Dodaj do zakładek

W przyszłym roku: nowe książki Amitava Ghosha, HM Naqvi i Toni Morrison

Black Leopard, Red Wolf Marlona Jamesa to pierwsza część trylogii fantasy, która jest reklamowana jako afrykańska gra o tron ​​— między innymi Neil Gaiman podniósł oczekiwania porównując do Tolkiena

Jeśli obiecywałeś sobie, że porzucisz pragnienie dopaminy w smartfonach i staniesz się lepszym czytelnikiem, w 2019 roku znajdziesz wiele propozycji, które pomogą ci trzymać się tej rezolucji.

Amitav Ghosh rzucił kotwicę i powrócił do fikcji, po żegludze po całym świecie na Ibis. Wyspa Gun (Hamish Hamilton) to historia mieszkającego w Brooklynie handlarza rzadkimi książkami, którego pociąga starożytna legenda o bogini węży, Manasa Devi. Ghosh powraca również do Sunderbans w tej opowieści, która obiecuje powtórzyć jego stare i nowe zainteresowania — charakterystyczne życie podwodnych światów i nieubłagany marsz zmian klimatycznych.

Upamanyu Chatterjee, Cyrus Mistry i Chitra Banerjee Divakaruni są wśród innych indyjskich pisarzy po angielsku, którzy mają książki do wydania. Zabójstwo Indiry Gandhi (Speaking Tiger) to pierwszy zbiór opowiadań Chatterjee, napisany przez ponad trzy dekady, od lat 80. XX wieku do chwili obecnej. Mistry opowiada historię pastora Piusa Philipose, charyzmatycznego księdza z małego miasteczka w Kerali w swojej nowej powieści: Perspektywa cudów (Alef). Divakaruni Las Zaklęć (Harper) jest jedną z wielu nowych prób opowiedzenia Ramajany głosem Sity.

Książka HM Naqvi z 2009 roku Dom Chłopiec uczynił go jednym z najbardziej ekscytujących fikcyjnych głosów zza granicy. Wraca z długo oczekiwaną drugą powieścią, Wybrane dzieła Kozaka Abdullaha (HarperCollins), o pokonanym kronikarze Currachee, który znajduje nowy powód do kontynuowania.

Jedną z pierwszych dużych książek roku jest książka Marlona Jamesa Czarny Lampart, Czerwony Wilk (Penguin), pierwsza część trylogii fantasy, która jest reklamowana jako afrykańska gra o tron ​​— między innymi Neil Gaiman podbił oczekiwania porównaniami do Tolkiena. Jamajski pisarz wygrał ManBooker w 2014 roku za Krótką historię siedmiu zabójstw.

Cztery dekady pisarstwa Toni Morrison są wydestylowane w zbiorze esejów, przemówień i medytacji — Usta pełne krwi (Pingwin). Jest to badanie kwestii rasy, płci i polityki amerykańskiej autorstwa pisarki feministycznej, której głos trzeba dziś usłyszeć bardziej niż kiedykolwiek.

Tłumaczenie na język angielski najnowszej powieści Krishna Sobti, Gujarat Pakistan do Gujarat Hindustan , jest jednym z najważniejszych wydarzeń roku. Powieść przypomina burzliwy czas po Rozbiorze poprzez podróż gwałtownej kobiety. Daisy Rockwell tłumaczy tę majestatyczną, feministyczną powieść w języku hindi — A Gujarat Here, A Gujarat There — dla Pingwina. Inną ważną pracą, na którą czekamy, jest tłumaczenie gazali z Mir Taqi Mir (Murty Classical Library of India i Harvard University Press) przez krytyka i pisarza urdu, Shamsura Rahmana Faruqiego.
Suketu Mehta powraca do tego, co robi najlepiej — chodzenia i pisania po miastach świata i niesamowicie różnorodnych ludziach, którzy czynią je wspaniałymi. w Ta ziemia jest naszą ziemią: manifest imigranta (Viking) dekonstruuje zachodnią fobię przed imigrantami i opisuje, w jaki sposób uchodźcy wzbogacają zmieniający się świat.

Czy globalizacja jest w kryzysie? Były gubernator RBI i myśliciel ekonomiczny Raghuram Rajan Trzeci filar (HarperCollins), która analizuje obecny sprzeciw wobec globalizacji, obiecuje znaleźć odpowiedzi. Analizuje, w jaki sposób państwo, rynki i społeczności wchodzą w interakcję, dlaczego system się psuje i jak to naprawić.

Gautam Bhatia Konstytucja przemieniająca: radykalna biografia w dziewięciu aktach (HarperCollins) przygląda się umowie zapisanej w dokumencie założycielskim republiki indyjskiej, jak daleko od niej odeszliśmy i możliwej drodze powrotnej do obietnicy.

Kobiety prowadzące szarżę #MeToo na całym świecie są subalternami, niezależnie od tego, czy jest to Tania Burke w USA, czy Raya Sarkar w Indiach. W nadchodzącej książce dla Westland Sarkar, uczony z Dalitów, przedstawia manifest nowego, destrukcyjnego feminizmu.

Ostatnia książka Pankaja Mishra próbowała wyjaśnić toksyczność współczesnej polityki poprzez nakreślenie historii przemocy. Ale jego spostrzeżenia na temat kryzysu męskości potrzebowały kolejnej książki — Jak nie być mężczyzną? (Joggernaut).
Wśród wielkich książek wyjaśniających, na które czekamy, są Indie w Geopolityka Azji (Penguin) autorstwa byłego sekretarza spraw zagranicznych i doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego Shivshankara Menona, który jest reklamowany jako wyczerpujący opis ewolucji indyjskiej polityki zagranicznej od uzyskania niepodległości do chwili obecnej. Inny były minister spraw zagranicznych, Nirupama Rao, pisze, co zapowiada się jako wtajemniczona relacja z wczesnych lat stosunków Tybet-Indie-Chiny: Powiedz to na górze: Indie i Chiny 1949-1962.

Jest wysyp biografii i wspomnień, na które czekamy — od Ukorzeniony (Penguin) relacja z politycznej podróży wiceministra Radżastanu Sachin Pilota do pamiętnika Deepti Naval (Aleph) oraz wspomnienie regulacji byłego nestora finansów (Montek Remembers, Rupa).

Ale pełna obietnic jest biografia naukowca i erudyty JBS Haldane autorstwa Samantha Subramaniana, który uprawiał radykalną politykę, prowadził przełomowe badania naukowe i miał głębokie związki z Indiami. Jeśli dwie ostatnie prace Subramaniana, Follow Fish i This Divided Island, są czymś godnym uwagi, Ostatni człowiek, który wiedział wszystko (Simon i Schuster) mogą zabrać czytelnika w ciekawą podróż.