Alternatywna gwiazda: dokument zagląda do świata duplikatów Bollywood

Film dokumentalny Ramshy Alama, Hubahu — którego kręcenie i montaż zajęło dwa lata — pięknie zestawia historie aktorów, ukazując ich wszystkich ubranych na występy, jednocześnie relaksując się w domu i spędzając czas z rodziną.

W filmie występuje wielu podobnych do siebie aktorów, w tym Shashi Kapoor, Rajesh Khanna, a nawet Anil Kapoor. (Zaprojektowany przez Rajana Sharma/The Indian Express)

Trzeba dużo wysiłku, aby stać się sobowtórem — zachowywać się jak oni, uczyć się ich kroków tanecznych lub występować jak oni. Musimy pokazać publiczności każdy ich ruch, a uchwycenie tego wszystkiego w piosence wymaga dużo ciężkiej pracy. Ale ludzie po prostu odrzucają nas jako duplikatów. Nie możemy być w 100 procentach tacy jak oni ze względu na sposób, w jaki Bóg nas stworzył. Oryginał pozostanie oryginałem, a duplikat pozostanie duplikatem, zauważa Rais Khan, podobny artysta, który gra nieżyjącego aktora Shashiego Kapoora w filmie dokumentalnym. Hubahu .

Khan jest jednym z wielu aktorów, którzy tworzą bollywoodzki przemysł sobowtórów, a teraz występuje w filmie dokumentalnym Ramsha Alama o trafnym tytule, który został niedawno pokazany w ramach Open Frame Film Festival przez PSBT w India International Center w New Delhi. Film, w którym występują również sobowtóry supergwiazd Rajesh Khanna i Hema Malini, zagłębia się w życie tych artystów, dając widzom wgląd w ich życie osobiste i zawodowe.

Film był kręcony w Bhopalu, skąd pochodzi Khan, iw Bombaju, gdzie mieszka Mahesh Waghela (grający Rajesh Khanna). Porcje z Seemą Motwani (podobną do Hema Malini) kręcono w Bombaju iw jej domu w Ulhasnagar, znanej miejscowości w dystrykcie Thane.

Ramsha Alam studiowała komunikację masową od Jamii Millia Islamia.

Mówiąc o konceptualizacji 53-minutowego filmu, Alam mówi indianexpress.com jak podczas wizyty w swoim ojcowskim domu w Aligarh była świadkiem „Bollywood Mini-Star Night” na wystawie Aligarh lub „ numaisz „jak to się potocznie nazywa.

Czekałem z zapartym tchem wraz z resztą tłumu (głównie mężczyznami), aby być świadkiem mojego pierwszego „gwiazdowego” występu. Ludzie wpadli w szał, wołając do trzech Khanów, Big B, Katrina Kaif , Hema Malini, Dharmendra, Rajesh Khanna wśród wielu innych. Taki zespół gwiazd ze wszystkich pokoleń można zobaczyć tylko na pokazach Bollywood Awards. Nikt chyba nie zwracał uwagi ani nie dbał o autentyczność tych aktorów i ich czynów, co wydało mi się szczególnie wspaniałe. Ta dziwaczna interakcja skłoniła mnie do myślenia o fandomie i kulturze fanów w małym miasteczku w Indiach. Chciałam zbadać ich dwoistość egzystencji, gdy wiodą wspaniałe życie poprzez swoje występy, a jednocześnie wciąż starają się wyrobić sobie markę w branży, mówi.

Alam, która studiowała komunikację masową od Jamii Millia Islamia, dodaje, że akt ten przypomniał jej również o tradycji „Behrupiya” praktykowanej w małych miastach i wioskach w całych Indiach. Często aktorzy Bollywood ciężko pracują, aby stworzyć unikalny znak towarowy lub maniery. Duplikaty rozwijają się w tych ograniczonych zestawach manier i często tkwią w zapętleniu czasu, próbując znaleźć różne sposoby na ponowne wymyślenie i przedstawienie tych aktorów dla ich widzów na żywo. Chciałem prześledzić ich podróż do sławy — jak różni się ona od ich ambicji. Chciałam również zbadać, jak fandom i kultura fanów zmienia się w różnych lokalizacjach geograficznych dla tych gwiazd, mówi.

W filmie Rais Khan ujawnia, że ​​przygotowanie fryzury zajęło około sześciu lat.

Wyprodukowany przez Public Service Broadcasting Trust (PSBT) we współpracy z Doordarshan, film pięknie zestawia historie aktorów, pokazując ich wszystkich przebranych na występy, jednocześnie relaksując się w domu i spędzając czas z rodzinami.

Gram dwie postacie; pierwszy to urzędnik rządowy pracujący w Bombay Port Trust od 36 lat. Moją drugą postacią jest Rajesh Khanna. Wyszłam za mąż w 1998 roku, ale wtedy nie byłam Rajeshem Khanna. Miałam wąsy, a moje włosy też były dłuższe (podobnie jak Sunny Deol). Karierę sceniczną rozpocząłem w 1991 roku; ale moja żona nie chciała, żebym zgolił wąsy. Polubiła mnie z tym bardziej. Ale gdybym miał podszywać się pod Kakę, musiałbym go usunąć. Więc starałem się ją przekonać… była trochę zdenerwowana, ale w końcu się zgodziła. W końcu to moja żona! On się śmieje.

Jednak Alamowi nie było łatwo nakłonić artystów do opowiedzenia o swoim życiu przed kamerą. Zajęło jej i zastępcy reżysera Sahil Ali (który jest również autorem zdjęć do filmu) wielokrotne wizyty, aby przekonać artystów i ich rodziny. Chociaż zdecydowaliśmy się przeprowadzić wywiady z tymi artystami w ich kostiumach i przebraniach, chcieliśmy, aby ich historie zostały przedstawione w jak najbardziej autentyczny sposób, mówi.

Waghela zwraca uwagę, że otrzymał duże uznanie po śmierci Rajesha Khanna. Nawet dzieci mnie teraz rozpoznają, mówi.

Zapytaj ją o najbardziej uderzającą rzecz, jakiej dowiedziała się o artystach w trakcie kręcenia filmu, a ona komentuje: Jak w każdej innej branży, istnieje bardzo rozpowszechniony system hierarchii dla tych podobnych artystów, i jest to uzasadnione. Artyści ci bardzo ciężko pracowali, aby całkowicie ucieleśnić swoje oryginalne gwiazdy, poprzez modulację głosu, wygląd fizyczny i ciągłe ćwiczenie swoich charakterystycznych ruchów i występów tanecznych. Ich zaangażowanie w postacie było niezwykle inspirujące. Dla tych sobowtórów ich występy były raczej formą sztuki niż zwykłą pracą. Artyści sobowtórzy nowego wieku wydawali się nieco bardziej nieformalni i traktowali to jako sposób na zapłacenie rachunków, czekając na szansę wejścia do głównego nurtu kina.

Co ciekawe, Alam zauważa, że ​​te postacie są wygodne, pozwalając odejść część swojej tożsamości, aby grać te postacie. Wygrzewanie się w odbitej chwale wydaje się im o wiele lepsze niż życie w zapomnieniu, mówi.