Popularne Wiadomości
Boisz się zwierząt? To może być powód
Ewolucja człowieka może mieć do odegrania rolę w wyjaśnianiu, dlaczego rozwijamy takie lęki.
Jeśli ktoś jest zoofobem, wykazuje irracjonalny lęk przed zwierzętami i nawet patrzenie na zdjęcie zwierzęcia może wywołać u niego panikę. (Zdjęcie: Getty Images/Thinkstock) Mogą wydawać się irracjonalne, ale medycznie określane fobie są prawdziwe i mogą być trudne do radzenia sobie z nimi, szczególnie u dzieci. Dzieje się tak, ponieważ, jak mówi dr Shweta Sharma, psycholog kliniczny z Columbia Asia Hospital, Gurugram, głęboko zakorzeniony strach u dzieci może być przyczyną wielu problemów psychologicznych. Mogą być stosunkowo powszechnym zaburzeniem lękowym, ale po zidentyfikowaniu należy je natychmiast leczyć. Jedną z takich fobii jest zoofobia, która odnosi się do nienormalnego i uporczywego strachu przed zwierzętami. Czasami może to być problematyczne podczas wizyty w zoo lub trzymania zwierzaka w domu.
Termin zoofobia pochodzi od greckiego słowa zoo, które oznacza zwierzęta i fobię. Jeśli dana osoba jest zoofobem, okazuje irracjonalny strach przed zwierzętami, a nawet patrzenie na wizerunek zwierzęcia może wywołać panikę. Zoofobia to szerokie pojęcie i może obejmować inne fobie, takie jak Arachnofobia lub strach przed pająkami , skoliodentozaurofobia lub lęk przed jaszczurkami, Ranidafobia lub lęk przed żabami, Ophidiofobia lub lęk przed wężami, Kastaridafobia lub lęk przed karaluchami, Musofobia lub lęk przed szczurami, Cynofobia lub lęk przed psami. Zoofobia może oznaczać strach przed ogromnymi i niebezpiecznymi dzikimi zwierzętami, a nawet nieszkodliwymi, mówi dr Sharma indianexpress.com .
Przyczyny i objawy zoofobii
Zoofobia to szerokie pojęcie i może obejmować inne fobie, takie jak arachnofobia (strach przed pająkami), skoliodentozaurofobia (strach przed jaszczurkami), ranidafobia (strach przed żabami) lub ofidiofobia (strach przed wężami) (zdjęcie: Getty Images/Thinkstock) Czynniki ewolucyjne : Ewolucja człowieka może mieć do odegrania rolę w wyjaśnianiu, dlaczego rozwijamy takie lęki. Zwierzęta od dawna uważane są za niebezpieczne, szkodliwe i zagrażające życiu. Strach to naturalny mechanizm obronny, który opracowaliśmy dla przetrwania. Mimo udomowienia niektórych z nich, strach przed zwierzętami nie został całkowicie wyeliminowany i nadal jest w naszych genach. Kiedy idzie za burtą, można mieć zoofobię.
Traumatyczne doświadczenie: Wcześniejszy uraz związany ze zwierzętami może również powodować tę fobię. Jeśli osoba została kiedykolwiek zaatakowana lub zraniona przez zwierzęta lub zobaczyła kogoś innego w takim stanie, może rozwinąć się skrajny strach przed zwierzętami.
Zoofobia może wystąpić zarówno u dzieci, jak iu dorosłych, a jej objawy to:
Osoby z zoofobią mogą doświadczać ataków paniki z widocznymi objawami fizycznymi, takimi jak pocenie się, problemy z oddychaniem, nudności lub wymioty, drżenie, przyspieszone bicie serca, niepokój brzucha, zawroty głowy lub omdlenia (zdjęcie: Getty Images/Thinkstock) 1. Intensywny strach po zobaczeniu zwierzęcia, nawet na zdjęciu, które wywołuje niepokój.
2. Całkowite unikanie miejsc ze zwierzętami, takich jak zoo.
3. Natychmiastowa reakcja w postaci krzyku, płaczu i próby ucieczki.
4. Uświadomienie sobie, że strach jest irracjonalny u dorosłych.
5. Myśli o byciu zaatakowanym przez zwierzę.
6. Ataki paniki z widocznymi objawami fizycznymi, takimi jak pocenie się, trudności w oddychaniu, nudności lub wymioty, drżenie, przyspieszone bicie serca, niepokój brzucha, zawroty głowy lub omdlenia.
Jeśli objawy występują uporczywie przez okres ponad sześciu miesięcy, lepiej skonsultować się z:
doktorze, sugeruje dr Sharma.
Leczenie zoofobii
Zoofobię można leczyć za pomocą następujących psychoterapii i leków pod kierunkiem specjalisty zdrowia psychicznego:
Terapia ekspozycji z techniką relaksacyjną: Prawdopodobnie jedna z najskuteczniejszych psychoterapii stosowanych w leczeniu fobii specyficznych, terapia ekspozycyjna sprawia, że osoba znosi straszne sytuacje z udziałem zwierząt lub ich obrazów. Poza tym naucza się technik relaksacyjnych, takich jak kontrolowane oddychanie, wizualizacja mentalna i medytacja, aby radzić sobie z lękiem podczas kontaktu ze zwierzętami. Celem tej terapii jest powolne budowanie tolerancji wobec lęku.
W CBT doradca prowadzi osobę do zrozumienia fobii i pomaga uwolnić się od stresu i niepokoju. (Zdjęcie: Getty Images/Thinkstock) Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) : CBT wiąże się z modyfikacją myśli i zachowania osoby poprzez regularne sesje doradcze, podczas których doradca próbuje zrozumieć wewnętrzne myśli odpowiedzialne za strach. Doradca prowadzi osobę do zrozumienia fobii i pomaga uwolnić się od stresu i niepokoju oraz rozwinąć większą pewność siebie, aby stawić czoła strachowi przed zwierzętami.
Leki: W ciężkich przypadkach przepisywane są leki przeciwlękowe i przeciwdepresyjne, które równoważą substancje chemiczne w mózgu w kontrolowaniu strachu i niepokoju.