Australijska historyczka Joanne Taylor dokumentuje kościoły Indii w swojej najnowszej książce

Australijska historyczka Joanne Taylor zwraca również uwagę na to, że fotografia kościelna w Indiach ogranicza się do dokumentowania ogromnych fasad i masywnych fasad.

Fotografie z kościołów Indii

Mówiąc o najstarszym europejskim kościele w Fort Kochi, Kościele św. Franciszka, w którym niegdyś mieścił się grób Vasco da Gamy, australijska historyczka Joanne Taylor zwraca uwagę na piękną kolekcję punku. Starożytna indyjska metoda chłodzenia wnętrz, tutaj płótno jest przymocowane do drewnianych prętów zwisających z sufitu, a sznurki prowadzą przez ścianę na zewnątrz budynku, gdzie punkhawalla poruszał wentylatorem do przodu i do tyłu, aby zapewnić wiernym chłód. To tylko jedna z wielu wzmianek związanych z kościołami w Indiach, które pojawiają się w książce Taylora Churches of India (Rs 1495, Niyogi Books). Akademicy architektury ignorują wiele wspaniałych rzeczy. Dlatego pracowałem nad moją poprzednią książką — Zapomniane pałace Kalkuty (Niyogi Books, 2006). Domy i rezydencje indyjskich kupców w północnej Kalkucie były pomijane przez prawie wszystkich, ponieważ miały hybrydową architekturę. Jest prawdopodobne, że kościoły również zostały zignorowane, ponieważ niewiele znalazłem podczas moich badań, mówi Taylor z Sydney, który podróżował po kraju i dokumentował kościoły w stanach Kerala i Goa, miastach metropolitalnych, takich jak Chennai, Bengaluru, Kalkuta , Mumbai i Delhi oraz dawne francuskie kolonie Puducherry i Chandannagar. Kościoły rozsiane po całym subkontynencie są wizualnym dowodem akceptacji i tolerancji Indii dla innych, ich religii i stylu życia, dodaje.

Joanna Taylor

Taylor zwraca również uwagę na to, że fotografia kościelna w Indiach ogranicza się do dokumentowania ogromnych fasad i masywnych fasad. W książce zawarła również drobne szczegóły, jak kawałek wykwintnej rzeźby lub prosty wianek z nagietków u stóp posągu świętego. – Nie bez znaczenia są też ludzkie aspekty budynku, które często nie są dostrzegane – mówi. W książce Taylor dzieli się kilkoma historiami – od muzułmańskiego związku Kaplicy św. Katarzyny w Goa po to, dlaczego posąg Matki Marii jest jednoręki w Bazylice Matki Bożej z Góry w Bandrze w Bombaju lub dlaczego Kościół św. Jakuba w Bramie Kaszmiru w Delhi jest również znany jako Kościół Skinnera.

Okładka książki

W książce Taylor pisze: Rozlewiska (Kerali) to marzycielskie miejsce do oprowadzania łodzią, a od czasu do czasu pojawia się malownicza nadrzeczna kapliczka lub mały kościół. Pisarka, Arundhati Roy, minęłaby takie kapliczki, ponieważ mieszkała na brzegu rzeki Meenachi w Ajmanam, niedaleko Kumarakom. Dom i rzeka pojawiają się w jej ukochanej książce „Bóg małych rzeczy”. Ulubiony kościół autora również leży gdzieś w pobliżu, niedaleko jeziora Vembanad. Maleńki kościółek na rozlewiskach Kerali, Kościół Betlejemski, jest pomalowany na jasną morelę z białymi wykończeniami w stylu gotyckim. Położona jest na wąskim półwyspie otoczonym wodą, sama w sobie i jest po prostu przepiękna, mówi.

Talyor po raz pierwszy odwiedził Indie w 1971 roku i wszystko mi się podobało. Później studiowała historię Indii na Uniwersytecie w Sydney i napisała swoją pracę magisterską podczas studiów podyplomowych na Uniwersytecie Nowej Południowej Walii na temat dziedzictwa rezydencji i pałaców północnej Kalkuty. To był początek… i otworzył mi drzwi, mówi.