Cycle-wala Guruji: Aditya Kumar, człowiek, który stara się edukować jak najwięcej Hindusów

Ze swoim cyklem, książkami i miłością do edukacji, synem robotnika, Kumar od 23 lat jest na misji edukowania dzieci w Indiach.

Aditya Kumar od 23 lat jeździ na swoim rowerze i uczy dzieci z trudnej sytuacji życiowej. (Źródło: Aditya Kumar)

nie mam stałego adresu; to tylko stały cykl, który ludzie mogą dostrzec z daleka, mówi Aditya Kumar. Nie jest to jednak zwykły cykl. Pokryty jasnymi zdjęciami ze swoich kampanii uświadamiających, Kumar codziennie jeździ na nim prawie 64 kilometry. Cykl pomaga Kumarowi nieść książki dzieciom ze slumsów, które potrzebują edukacji, przez ostatnie 23 lata.

Jak mówi Kumar, ciężar wszystkich książek zużył go i powalił jedną lub dwie śruby na przestrzeni lat, ale właśnie zakończył trasę koncertową po wszystkich 29 stanach w ciągu ostatnich 45 miesięcy. Kumar, rekordzista Limca Book w nauczaniu upośledzonych dzieci, od 1995 roku jeździ na rowerze i organizuje mobilne klasy na kółkach w całym Lucknow.

długi czarny błąd w domu

Kumar jest synem robotnika i pochodzi z Farrukhabad w Salempur, a dzięki dobremu Samarytaninie Kumarowi udało się ukończyć studia. Po ukończeniu studiów licencjackich w Kanpur opuścił dom i zaczął mieszkać na peronach na stacji kolejowej w Lucknow, często bez grosza przy duszy, i wtedy zdecydował: – To był mój czas, aby oddać coś społeczeństwu. Tak jak mi pomogli, tak chciałem pomagać innym. I tak rozpoczął swoją karierę zawodową pomagając dzieciom w edukacji. Podróżował także do odległych zakątków kraju, aby szerzyć wiedzę o potrzebie edukacji – i wysłał prawie 2 lakh uczniów do szkoły.

Podróżowałem po całym kraju w ciągu ostatnich 45 miesięcy i im więcej podróżowałem, tym bardziej zdawałem sobie sprawę ze znaczenia edukacji w tym kraju. Kumar niedawno podróżował po kraju w ramach swojej Kampanii Bharat Yatra, która rozpoczęła się w styczniu 2015 roku i miała na celu szerzenie świadomości na temat edukacji na poziomie podstawowym.

Większość ludzi, których spotykam, nigdy nie była w klasie. Nie wiedzą więc, czego tracą ani jak wyglądałaby szkoła. Ich rodzice również nigdy nie byli w szkole, więc trudno im zrozumieć, jak ważna jest edukacja. Trudno ich przekonać, ale kiedy już to zrobię, upewniam się, że utrzymujemy z nimi kontakt i pomagamy im w ich edukacyjnej podróży – mówi Kumar.

Popularnie nazywany Cycle-wale Guruji, Kumar uczy swoich uczniów matematyki i funkcjonalnego języka angielskiego. Podczas rozmowy z indianexpress.com , podkreśla znaczenie języka angielskiego dla dzisiejszego pokolenia – Nawet jeśli ludzie są genialni, to ostatecznie angielski dodaje wartości do Twojej edukacji. Są ludzie, którzy nienawidzą angielskiego, ale trzeba się z tym zmierzyć, angielski jest językiem, który łączy świat. Jeśli chcesz szerzyć swoje pomysły, pomoże ci angielski. To ułatwia sprawę. Prowadzi również kursy brydżowe dla dzieci, które nigdy nie były w szkole. W przeciwnym razie mają tendencję do rezygnacji. Zajęcia brydżowe dają im ambicje i przygotowują do szkoły – rzeczy, które robi edukacja przedszkolna, mówi.

Aditya Kumar od 23 lat jeździ na swoim rowerze i uczy dzieci z trudnej sytuacji życiowej. (Źródło: Aditya Kumar)

Bez pomocy rządu to, co osiągnął Kumar, jest wyczynem samym w sobie. Ale musi radzić sobie ze swoją częścią zmagań. Musimy polegać na szczęściu i dobrej woli, jeśli chodzi o wkłady pieniężne, mówi. Jak na ironię, rodzina Kumara nie rozmawia z nim ani go nie wspiera. W wieku 46 lat poświęcił się jednej sprawie – ale dla swojej rodziny, która nigdy nie zdobyła wykształcenia, jego praca wydaje się nieistotna, a jego poświęcenie wydaje się mylące. Moja rodzina nie rozpoznaje moich zmagań. Zatrzymuję się na ulicach lub w domach ludzi, jeśli mnie przyjmą. W rzeczywistości, kiedy Księga Rekordów Limca chciała wysłać mi zaświadczenie, nie miałam stałego adresu, na który mogliby wysłać do mnie list. Miły człowiek zaproponował, że otrzyma go w swoim domu.

płaczące drzewo z różowymi kwiatami

Pomimo zmagań z pieniędzmi i rodziną, wola Kumara jest silna. Jego zwycięstwo jest wtedy, gdy jego uczniowie są wybitni i rozumieją znaczenie edukacji. Do czasu, gdy moi studenci we mnie uwierzą, idę dalej.

Jego życie jest bardzo podobne do jego mobilnej klasy – nie ma stałego adresu, parkuje gdziekolwiek na zaimprowizowane zajęcia, jest zawsze w ruchu i ma tylko jedno stałe dobro – swoją miłość do edukacji. Po drodze Kumar zapewnia jednak, że pozostawi w całym kraju mnóstwo wykształconych i wykształconych dzieci.