Beanpole: poruszająca opowieść o kobietach i wojnie

Ten rosyjski film, wyreżyserowany i napisany przez Kantemira Bałagowa, jest przejmującą opowieścią o dwóch młodych kobietach, które mają nadzieję i próbują wyzdrowieć z wojennych szczątków

Ten ponury, ale mocny film dotyczy zarówno zniszczeń spowodowanych przez przeszłe wojny, jak i obecnych realiów.

Moi bohaterowie, podobnie jak miasto, w którym żyją, są okaleczani straszliwą wojną. Mieszkają w mieście, które przetrwało jedno z najgorszych oblężeń w historii działań wojennych – mówi rosyjski reżyser Kantemir Bałagow o swoim drugim filmie fabularnym B. eanpole (2019). 29-latek, który stał się nowym, potężnym głosem w kinie, opowiada tę historię powojenna trauma w Leningradzie w 1945 roku, kiedy II wojna światowa spustoszyła miasto i jego mieszkańców. Bohaterami, o których mówi Bałagow, są dwie młode kobiety, Ija i Masza, grane odpowiednio przez Wiktorię Mironszniczenko i Wasilisę Perelyginę. Są psychicznie okaleczeni przez wojnę i zajmie im trochę czasu, zanim nauczą się żyć normalnym życiem, mówi w oświadczeniu Bałagow, który w zeszłym roku zdobył nagrodę dla najlepszego reżysera w konkursie Un Certain Regard w Cannes.

Film rozpoczyna się od Iyi, znanej również jako „Beanpole” ze względu na jej niezwykle wysoką sylwetkę, która ma jeden z jej napadów paraliżu, gdy pozostaje zamrożona. Po wojnie pracowała jako pielęgniarka w szpitalu, opiekując się poturbowanymi i posiniaczonymi żołnierzami. Chwili ulgi tym pacjentom, radząc sobie z fizycznymi i psychicznymi spustoszeniami wojny, zapewnia Pashka, mały chłopiec, który Iya wychowuje. Pashka wydobywa niewinność w weterani wojenni którzy prawdopodobnie nigdy w pełni nie wyzdrowieją fizycznie i psychicznie po okropnościach, przez które przeszli.

fioletowy kwiat na winorośli

Kadr z Fasolka , film, który patrzy na powojenny świat przez pryzmat kobiet.

W tej genialnie opracowanej eksploracji nawiedzających nas następstw wojny śmierć Pashki jest jednym z pierwszych wstrząsów. Ale powojenna rozpacz nie kończy się na tej osobistej tragedii. Masza wraca z wojny z bliznami na ciele, mając nadzieję na pozbycie się wspomnień z wojny, szukając szczęście i optymistycznie nastawione do nowego życia. Wraz z tym przychodzi rewelacja, że ​​Pashka był w rzeczywistości synem Maszy. Iya, jej najbliższa przyjaciółka, opiekowała się nim pod jej nieobecność. Obaj wspólnie doświadczyli powagi wojny. Kiedy Iya została unieważniona z powodu zespołu powstrząsowego, postanowiła opiekować się dzieckiem, które urodziło się w strefie działań wojennych. Beanpole opowiada o głębokiej, nieokreślonej więzi między Iyą a Maszą. Ten ostatni desperacko pragnie mieć dziecko w nadziei, że uzdrowi to ich oboje i pomoże im żyć dalej. To jest coś, czego zniszczone wojną ciało Maszy nie może spełnić. Masza chce, żeby Iya miała dla niej dziecko. Choć seksualnie wycofana, Iya próbuje zajść w ciążę, aby mieć wpływ na Maszę. Stosunkowo nowi aktorzy, Mironshnichenko i Perelygina, grają porywające role w emocjonalnie intensywnym dramacie. Mironshnichenko posiada tytułową rolę niezręcznej, ale intensywnej Iyi, podczas gdy Masza Perelyginy jest niestabilna, impulsywna.

Istnieje kilka filmów przedstawiających następstwa wojny i zespół stresu pourazowego, z którym walczą weterani wojenni. Większość z nich to jednak historie mężczyzn próbujących odnaleźć swoje miejsce w społeczeństwie i rozpoczynających życie od nowa. Beanpole patrzy na powojenny świat przez pryzmat kobiet. Beanpole to oryginalna historia napisana przez Bałagowa, która zabrała go z powrotem do Festiwal Filmowy w Cannes w zeszłym roku dwa lata po jego debiucie fabularnym Bliskość (2017) i zainspirowany książką laureatki Nagrody Nobla Swietłany Aleksijewicz Niekobieca twarz wojny: ustna historia kobiet podczas II wojny światowej . Ten ponury, ale mocny film dotyczy zarówno zniszczeń spowodowanych przez przeszłe wojny, jak i obecnych realiów.

brązowy pająk z zielonym grzbietem

Beanpole obecnie transmituje na Mubi.