzisz przy biurku w pracy i starasz się skoncentrować po obiedzie? Nie jesteś sam; zdarza się to najlepszym z nas. Witaj w „śpiączce pokarmowej”, tym powszechnym sennym, ospałym odczuciu po posiłku, który jest również określany jako „śpiączka węglowodanowa” lub „senność poposiłkowa”.
Jak sama nazwa wskazuje „postprandial” odnosi się do posiłku, a „senność” do silnego pragnienia snu. Może mu towarzyszyć skrajna pełność, wzdęcia, zamglenie psychiczne, trudności w koncentracji i zmniejszona koncentracja uwagi.
Chociaż senność ta może nie ograniczać się do połowy dnia, badania wskazują, że występuje ona głównie po obiedzie. Badanie opublikowane w Journal of Applied Physiology, opublikowane w 1998 r., wykazało, że nasilenie senności poposiłkowej jest największe po posiłkach spożywanych między 11 a 14 po południu.
Co powoduje śpiączkę pokarmową? Jedzenie nie powinno powodować zmęczenia; w rzeczywistości powinno być odwrotnie, to znaczy powinniśmy czuć się pobudzeni. Uważa się, że zwiększona senność jest spowodowana zmianami hormonalnymi i neurochemicznymi związanymi zarówno z ilością, jak i rodzajem jedzenia. Kluczem jest oczywiście to, ile jemy i co jemy.
Niektóre pokarmy poprawiają poziom energii, podczas gdy inne mogą go utrudniać. Przejadanie się powoduje uczucie zamglenia i ospałość. Śpiączka pokarmowa jest często wywoływana przez obfite posiłki oraz posiłki bogate w węglowodany i tłuszcze. Im większy posiłek, tym łatwiej zapaść w śpiączkę pokarmową.
Pokarmy o wysokiej zawartości węglowodanów i wysokim indeksie glikemicznym, takie jak ryż, chleb, ciasta, ciasteczka, słodycze, desery, soki owocowe, mogą powodować wahania poziomu cukru we krwi. Pokarmy o wysokim indeksie glikemicznym szybko rozkładają się na glukozę, najprostszą formę cukru w naszym organizmie, powodując skok poziomu cukru we krwi. Następnie następuje gwałtowny wzrost poziomu insuliny (hormonu wydzielanego przez trzustkę), aby równie szybko obniżyć poziom cukru we krwi. Szybki wzrost insuliny powoduje również, że nasz mózg wytwarza neuroprzekaźnik, taki jak serotonina i melatonina, które powodują senność i senność.
Śpiączka pokarmowa może również wystąpić niezależnie od składu posiłku, jeśli jest duża. Reakcja na większą objętość przewodu pokarmowego wywołuje reakcję układu nerwowego na senność. Senności spowodowanej „śpiączką pokarmową” nie należy mylić z sennością w ciągu dnia, jak w przypadku „bezdechu sennego”.
Walcz z mgłą
# Jedz małe, częste posiłki dla stałego przepływu energii i poprawy metabolizmu cukru we krwi. Ćwicz kontrolę porcji i unikaj spożywania dużych posiłków.
# Wybierz odpowiedni rodzaj węglowodanów, białka i dobrych tłuszczów w odpowiednich proporcjach. Dobre tłuszcze, białko i błonnik są ważne, ponieważ opóźniają opróżnianie żołądka do jelit, gdzie zachodzi wchłanianie składników odżywczych. Pomogą one zmniejszyć i spowolnić reakcję insulinową oraz utrzymać czujność i aktywność. Preferuj produkty pełnoziarniste i mieszane ziarna oraz ogranicz spożycie cukru, słodyczy, wypieków, herbatników i słodzonych napojów.
# Połącz żywność o niskim indeksie glikemicznym z żywnością o wysokim indeksie glikemicznym. Przykład: Połącz rośliny strączkowe ze zbożami.
# Staraj się wypełnić większość pół talerza warzywami. Upewnij się, że 50% spożywanych warzyw jest surowych (sałatka).
# Po posiłku wybierz się na krótki spacer lub spacer, aby poprawić reakcję insulinową na posiłek.