Dla tancerki Uma Sharma kathak dotyczy Pana Kryszny

Mimo wielu zmian w prezentacji tańca Kathak, Sharma wierzy, że odniosła sukces w tworzeniu własnego gatunku w formie tańca i nie czuje potrzeby wprowadzania większych zmian.

Dzisiejsza młodzież nie jest świadoma historii związanych z mitologią, sagami czy Panem Kriszną, mówi Uma Sharma.

Jeśli taniec dotyczy inspiracji, to dla słynnej tancerki Kathak Uma Sharma zawsze motywował ją Pan Kryszna. Przez ostatnie 30 lat Sharma prezentował raas leela Vrindavan poprzez taniec. Kathak to „ katha kahe więc kathak kehlawa „; sama forma tańca mówi o historiach związanych z Panem Kryszną. To narracja historii za pomocą gestów i nagle zaczyna się używać ruchów nóg, aby wyrazić szczęście, 74-letnia tancerka powiedziała IANS w wywiadzie.

W 1973 Sharma został najmłodszym tancerzem, który został uhonorowany Padma Shri. W 2001 roku została odznaczona Padma Bhushan za wkład we wzbogacanie tańca klasycznego. Otrzymała również nagrodę Sangeet Natak Akademi, a także nagrodę Sahitya Kala Parishad. Sharma została również uhonorowana tytułem Srijan Manishi przez parafię Akhil Bhartiya Vikram za jej wielki wkład w Kathak.

Nazywając siebie tradycyjną tancerką, Sharma przypomniała sobie, jak rosła jej skłonność do Pana Kryszny. Widziałem kiedyś M.S. Subbulakshmi grała Meerę i była zafascynowana sposobem, w jaki postać była zakochana w lordzie. Chciałem być podobnym wielbicielem. Kiedy przyjąłem Kathak jako swój zawód, automatycznie skłaniałem się ku tematom, pieśniom i pózom związanym z Kryszną, wspominał tancerz.

To było na początku, kiedy Sharma zaczęła czytać wiersze Surdasa, Raidasa i innych poetów z XV i XVI wieku, którzy pisali o Panu Krysznie, odnalazła poczucie przynależności. Jej odkrycie miłości do Kryszny przybrało wybitny kształt, kiedy wybrała Kathak jako swój zawód.

zielona czarna i żółta gąsienica

Urodzona w Dholpur w Radżastanie, w ścisłej rodzinie bramińskiej, Sharma wierzy, że jej rodzinna atmosfera była również w dużej mierze odpowiedzialna za zachęcanie jej do oddania Panu Krysznie.

Moja rodzina była gorliwym czcicielem Kryszny. Janmashtami to dla nas wielkie święto. Od dzieciństwa dorastałem (w środowisku), w którym zachęcano do kochania Pana Kryszny, zauważył Sharma, który należy do gharany Jaipur.

Jej oddanie i miłość stały się z czasem silniejsze, ponieważ często odwiedzała Vrindavan w celu zbadania tematu raas leela. Kriszna zbliżał się do mnie w miarę upływu dni. I co roku łączę Raas Leela z Kathakiem. Powiedziała, że ​​podniosę nowe aspekty i wystąpię na temat Kryszny jako tematu.

Chociaż w prezentacji tańca Kathak nastąpiło wiele zmian, Sharma wierzy, że odniosła sukces w tworzeniu własnego gatunku w formie tańca i nie czuje potrzeby wprowadzania większych zmian.

Nie czuję żadnego wyzwania; raczej jestem bardzo zadowolony ze sposobu, w jaki reprezentuję Kathak. To, czego szukam, to różne aspekty tematu Kryszny, takie jak zagłębianie się w Mahabharatę i opowiadanie niesłyszanych historii poprzez ruchy… Tak dużo pracowałem nad motywem Kryszny, że jestem w nim; Kryszna jest teraz we mnie, a ja jestem w Krysznie, stwierdził tancerz.

Sharma uważa jednak, że jedynym wyzwaniem, jakie ją czeka, jest nauczenie młodszego pokolenia starszej formy tradycyjnych tańców. Dzisiejsza młodzież nie zna historii związanych z mitologią, sagami czy Panem Kryszną. W mojej szkole tańca uczę młodych uczniów, jak wydobyć emocje miłości, związku między Kryszną a Radhą lub jego raas leela z gopi. To moja próba przeniesienia tych historii do przodu poprzez moją formę taneczną, powiedziała.

Może i jest wielbicielką Kryszny, ale to nie powstrzymuje jej przed włączaniem innych tematów do swoich występów. Przygotowuję choreografię do kilku baletów. Sprowadziłem do Kathak innych poetów, czy to Ghalib, czy Kaifi Azmi w języku urdu, Tagore i Nazrul w języku bengalskim, czy w innych językach. Już przynoszę do wykonania sonety w innych językach – zakończyła.