Obserwacja „Złotego Tygrysa” Assama: Nie jest oznaką radości, ale troską, mówi fotograf

Fotograf dzikiej przyrody Mayuresh Hendre, który uchwycił majestatyczny gatunek, opowiada więcej o obserwacji, potrzebie korytarzy tygrysich i nie tylko

Fotograf przyrody Mayuresh Hendre opowiada o wielkim kocie, którego uchwycił przez obiektyw. (Źródło: Mayuresh Hendre; projekt: Gargi Singh)

Po otrzymaniu wielu pochwał za fotografię złotej tygrysicy Assama z 2019 r. w rzadkiej obserwacji, którą oficer indyjskiej służby leśnej Parveen Kaswan niedawno napisała na Twitterze , można by założyć, że fotograf przyrody Mayuresh Kishor Hendre musi być w siódmym niebie. Chociaż 25-letni przyrodnik cieszy się z nagłego rozpoznania, jest zaniepokojony rzadkimi widokami złotego tygrysa, rzadkiej odmiany kolorystycznej słynnego Królewskiego Tygrysa Bengalskiego, który występuje głównie w Indiach i niektórych częściach subkontynent.

Hendre z Thane, który widział złotą tygrysicę przy różnych okazjach w pobliżu Parku Narodowego Kaziranga podczas swoich rejsów wycieczkowych do Brahmaputry w ciągu ostatnich dwóch lat, mówi, że brak siedlisk tygrysów prowadzi do nadmiernego chowu wsobnego między tygrysami, co powoduje anomalie genetyczne – co nie jest dobra wiadomość dla populacji tygrysów.

Chociaż wiadomo, że tygrysy przemieszczają się z jednego obszaru do drugiego w poszukiwaniu potencjalnych partnerów, przy braku siedlisk tygrysów wzrastają szanse na chów wsobny, co zmniejsza różnorodność genetyczną wśród tygrysów, wyjaśnia Hendre.

Czy wiesz, że w #Indie mamy Złotą #Tygrys także. Jedyna dokumentacja tak dużego kota w XXI wieku na planecie. To Mayuresh Hendre. Spójrz na to piękno. pic.twitter.com/8kiOy5fZQI

— Parveen Kaswan (@ParveenKaswan) 10 lipca 2020 r.

W rozmowie z indianexpress.com Hendre opowiada więcej o rzadkim chwytaniu, za pomocą którego chce porozmawiać o ochronie przyrody, swojej pasji do dzikiej przyrody i bioróżnorodności oraz potrzebie tworzenia korytarzy dla tygrysów, aby przeciwdziałać zagrożeniu bogatej bioróżnorodności Indii.

Twoje zdjęcie złotej tygrysicy jest chwalone ze wszystkich stron. Jak się czujesz?

Jestem przytłoczony odpowiedzią! Cieszę się, że zdjęcia uświadamiają ludziom występowanie tak rzadkiej samicy Królewskiego Tygrysa Bengalskiego.

Pierwsze zdjęcia udostępniłam w październiku 2019 roku, kiedy po raz pierwszy zobaczyłam wyjątkową tygrysicę. Miłośnicy dzikiej przyrody i fotografowie wyrażali zdziwienie. Nawet Wydział Leśny Kaziranga poinformował o swoich badaniach w tej sprawie na swojej oficjalnej stronie na Facebooku. Ale ostatnio, gdy mój post na Instagramie o tygrysicy został udostępniony przez konto związane z przyrodą, oficer IFS Parveen Kaswan natknął się na niego i zapytał, czy może udostępnić go na Twitterze. I wtedy stał się wirusowy.

Złoty tygrys to w rzeczywistości złota tygrysica. (Źródło: Mayuresh Hendre)

Widziałeś majestatyczny gatunek przy sześciu różnych okazjach w okresie od października do grudnia 2019 r. Opowiedz nam o tym.

Od dwóch lat pracuję jako przyrodnik i kierownik destynacji z obsługą rejsów rzecznych. I miałem szczęście zbadać rzekę Brahmaputrę i Park Narodowy Kaziranga , wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

matka milionów sukulentów

Ale niezwykle trudno jest zobaczyć tygrysa w Kaziranga, nie mówiąc już o sfotografowaniu go ze względu na wysoką trawę słoni w parku. Nawet po tylu odwiedzinach przez pierwszy rok nie widziałem tygrysa. Ale moje szczęście odwróciło się w drugim roku (2019), kiedy zobaczyłem tę wyjątkową tygrysicę.

Obserwacja trwała tylko około 10 minut. I tylko raz udało mi się sfotografować tygrysicę siedzącą na mieliźnie, ciekawie na nas spoglądającą.

Chociaż było to dość daleko, dzięki moim zdjęciom mogłem dostrzec różnicę kolorów skóry. Najpierw założyłem, że to jakiś albinos. Kiedy uzyskałem wyraźniejsze obrazy, zamieściłem je w mediach społecznościowych. A po ich obejrzeniu wielu ekspertów od tygrysów skomentowało, że jest to pręgowany tygrys lub złoty tygrys. Następnie Wydział Leśny Kaziranga opublikował krótki opis zwierzęcia.

Jakie było twoje doświadczenie?

To było absolutnie fascynujące przeżycie. Tygrysicy nigdy nie przeszkadzała nasza obecność. Gdy zobaczyłem to po raz pierwszy, nie powiedziałem ani słowa, po prostu klikałem. To była zupełnie nieoczekiwana obserwacja. Mogliśmy bardzo uważnie obserwować jej zachowanie. Zapisałem wszystkie szczegóły dotyczące jej zachowania, sposobu, w jaki chodzi, jakich szlaków używa, gdzie zaznacza terytorium, czas obserwacji itp. I kiedy poszliśmy następnym razem, staraliśmy się dopasować nasz czas do tego, co widzieliśmy. miał poprzednio, a oto tygrysica wyłoniła się z trawy dokładnie w tym czasie. Nieskrępowana naszą obecnością zaznaczyła swoje terytorium i zniknęła w wysokiej trawie. To było doświadczenie życia.

Dlaczego tak rzadkie zdarzenie budzi niepokój?

Złoty tygrysy były znane tylko z ogrodów zoologicznych i ośrodków hodowlanych; znalezienie ich na wolności jest dość rzadkie. Dlatego ta obserwacja i badania przeprowadzone przez Departament Leśny Kaziranga są ważne. Ta obserwacja nie jest oznaką radości, to oznaka największego niepokoju. Uważa się, że to zjawisko jest spowodowane recesywnymi genami u osobników, w wyniku chowu wsobnego na wolności, z powodu zniszczenia siedlisk i utraty łączności Kazirangi z innymi obszarami tygrysimi.

Majestatyczne zwierzę w Parku Narodowym Kaziranga. (Źródło: Mayuresh Hendre)

W tym momencie pojawia się znaczenie korytarzy tygrysich?

Tak. Tylko jeśli jest więcej korytarzy dla tygrysów, tygrysy mogą przenieść się poza swoje siedliska (co zwykle robią) i rozmnażać się z tygrysami w innych chronionych obszarach.

DO korytarz tygrysa lub korytarz dla dzikich zwierząt to odcinek lądu, który łączy dwa lasy lub obszary chronione, aby zapewnić ruch tygrysów i innych dzikich zwierząt, takich jak jelenie, słonie itp. Bez tych korytarzy siedliska tygrysów zostaną odizolowane i podzielone. Tygrysy mogą również stanąć w obliczu lokalnego wyginięcia, jeśli takie nie istnieją. Ponieważ populacja ludzka w Indiach wzrasta, te tygrysie korytarze, które są schronieniem dla wielu gatunków dzikich zwierząt, są poważnie zagrożone projektami rozwojowymi.

Jako fotograf przyrody zawsze fascynowały Cię wielkie koty. Skąd bierze się ta pasja?

To była miłość do natury. A jako dziecko zawsze fascynowały mnie historie Księga dżungli , doskonale pamiętam oglądanie serialu animowanego w DD National i piosenkę Dżungla Dżungla pata chala hai. Później chętnie oglądam serial Sprawy Ziemi legendarnego indyjskiego filmowca przyrodniczego Mike'a Pandeya bardzo mnie zainspirował. ja zacząłem obserwując ptaki jako dziecko podczas letnich wakacji w mojej rodzinnej wsi, a później fotografowałem motyle małą kamerą mojego ojca. Z biegiem czasu to hobby stało się pasją, ponieważ dzięki fotografii lepiej zrozumiałam naturę. Zanim zajęłam się tym na pełny etat, byłam specjalistą od mediów, pracującym w domu produkcyjnym w Bombaju.

Dla mnie fotografia dzikiej przyrody to nie tylko duże ssaki, ale każdy aspekt bioróżnorodności. Wierzę w przywiązywanie wagi do najmniejszych owadów największym zwierzętom, takim jak tygrysy, nosorożce i słonie. Każde zwierzę odgrywa swoją rolę w utrzymaniu równowagi w naturze. Uważam, że robienie zdjęć i opowiadanie historii o naturze jest bardzo ważne. Chcę inspirować ludzi do pokochania natury.

Czy Indie robią wystarczająco dużo dla swojej przyrody i dzikiej przyrody?

Mamy szeroką gamę dzikich zwierząt w kraju, od wielkich kotów, nosorożców, słoni po rzadkie naczelne i kolorowe ptaki. Ale nie robimy wystarczająco dużo, by ratować tę bioróżnorodność. Konflikt człowiek-zwierzę jest obecnie na najwyższym poziomie. Wiele przypadków nie jest nawet zgłaszanych. Kryzys klimatyczny jest realny i postępuje w alarmującym tempie. Rząd zaproponował projekt OOŚ ( Ocena oddziaływania na środowisko ), co rozwodni i usunie wiele istniejących przepisów w celu poprawy łatwości prowadzenia działalności gospodarczej.

Czy możesz również porozmawiać o innych zwierzętach, które sfotografowałeś lub chciałbyś?

Jednorogie nosorożce indyjskie. (Źródło: Mayuresh Hendre)

Praca w Parku Narodowym Kaziranga i Assam przez dwa lata dała mi wiele możliwości fotografowania dzikiej przyrody. Fotografowałem jednorogiego nosorożca indyjskiego, słonia indyjskiego, jelenia wschodniego, dzikie bawoły wodne. Poszedłem też poszukać rzadkich naczelnych, takich jak Zagrożone Złote Langury i Western Hoolock Gibbons, jedyna małpa człekokształtna znaleziona w Indiach. Atrakcją było ich oglądanie i fotografowanie. Zrobiłem też vloga o Złotych Langurach, które można znaleźć tylko w Assam i niektórych częściach Bhutanu. Pojechałem do Ghatów Zachodnich, aby sfotografować rzadkie i zagrożone wyginięciem żaby, które są dla nich endemiczne, co oznacza, że ​​nie ma ich nigdzie indziej na Ziemi. Zwiedziłem Himalaje i sfotografowałem nieuchwytną Czerwoną Pandę, jedno z moich ulubionych zwierząt. Bardzo chciałbym sfotografować dwa wielkie koty – Śnieżną Panterę i Czarną Panterę.

Biorąc pod uwagę pandemię w tej chwili i zamknięcie takich miejsc, jak spędzasz czas?

Wiele moich planów odkrywania pięknych indyjskich dżungli zostało wstrzymanych. Ale to dało mi możliwość poznania dzikiej przyrody w naszych obszarach miejskich. Czy wiesz, że blisko nas żyje wiele dzikich zwierząt i ptaków, które przystosowały się do zmieniającego się miejskiego krajobrazu?

Próbowałem dokumentować sowy, delfiny gangetyczne , węże i wiele innych kolorowych ptaków podczas blokady, bez wychodzenia poza moją bezpieczną strefę lub łamania zasad blokady. Zrobiłem o nich vlogi i wrzuciłem je na swój kanał YouTube – Droga do dziczy . Miało to pokazać ludziom, że dzika przyroda jest wszędzie, wystarczy otworzyć oczy i obserwować.